Βρισκόμαστε χρονικά ελάχιστους μήνες πριν τη συμπλήρωση τριών ετών από τη στιγμή που ο Βλαντιμίρ Πούτιν άναψε το πράσινο φως για την εισβολή των στρατευμάτων του σε μία γειτονική ανεξάρτητη χώρα. Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε πολυάριθμες συνέπειες όχι μόνο για τα άμεσα εμπλεκόμενα μέρη, αλλά και για την παγκόσμια κοινότητα. Πρόκειται για ένα εκ των δύο σοβαρών ανοιχτών γεωπολιτικών ζητημάτων, με την ανησυχία να είναι έκδηλη σχετικά με το τι μπορεί να συμβεί στο άμεσο μέλλον, δηλαδή το ξέσπασμα μιας σύγκρουσης με παγκόσμιες διαστάσεις. Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ προκάλεσε πρόσφατα αισιοδοξία ότι μπορεί τους επόμενους μήνες να βρεθεί η κατάλληλη φόρμουλα με αμοιβαίες υποχωρήσεις κα να σταματήσει ο πόλεμος. Τα πράγματα αποδείχθηκαν πιο σύνθετα σε σχέση με τις συγκεκριμένες προβλέψεις, η κατάσταση επιδεινώνεται και ο πόλεμος λαμβάνει βήμα-βήμα παγκόσμιες διαστάσεις. Η Ευρώπη οφείλει να εξετάσει διεξοδικά κάθε πιθανό (αρνητικό) σενάριο, ενώ άλλες χώρες όπως η Γερμανία προετοιμάζουν τους πολίτες τους για τα χειρότερα. Αυτή είναι η σημερινή πραγματικότητα. Μπροστά στη ρωσική επέλαση στην ανατολική Ουκρανία, αλλά και την πίεση που δέχονται οι ουκρανικές δυνάμεις στην ευρύτερη περιοχή του Κουρσκ, ΗΠΑ Βρετανία και Γαλλία επέτρεψαν στους αμυνόμενους τη χρήση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς επί ρωσικού εδάφους. Η απάντηση της Μόσχας ήταν άμεση, ενώ στη φαρέτρα των ανθρώπων του Πούτιν βρίσκεται πάντα το ισχυρό πυρηνικό οπλοστάσιο μιας παγκόσμιας δύναμης που εμφανίζεται αποφασισμένη να επιβάλλει τους δικούς της όρους στην περιοχή της άλλοτε Σοβιετικής Ένωσης. Το γεγονός ότι οι Ρώσοι αποφάσισαν να αξιοποιήσουν στο πολεμικό παιχνίδι δυνάμεις από τη Βόρεια Κορέα, αλλά και την Υεμένη, όπως μετέδωσαν οι Financial Times, άλλαξαν άρδην τα δεδομένα. Η σύγκρουση διεθνοποιείται και η εμπλοκή και άλλων εξωτερικών παραγόντων καθίσταται για διπλωματικούς αναλυτές αναπόφευκτη. Ήδη η συζήτηση για τη στήριξη της Ουκρανίας από επιπρόσθετα σώματα μισθοφόρων ζωηρεύει. Στο μεταξύ, το Κίεβο θέλησε να απαντήσει στη συμμαχία Ρωσίας-Βόρειας Κορέας με μια στρατηγικής σημασίας κίνηση που ωστόσο αυξάνει τις πιθανότητες περαιτέρω διεθνοποίησης του πολέμου. Σύμφωνα με σημερινό ρεπορτάζ της αυστριακής Der Standard αντιπροσωπεία της Ουκρανίας με επικεφαλής τον υπουργό Άμυνας Ρούστεμ Ουμέροφ βρίσκεται ήδη στη Νότια Κορέα, ζητώντας στρατιωτική βοήθεια από μια προηγμένη σε πολλά επίπεδα χώρα, παραδοσιακή εχθρό της Πιόνγκ-Γιανγκ. Τα συμπεράσματα που εξάγονται από τις εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων είναι σαφή:

• O κίνδυνος περαιτέρω ανάφλεξης είναι υπαρκτός.
• Η Ευρώπη καλείται να διαχειριστεί μια "μπαρουταποθήκη" στα ανατολικά σύνορα της.
• Η κατάπαυση του πυρός και η εξεύρεση κοινά αποδεκτής λύσης περιπλέκεται ολοένα και περισσότερο.
• Το επόμενο διάστημα είναι κρίσιμο για την ουκρανική πλευρά ώστε, σε επερχόμενες διπλωματικές διαπραγματεύσεις, να μην προσέλθει "με την πλάτη στο τοίχο".
• Από τη στιγμή που ολοένα και περισσότερες δυνάμεις εμπλέκονται με έμμεσο ή άμεσο τρόπο στη σύγκρουση, το ενδεχόμενο μετατροπής της διμερούς σύγκρουσης σε μία μάχη με παγκόσμια χαρακτηριστικά είναι ορατό.

Τα τελευταία νέα στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής είναι θετικά. Οι δύο πλευρές, Ισραήλ και Χεζμπολάχ, συμφώνησαν σε κατάπαυση του πυρός. Η εικόνα στην Ουκρανία είναι εντελώς διαφορετική και το μόνο βέβαιο είναι ότι οι μέρες της ειρήνης θα αργήσουν πολύ ακόμα….