Η τελευταία «δύσκολη» πέρα από κάθε αμφιβολία δεκαετία στη χώρα, με την περιδίνηση μέσα στα μνημόνια και τώρα με την πρωτόγνωρη υγειονομική κρίση έχει προκαλέσει σημαντική αύξηση των δεικτών ανασφάλειας, ανησυχίας, αρνητικών συναισθημάτων σε ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού, κυρίως όμως στους νέους. Δεν χρειάζονται δημοσκοπήσεις κοινής γνώμης ή επιστημονικές έρευνες για να αντιληφθεί κανείς την απουσία ελπίδας, την αβεβαιότητα για δουλειά, προοπτική, ευημερία στις παραγωγικές ηλικίες.

Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ελλάδα έχει καταγράψει στο πέρασμα των χρόνων υψηλή ανθεκτικότητα, έχει καταφέρει να αντέξει σε δύσκολες καταστάσεις, έχει αποτελέσει παράδειγμα ηρωισμού και έχει καταγράψει σημαντικές νίκες. Στη σκιά των ισχυρών αναταράξεων της πανδημίας και με τα εμβόλια να έχουν πλέον αναπτερώσει το ηθικό και να έχουν δημιουργήσει προσδοκίες ότι το μαρτύριο φθάνει στο τέλος του, η χώρα χρειάζεται εδώ και τώρα μια ολική επαναφορά: έναν ασφαλή οδικό χάρτη που θα δείξει το μέλλον, ένα σχέδιο που θα ανοίξει νέες ευκαιρίες και θα αποτελέσει ανάχωμα σε ένα νέο brain drain, ένα νέο παραγωγικό μοντέλο που θα αξιοποιήσει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας, θα φέρει στην επιφάνεια τις πραγματικές δυνατότητες μιας Ελλάδας που πρωταγωνιστεί, που ανοίγει το δρόμο στην εξέλιξη.

Είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη να χαράξουμε μία κόκκινη γραμμή στις αρρυθμίες και τις παθογένειες του παρελθόντος, να αφήσουμε στην άκρη εκείνα που μας χωρίζουν, να συνθέσουμε δυνάμεις, να βάλουμε το «εμείς» μπροστά από το «εγώ», προστατεύοντας το δημόσιο συμφέρον και το κοινό καλό. Η κρίση αυτή που προκάλεσε τόσο πόνο, θλίψη και ανησυχία, αποτελεί και μία ιστορική ευκαιρία να αντικρίσουμε το μέλλον από μία καθαρή οπτική γωνία, να δώσουμε έμφαση στα σημαντικά.

Οι πρόγονοι μας που θυσιάστηκαν με αυταπάρνηση για τη δημιουργία ελληνικού ανεξάρτητου κράτους μας έδειξαν το δρόμο. Όταν υπάρχει πίστη και αφοσίωση στον αγώνα όλα είναι δυνατά. Οι μεγάλες προκλήσεις για την ανάκαμψη, την ευημερία, την παραγωγή πλούτου, την ισονομία, τις ίσες ευκαιρίες, την παραγωγική ανασυγκρότηση, την καινοτομία, την ψηφιακή σύγκλιση, την Παιδεία, την έρευνα, τη συνεργασία, την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση είναι μπροστά.

Η σημερινή κυβέρνηση δείχνει ότι έχει σχέδιο για την επόμενη μέρα, όρεξη για δουλειά, αποφασιστικότητα για ανατροπές, προοπτική για το μέλλον. Οι προσδοκίες των πολιτών είναι μεγάλες. Τώρα λοιπόν είναι η ώρα για το μεγάλο άλμα στο μέλλον, για τις κατάλληλες κινήσεις που  πέρα και πάνω από κόμματα αφορούν πρωτίστως στην πατρίδα, δηλαδή στη δημιουργία της νέας Ελλάδας.

Ποιος είναι ο Σπύρος Καπράλος

Ο Σπύρος Καπράλος σπούδασε Τηλεόραση και Ραδιόφωνο στο πανεπιστήμιο του Salford της Μεγάλης Βρετανίας. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο από το ίδιο πανεπιστήμιο στις Πολιτικές Επιστήμες. Συμμετείχε στο πρόγραμμα Socrates και εξειδικεύθηκε στα Digital Media στο Furtwangen Universität της Γερμανίας. Επίσης, κατέχει τίτλο Μ.Α στην Ποιοτική Δημοσιογραφία και τις Νέες Τεχνολογίες (με distinction) από το European Communication Institute (ECI) και το Donau Universität Krems της Αυστρίας. Έχει εξειδικευθεί στην Επικοινωνιακή Διαχείριση Κρίσεων στο ΕΚΠΑ.

Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ. Εργάστηκε σε εφημερίδες, στο διαδίκτυο, στο δημόσιο ραδιόφωνο και στη δημόσια τηλεόραση. Το 2014, το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Βασιλείου Μπότση του απένειμε τιμητική διάκριση για την παρουσία του στο πολιτικό ρεπορτάζ.

Την περίοδο 2012-2015 διετέλεσε διευθυντής του γραφείου Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, ενώ από το 2016 έως το 2018 ήταν επικεφαλής του Γραφείου Τύπου της Νέας Δημοκρατίας στη Βουλή. Επιπλέον, εργάστηκε στο Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Οικονομικών. Είναι επικεφαλής του ΠΜΣ Θεσμοί, Επικοινωνία και Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Επικοινωνίας και διδάσκει Political Communication in European Sphere στα μεταπτυχιακά προγράμματα του Ινστιτούτου.

Μιλάει Αγγλικά και Γερμανικά.