Για πρώτη φορά στο ΙΑΣΩ, εφαρμόστηκε πρωτοποριακή συνδυασμένη τεχνική ανίχνευσης φρουρών λεμφαδένων σε σπάνιο κακόηθες νεόπλασμα κόλπου, αυξάνοντας τη διαγνωστική ακρίβεια και μειώνοντας τις επιπλοκές της πλήρους λεμφαδενεκτομής από τον κ. Θεόδωρο Πανοσκάλτση MD, PhD, FRCOG, CCST (UK), ESGO, ESPSO, Γυναικολόγο – Ογκολόγο, Αν. Καθηγητή ΕΚΠΑ, Διευθυντή Κέντρου Γυναικολογικής Ογκολογίας ΙΑΣΩ.

Η ασθενής εντόπισε μια ανώδυνη μελανόχροη μάζα 3×3 εκ. στην είσοδο του κόλπου. Λόγω της υψηλής πιθανότητας πρωτοπαθούς μελανώματος υπεβλήθη άμεσα σε PET/CT Scan (Tμήμα PET/CT ΙΑΣΩ, Διευθυντής κ. Βασίλης Πρασόπουλος) χωρίς να ανιχνευθούν άλλες παθολογικές εστίες. Την ημέρα της εισαγωγής, σε συνεργασία με την κα Καλλιόπη Βονόρτα, Διευθύντρια Τμήματος Πυρηνικής Ιατρικής ΙΑΣΩ Γενική Κλινική, πραγματοποιήθηκε τοπική έγχυση Τεχνήτιου-99m colloid  και χαρτογράφηση των φρουρών λεμφαδένων στις βουβωνικές χώρες και, μετά από δύο ώρες ακολούθησε, με γενική αναισθησία, η χειρουργική επέμβαση. Αρχικά, έγινε τοπική έγχυση διαλύματος χρωστικής Indocyanine Green (ICG) για επιβεβαίωση της ακριβούς θέσης των φρουρών λεμφαδένων, όπως είχαν εντοπισθεί στο Τμήμα Πυρηνικής Ιατρικής. Μέσω μικρών αμφοτερόπλευρων βουβωνικών τομών, και με την ως άνω συνδυασμένη τεχνική, έγινε αναγνώριση και αφαίρεση των φρουρών λεμφαδένων. Ακολούθησε ριζική εκτομή του όγκου με επιβεβαίωση ασφαλών χειρουργικών ορίων. Η ταχεία ιστολογική βιοψία επιβεβαίωσε την διάγνωση μελανώματος, ολικώς εξαιρεθέντος και επί υγιών ορίων. Παρά την εκτεταμένη αφαίρεση σχεδόν του ημίσεος του κολπικού βλεννογόνου, η πρωτογενής συρραφή επέτρεψε πλήρη αποκατάσταση της ανατομίας του κόλπου.

Η μετεγχειρητική πορεία ήταν άριστη και η ασθενής έλαβε εξιτήριο την 2^η μετεγχειρητική ημέρα. Η τελική ιστολογική εξέταση επιβεβαίωσε πλήρη αφαίρεση του μελανώματος και αρνητικούς φρουρούς λεμφαδένες για μετάσταση. Η χρήση των σύχρονων τεχνικών μέσων στο νοσοκομείο μας επέτρεψε την ασφαλή εντόπιση και αφαίρεση μόνο των φρουρών λεμφαδένων, αποφεύγωντας την πλήρη αμφοτερόπλευρη μηροβουβωνική λεμφαδενεκτομή, ελαχιστοποιώντας την πιθανότητα σοβαρών μετεγχειρητικών επιπλοκών (κυρίως λεμφοίδημα κάτω άκρων) και  σηματοδοτώντας μια σημαντική πρόοδο στην ασφαλή, ελάχιστα επεμβατική  χειρουργική αντιμετώπιση τέτοιων σπάνιων γυναικολογικών όγκων.