Την ώρα που στα ανώτερα κλιμάκια της Ενωμένης Ευρώπης έκαναν τα πρώτα αποφασιστικά βήματα για την επιλογή των προσώπων που θα καταλάβουν τις τέσσερις σημαντικότερες θέσεις στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, οι Βρυξέλλες προετοιμάζονται για μία δύσκολη και γεμάτη προκλήσεις πενταετία, όπου θα δοκιμαστεί σε διαφορετικά πεδία η ανθεκτικότητα του συγκεκριμένου πολιτικού εγχειρήματος. Μπορεί η άκρα δεξιά και τα αντισυμβατικά κόμματα να έκαναν δυναμική εμφάνιση στις πρόσφατες ευρωπαϊκές εκλογές και να διεκδικούν την εξουσία στην Γαλλία, αλλά και τέλη Σεπτεμβρίου και στην Αυστρία, ωστόσο το λεγόμενο ευρωπαϊκό τόξο (κεντροδεξιοί, σοσιαλδημοκράτες και Φιλελεύθεροι) διαθέτει την πλειοψηφία και θα κληθεί να διαχειριστεί μια πραγματικά πρωτόγνωρη σε σοβαρότητα ατζέντα που δεν αφήνει περιθώρια για εφησυχασμό, λάθη και παραλείψεις. Στην παρούσα φάση, η Ενωμένη Ευρώπη βρίσκεται σε εγρήγορση, ώστε να διαχειριστεί την επόμενη και όπως όλα δείχνουν δυσκολότερη φάση του πολέμου στην Ουκρανία, επενδύοντας περισσότερο στο αφήγημα της στρατηγικής της αυτονομίας, δίνοντας παράλληλα έμφαση στην περαιτέρω συνεργασία ανάμεσα στα κράτη-μέλη σε ευαίσθητους τομείς, όπως είναι η άμυνα και η ασφάλεια. Στο εσωτερικό της Ε.Ε έχουν αντιληφθεί την κρισιμότητα της κατάστασης, ενώ τα μηνύματα που στέλνουν στη Ρωσία είναι ξεκάθαρα, καθώς η Ουκρανία και η επιπρόσθετη στήριξη της τους επόμενους μήνες συνιστά μία από τις βασικές προτεραιότητες της ευρωπαϊκής πολιτικής. Την ίδια ώρα, ψηλά στη λίστα των θεμάτων πρώτης γραμμής βρίσκονται και άλλα ζητήματα, όπως το μεταναστευτικό που συνεχίζει να απασχολεί όχι μόνο τις χώρες υποδοχής, όπως είναι η Ελλάδα και η Ιταλία, αλλά και ένα μεγάλο μέρος των κρατών της κεντρικής και της δυτικής Ευρώπης. Στην κοινή γνώμη επικρατεί έντονη ανησυχία και για το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής, με τη στρατηγική για το επίμαχο θέμα να έχει επηρεάσει και άλλους κομβικής σημασίας τομείς, όπως είναι η αγροτική πολιτική. Εξάλλου, η διαμόρφωση και η προσαρμογή της ΚΑΠ στα νέα δεδομένα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη μετά και από το ξεσηκωμό των αγροτών τους προηγούμενους μήνες σε όλη την ευρωπαϊκή επικράτεια. Εκτός των άλλων, η Ευρωπαϊκή Ένωση αναζητεί λύσεις και σε άλλα ανοιχτά μέτωπα με έντονο κοινωνικό αντίκτυπο στις τοπικές κοινωνίες, όπως είναι η στήριξη και η ενίσχυση των συστημάτων υγείας, συζήτηση που ουσιαστικά άνοιξε μετά το ξέσπασμα της πανδημίας το 2020 και των συνεπειών που εκείνη προκάλεσε σε επίπεδο οργάνωσης και δομών. Δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας το ζήτημα της ακρίβειας που ναι μεν έχει πανευρωπαϊκές διαστάσεις, επηρεάζει δε περισσότερο τις χώρες που το διαθέσιμο εισόδημα είναι συγκριτικά μειωμένο, όπως συμβαίνει και στην περίπτωση της Ελλάδας. Στη σκιά των αναταράξεων που έχει επιφέρει η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, με την επισιτιστική κρίση να πλήττει και άλλες ηπείρους, όπως είναι η Αφρική και η Ασία, λόγω και του εμπάργκο στη Μαύρη θάλασσα, η ολιστική απάντηση της Ευρώπης στα ζητήματα της διατροφικής αλυσίδας, της παραγωγής και κατ’ επέκταση της ακρίβειας είναι επιβεβλημένη, αν πραγματικά η Ε.Ε επιδιώκει να δημιουργήσει ένα ισχυρό ανθεκτικό ανάχωμα που θα της επιτρέψει να αντικρίσει το μέλλον με περισσότερη σιγουριά και ασφάλεια. Μία νέα περίοδος για την Ενωμένη Ευρώπη έχει ήδη ξεκινήσει, η οποία οφείλει πλέον να επενδύσει κατά κύριο λόγο στις δικές της δυνάμεις και να ενισχύσει τη γεωπολιτική της θέση στο παγκόσμιο status quo.