Τα μάτια όλης της ανθρωπότητας είναι στραμμένα στο Ιράν. Εκεί, όπου εκατοντάδες χιλιάδες νέοι και μεγαλύτεροι, γυναίκες και ηλικιωμένοι ξεσηκώθηκαν εδώ και μέρες στους δρόμους, ζητώντας το τέλος μιας βίαιης και αυταρχικής εξουσίας που κυριαρχεί στη χώρα τα τελευταία σαράντα επτά χρόνια. Μία πλούσια περιοχή που σημάδεψε με την παρουσία της την παγκόσμια κοινότητα αναζητά πλέον ένα νέο ξεκίνημα, όπου οι κάτοικοι θα συνυπάρχουν με ελευθερία και αξιοπρέπεια, το κοινωνικό σύνολο θα ζει αρμονικά, το κράτος θα σέβεται τα δικαιώματα των γυναικών και οι θρησκευτικές μειονότητες θα απολαμβάνουν μια διαφορετική καθημερινότητα μακριά από πιέσεις και διώξεις. Πόσο εύκολη είναι, ωστόσο, αυτή η μετάβαση; Μπορεί πράγματι το Ιράν να μετατραπεί σε μια δημοκρατία ευρωπαϊκού τύπου; Το σκληρό καθεστώς των Μουλάδων δεν θα παραδώσει τόσο εύκολα την εξουσία. Στην σκιά των βίαιων συγκρούσεων στους δρόμους της Τεχεράνης και των άλλων μεγάλων πόλεων, οι κυβερνητικοί στέλνουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα σε όποιον θέλει να ανατρέψει τα δεδομένα. Οι διαδηλωτές πληρώνουν ήδη βαρύ φόρο αίματος, καθώς ο αριθμός των νεκρών αυξάνεται καθημερινά με κινηματογραφική ταχύτητα. Στην αντίπερα όχθη, η ιρανική διασπορά παίζει τα ρέστα της για να μπει η χώρα τους σε μια δημοκρατική τροχιά. Εξάλλου, για τους περισσότερους εξ’ αυτών η μετακίνηση στο εξωτερικό δεν έγινε από επιλογή, αλλά από την ανάγκη για επιβίωση. Οι Ιρανοί προσπαθούν να βρουν στήριγμα κάπου, ζητώντας ακόμη και την επιστροφή του γιου του τελευταίου Σάχη. Για να είμαστε όμως αντικειμενικοί και πριν το 1979 η εικόνα στη χώρα για την πλειοψηφία του λαού δεν ήταν ιδανική. Για διαφορετικούς η κάθε πλευρά λόγους, ΗΠΑ και Ισραήλ επενδύουν στην κατάρρευση του ισλαμικού καθεστώτος. Ο δε Ντόναλντ Τραμπ διαβλέπει μέσα από μια αλλαγή πολιτικού παραδείγματος στο Ιράν, την προοπτική εύρεσης ενός νέου συμμάχου στην περιοχή που θα είναι συμβατός με τα αμερικανικά συμφέροντα. Ο δε Νετανιάχου επιθυμεί διακαώς την ανατροπή όλων, όσοι τάσσονται δημόσια υπέρ της εξαφάνισης του Ισραήλ από το χάρτη. Σε κάθε περίπτωση, πιθανές εξελίξεις στο Ιράν μπορούν να αλλάξουν τα δεδομένα στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες για ειρήνη και σταθερότητα μετά από πολλές δεκαετίες. Το θέμα βέβαια είναι πιο σύνθετο από ότι πιθανόν να ακούγεται. Αν και το ισλαμικό καθεστώς στην Τεχεράνη έχει απωλέσει σε μεγάλο βαθμό την επιρροή του στις γύρω χώρες, εντούτοις η μακρόχρονη παραμονή του στην εξουσία έχει σχηματοποιήσει καταστάσεις που δύσκολα ξεριζώνονται. Η ανθεκτικότητα του αναμένεται να δοκιμαστεί το επόμενο διάστημα. Σημαντικό ρόλο θα διαδραματίσει και η στάση των ΗΠΑ. Θα κάνει άραγε η Ουάσιγκτον μία κίνηση τύπου Μαδούρο και στην περίπτωση του Ιράν; Πως θα αντιμετωπίσει μια τέτοια εξέλιξη η Μόσχα; Είναι κάποια εύλογα ερωτήματα για ένα εύφλεκτο γεωπολιτικό μέτωπο, ένα εκ των πολλών που θα προσελκύσουν το ενδιαφέρον και θα επηρεάσουν το διεθνή χάρτη το 2026.