Η παγκόσμια κοινότητα βιώνει εδώ και κάποιες εβδομάδες μία νέα πραγματικότητα.

Ο Μπάϊντεν έχασε πανηγυρικά τις εκλογές στις ΗΠΑ τον περασμένο Νοέμβριο, ο δε Τραμπ ξεκίνησε τη θητεία, θέλοντας να στείλει ένα σαφές μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση πως αυτά που έλεγε τα εννοεί απόλυτα και τα κάνει ήδη πράξη.

Όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα σχετικά με το διεθνές Δίκαιο ή τις βασικές πτυχές της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής θα πρέπει να τα ξεχάσουμε.

Η Ευρώπη οφείλει να προσγειωθεί άμεσα στα νέα δεδομένα και να λάβει τα μέτρα της, αν θέλει να έχει ένα ισχυρό λόγο την επόμενη μέρα ή για να το πάμε και ένα βήμα πιο πέρα, αν θέλει πραγματικά να επιβιώσει.

Ο Μάριο Ντράγκι ήταν πρόσφατα πολύ ξεκάθαρος, χτύπησε ηχηρό καμπανάκι, ενώ με τις θέσεις αυτές ταυτίζεται ένα μεγάλο κομμάτι όχι μόνο της πολιτικής, αλλά και της κοινής γνώμης που βλέπει το μέλλον της μέσα σε ένα κοινό ευρωπαϊκό ανθεκτικό και βιώσιμο περιβάλλον.

Οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών οφείλουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να θέσουν επιτέλους τις σωστές προτεραιότητες και όχι να προωθούν δευτερεύοντα ζητήματα ή ατζέντες που ήρθαν ουσιαστικά να πλήξουν το προφίλ της Ε.Ε και να καλλιεργήσουν το έδαφος για την άνοδο της ακροδεξιάς παντού, υιοθετώντας τις woke προσεγγίσεις.

Χρειαζόταν να εκλεγεί ο Τραμπ για να καταλάβουν πως κινούνταν σε αχαρτογράφητα νερά και έστελναν το καλύτερο πολιτικό οικοδόμημα που γνώρισε η Ευρώπη στην νεότερη ιστορία της, σε ξέρα.

Αυτή είναι η αλήθεια. Γι’ αυτό, η κοινή δράση και η διαχείριση των μεγάλων προκλήσεων συνιστά έναν μονόδρομο. Αυτό χρειάζεται να αντιληφθούν και οι εθνικές κυβερνήσεις, όσες τουλάχιστον πιστεύουν στην Ενωμένη Ευρώπη και να συνδράμουν στη δημιουργία ενός ισχυρού συμπαγούς μετώπου με στόχο μια ευρωπαϊκή ομπρέλα προστασίας για όλα τα μεγάλα θέματα.

Οι κινήσεις του νέου Αμερικανού Προέδρου ήρθαν εύλογα να τρομάξουν την Ε.Ε και την ηγεσία της.

Κυνισμός και συναλλαγές αντί για διεθνές δίκαιο και σεβασμό της ανεξαρτησίας των κρατών.

Το μέλλον της Ουκρανίας είναι αβέβαιο. Ο ρωσικός αναθεωρητισμός προελαύνει. 

Βρισκόμαστε μπροστά σε μία νέα δύσκολη πραγματικότητα, όπου οι αντοχές της Ε.Ε θα δοκιμαστούν.

Γι’ αυτό είναι επιτακτική η ανάγκη να τα βρει ο Βορράς με τον Νότο και ο Νότος με την Ανατολή και τη Δύση, με έναν κοινό σκοπό: Μία Ευρωπαϊκή Ένωση που θα λειτουργεί με γνώμονα το κοινό συμφέρον, την ευημερία των λαών της και την πολιτική της επιβίωση σε ένα κόσμο που βρίσκεται σε γεωπολιτικό βέρτιγκο. Ας το πάρουμε λοιπόν μαζί αλλιώς. 

Χθες, γιατί αύριο θα είναι πολύ αργά….