«Πάνω από 86,7 εκατομμύρια παιδιά, κάτω των 7 ετών, έχουν περάσει ολόκληρη τη ζωή τους σε ζώνες συγκρούσεων, ανακοίνωσε πριν από μερικούς μήνες (2016 και τα ίδια συνεχίζονται και σήμερα) η UNICEF. Αυτά τα παιδιά εκτίθενται σε ακραία ψυχικά τραύματα, που αναστέλλουν τις συνδέσεις των κυττάρων του εγκεφάλου, με σημαντικές συνέπειες στη γνωστική, κοινωνική και σωματική τους ανάπτυξη σε ολόκληρη τη ζωή τους.

Σύμφωνα με την εκπρόσωπο της UNICEF: “Ένα παιδί γεννιέται με 253 εκατομμύρια ενεργούς νευρώνες, αλλά το αν ο εγκέφαλος θα φθάσει την πλήρη ικανότητα ενηλίκου των περίπου ενός δισεκατομμυρίου συνδεόμενων νευρώνων, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ανάπτυξη στην πρώιμη παιδική ηλικία. Αυτό περιλαμβάνει τον μητρικό θηλασμό και τη διατροφή, τα πρώτα ερεθίσματα που θα δεχθεί από εκείνους που το φροντίζουν, τις πρώτες ευκαιρίες για μάθηση και τη δυνατότητα να μεγαλώσει και να παίξει σε ένα ασφαλές και υγιές περιβάλλον”.

Το εκλεκτότερο τμήμα της ανθρωπότητος απειλείται!

Στις προηγμένες χώρες οι άνθρωποι δεν κάνουν παιδιά ή τα σκοτώνουν με τις εκτρώσεις ή προωθούν τις ομοφυλικές σχέσεις. Και στις χώρες που οι άνθρωποι κάνουν παιδιά, η ανάπτυξή τους απειλείται από τους πολέμους, που υποκινούνται κυρίως από τις προηγμένες χώρες. Τι μέλλον έχει ο πολιτισμός μας -εάν μπορεί πλέον να ονομάζεται πολιτισμός αυτός- που εξαλείφει ή πληγώνει ό,τι ευγενέστερο και ελπιδοφόρο έχει, τα παιδιά, αυτά που ο Κύριος έθεσε ως υπόδειγμά μας, αυτά που αποτελούν το μέλλον του;”».

(Πηγή: «Η Δράση μας» τεύχος 545, ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2017).