Μετά από την πρόσφατη ήττα του κόμματος της κας. Λεπέν στη Γαλλία, πολλοί εξέφρασαν την ανακούφιση τους για το γεγονός ότι η χώρα δεν θα έπεφτε στα χέρια της άκρας δεξιάς. Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος. Στην άλλη πλευρά, χρειάζεται να μην λησμονήσει κανείς ότι η "Εθνική Συσπείρωση" έχει αυξήσει σημαντικά τα ποσοστά της σε σύγκριση με το παρελθόν και είναι παρούσα στις πολιτικές εξελίξεις, ενώ αναμένει το στραβοπάτημα των αντιπάλων, προκειμένου την επόμενη φορά να διεκδικήσει κάτι καλύτερο. Το ίδιο ισχύει και για τη Γερμανία, εκεί που η «Εναλλακτική για τη Γερμανία» αν και με περιορισμένη δυναμική σε σχέση με το 2023, έχει ήδη καταγράψει ένα υψηλό ποσοστό στις ευρωεκλογές και θα επιδιώξει την αύξηση του στις επερχόμενες εθνικές εκλογές. Η ουσιαστική αντιμετώπιση των άκρων και του λαϊκισμού στην Ευρώπη δεν είναι μία one off διαδικασία, επιβάλλεται διαρκής εγρήγορση, σχέδιο και πρωτοβουλίες που θα συντελούν στην αναχαίτιση αυτών των φαινομένων. Την προηγούμενη δεκαετία, η Ε.Ε βίωσε την άνοδο του αριστερού λαϊκισμού, αλλά ήταν η ίδια η εξέλιξη των πραγμάτων που έθεσε τους βασικούς εκφραστές του στο πολιτικό περιθώριο. Ας μην γελιόμαστε: τα επόμενα χρόνια οι πολιτικές δυνάμεις που είναι προσηλωμένες στην κοινή πορεία των λαών της Ευρώπης και πιστεύουν ακράδαντα ότι το μέλλον είναι η εμβάθυνση των σχέσεων και η περαιτέρω πολιτική ολοκλήρωση ενός πρωτόγνωρου εγχειρήματος, οφείλουν να διαχειριστούν την επόμενη μέρα μέσα από ένα διαφορετικό πρίσμα: με μεγαλύτερη ενσυναίσθηση για τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, με βούληση για τη στήριξη της ευρωπαϊκής ταυτότητας, με σχέδιο και ρεαλισμό απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις, με κοινό μέτωπο κατά των εχθρών της Ευρώπης. Σε κάθε περίπτωση, οι καιροί που διανύουμε είναι άκρως αντισυμβατικοί και δεν αφήνουν περιθώρια για αναβολές ή ακόμα χειρότερα για έναν αδικαιολόγητο εφησυχασμό. Τα άκρα και οι λαϊκιστές αναπτύσσονται, μόνο όταν η εκάστοτε ευρωπαϊκή διοίκηση, αλλά και τα εθνικά κράτη αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στον πολιτικό ρόλο τους, να θέσουν όρια και να στήσουν αναχώματα απέναντι τους. Η ευθύνη των ευρωπαϊκών θεσμών είναι τεράστια την περίοδο 2024-2029. Ή θα αλλάξουν πορεία, δημιουργώντας μια περισσότερο ανθεκτική και κοινωνική Ευρώπη ή θα επιτρέψουν στους νοσταλγούς του χθες να υλοποιήσουν τα σχέδια τους, έστω και με καθυστέρηση.