Όσοι γνωρίζουν κάτι από κατσίκια, δηλαδή να έχουν πάει να τα βοσκήσουν και να τα μαζέψουν πίσω στο μαντρί, γιατί αλλιώς δεν μαθαίνεις τίποτα για τον τρόπο που ζουν αυτά τα απίθανα ζώα, δεν θα απόρησαν διαβάζοντας ότι χρειάστηκε να επέμβει η Πυροσβεστική Υπηρεσία με την βοήθεια εθελοντών μελών του Ελληνικού Διασωστικού Σώματος Ευρυτανίας να τα βγάλουν από το σημείο που αποκλείστηκαν, στο χωριό Δάφνη σε ένα απότομο μέρος πάνω από τον δρόμο και κοντά στη γέφυρα του Γαβρενίτη.

Τα κατσίκια δεν είναι κακόβουλα ζώα, απλά διατρέχουν μεγάλες αποστάσεις να βοσκήσουν κλαριά και υψώνουν το λαιμό τους πολλές φορές όσο μπορούν παραπάνω να φτάσουν στις κορυφές και γι’ αυτό παλιότερα ήταν αποκλεισμένα από χωράφια που είχαν καρποφόρα δέντρα. Για τον μπελά αυτό τα άφηναν στο λόγγο να πάνε όπου θέλουν και έκοβαν χιλιόμετρα ενώ δεν υπήρχε ρέμα, γκρεμός και κορυφή να μην τον εξερευνήσουν και δεν ήταν λίγες οι φορές που τσουγκαριάζονταν, αποκλείονταν δηλαδή σε κάποιο δυσπρόσιτο σημείο και δεν μπορούσαν να ξεφύγουν. Αυτό συνέβαινε συχνά στα απότομα βουνά των Αγράφων και των Τζουμέρκων και στήνονταν ολόκληρες επιχειρήσεις να τα σώσουν.

Κάπως έτσι έγινε και προχθές στη Δάφνη όπου πέντε κατσίκια βρέθηκαν σε δύσκολη θέση και από το χωριό ενημέρωσαν την Πυροσβεστική που μεταξύ των άλλων υπηρεσιών της έχει και την δυνατότητα και την οργάνωση να επεμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, είτε αφορά ανθρώπους, είτε ζωντανά, ήρεμα αλλά και άγρια. Ιδιαίτερα δε αποτελεσματική είναι στις περιπτώσεις, που τελευταία γίνονται συχνά, υποστήριξης περιπατητών και ορειβατών που είτε χάνονται στα βουνά, είτε για διάφορους λόγους βρίσκονται δύσκολη θέση. 

Στην επιχείρηση διάσωσης των κατσικιών στη Δάφνη εκτός από το κλιμάκιο της Πυροσβεστικής συμμετείχαν και δυο μέλη του Ελληνικού Διασωστικού Σώματος Ευρυτανίας, ο Διονύσης Ντουλαβέρης και ο Κώστας Ζιάκας γιατί γνώριζαν καλύτερα τον τόπο που θα γίνονταν η επιχείρηση η οποία στέφθηκε με επιτυχία και τα τρομαγμένα ζώα γύρισαν στο σώα στο μαντρί τους χωρίς φυσικά να υποσχεθούν ότι δεν θα το ξανακάνουν…

Το γεγονός ήταν η αφορμή να μιλήσουμε και με τον Μπάμπη Λελούδη, μέλος του σώματος με μεγάλη ιστορία και εμπειρία σε δεκάδες επιχειρήσεις που καλούνται να επέμβουν και από την κουβέντα βγήκε και ένα μελαγχολικό συμπέρασμα. Από τα 50 περίπου άτομα που είναι στην ομάδα, μάχιμοι είναι καμιά 20αριά νέοι. Οι περισσότεροι είναι πλέον ώριμοι και τούτο σαφώς και επηρεάζει κάπως την αποτελεσματικότητά τους. Έτσι η ενίσχυση της Ομάδας με νέα άτομα δεν είναι αυτή που απαιτούν οι περιστάσεις στο χώρο που καλούνται να επέμβουν. Κι αυτό όχι γιατί δεν θέλουν οι νέοι αλλά πια και στο Καρπενήσι που αντιμετωπίζει σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα είναι λιγοστοί και το πιο απογοητευτικό είναι ότι οι νεότεροι, όχι μόνο στην Ευρυτανία αλλά σε όλη την Ελλάδα δεν έχουν την ζώσα εμπειρία που είχαν οι παλιότεροι, όσο ο κάθε τόπος ήταν γεμάτος ζώα και ανθρώπους.

Τότε που η σχέση με τη φύση δεν ήταν εμπειρία αλλά ζώσα πραγματικότητα…