Με αφορμή το περιστατικό που έγινε πριν από λίγες ημέρες στην Χαλκιδική όπου ένα 13χρονο κορίτσι χτυπήθηκε από έναν κεραυνό ενώ κολυμπούσε ο Γεώργιος Κακάρας που γνωρίζει αρκετά για το φαινόμενο γράφει ένα πολύ χρήσιμο και κατατοπιστικό κείμενο για να μάθει ο κόσμος και να ξέρει την επόμενη φορά τι να κάνει, ώστε να γλυτώσουμε ακόμη και μια ανθρώπινη ζωή.

Συλλέγοντας τις καταγραφές πτώσεων κεραυνών και θέσεις των εστίων καταιγίδων στον Θερμαϊκό μαζί με τις μαρτυρίες ατόμων στην περιοχή, φαίνεται πως το άτυχο κορίτσι χτυπήθηκε από μια σχετικά σπάνια ( όχι όμως ασυνήθιστη ) μορφή κεραυνού που όμως συνηθίζεται να καταγράφεται πάνω από τις θάλασσες.

Το φαινόμενο λέγεται bolt from the blue, και περιγράφει την πτώση ενός κεραυνού σε σημείο πολύ μακριά από τον πυρήνα του νέφους. Σε ορισμένες περιπτώσεις έως και 40km! Στην πράξη δηλαδή, στην περιοχή θα είχε πλήρη αιθρία, η καταιγίδα σε τέτοια απόσταση που πιθανόν να μην ήταν καν αντιληπτή ή λόγω της απόστασης και της ψευδαίσθησης ασφαλείας που προσφέρει η ηλιοφάνεια να μην δόθηκε η αντίστοιχη σημασία.

Και κακά τα ψέματα, κανείς δεν λογαριάζει μια καταιγίδα που ξεσπάει 30 και 40χλμ μακριά, ασχέτως του τι γράφουν οι ψηφιακοί δικαστές στα social. Το άσχημο σε αυτόν τον τύπο κεραυνών είναι ότι κατατάσσεται στην κατηγορία positive lighting, δηλαδή εξαιρετικά μεγάλης ισχύος σε αμπέρ ( τα αμπέρ είναι το πρόβλημα και όχι τα volt όπως γράφουν σε κάτι ομάδες τηλεμαγειρικής που ασχολούνται και με την μετεωρολογία όταν αυτή πουλάει) οπότε η πιθανότητα επιβίωσης είναι μηδενική, αν το σύννεφο επιλέξει εσένα για να κλείσει το κύκλωμα εδάφους αέρος. Αυτοί επίσης οι κεραυνοί δίνουν και το χαρακτηριστικό - σαν έκρηξη- μπουμπουνητό, καθώς ο αέρας που βρίσκεται στο κανάλι εκτόνωσης τους, θερμαίνεται ακαριαία σε χιλιάδες βαθμούς Κελσίου. Το ακόμη χειρότερο είναι ότι αυτοί οι κεραυνοί «αγαπάνε» τις θάλασσες και την παράκτια ζώνη καθώς και η παρουσία άλατος στον ατμοσφαιρικό αέρα, φορτίζει ακόμη παραπάνω τον αέρα κάνοντας τον περισσότερο αγώγιμο. Για αυτό όσοι φωτογραφίζουμε κεραυνούς θα έχουμε προσέξει ότι οι εντυπωσιακότεροι και σε συχνότητα κεραυνοί πέφτουν σχεδόν πάντα στις θάλασσες και κοντά σε αυτές.

Υπάρχει τρόπος να προστατευτούμε; Φυσικά, ο γενικός κανόνας είναι πως αν βλέπεις μαύρα σύννεφα να μαζεύονται ή ακούς βροντές, ακόμη και από πολύ μακριά, φεύγεις από ανοικτό χώρο. Ένας γενικός δικός μου κανόνας είναι πως εάν ο ήχος της βροντής φτάνει στα αυτιά σου τότε μπορεί και ο κεραυνός.

Το τελευταίο πολύ χαρακτηριστικό σημάδι του ότι βρίσκεσαι πολύ κοντά σε δίαυλο εκτόνωσης, και που δεν θα σας πει κανένας μιας και όλοι αναπαράγουν τα ίδια και τα ίδια, είναι η αύξηση του στατικού ηλεκτρισμού στην ατμόσφαιρα σου. Αν είσαι σε εξωτερικό χώρο και ηλεκτρίζεσαι ξαφνικά με το παραμικρό, βλέπεις τα μαλλιά σου να σηκώνονται ενώ ο αέρας έχει αυτή την χαρακτηριστική όξινη μυρωδιά, τότε να αναζητήσεις άμεσα καταφύγιο, κλείνεις κινητό και μην έχεις μεταλλικά αντικείμενα σε τσέπες η πάνω σου. Κατά πάσα πιθανότητα, σε πολύ κοντινή σου εμβέλεια, το νέφος ετοιμάζει να κλείσει κύκλωμα (κεραυνός).

Ευχαριστούμε τον Γιώργο Κακάρα για τις πολύτιμες πληροφορίες και παρακαλούμε για την αναδημοσίευση του κειμένου ώστε να μάθουν περισσότεροι πως να προστατεύσουν τη ζωή τους και των ατόμων που αγνοούν αυτόν τον κίνδυνο.