Το βραβείο Theodor Wanner Prize απονεμήθηκε στις 27 Οκτωβρίου στον πρώην Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jacques Delors στο συνεδριακό κέντρο της Allianz στο Βερολίνο, Allianz Forum Berlin από το Γερμανικό Ινστιτούτο Διεθνών – Πολιτισμικών σχέσεων. Προς τιμήν του Jacques Delors μίλησε ο εν αποστρατεία υπουργός εξωτερικών  Hans-Dietrich Genscher, ενώ ο πρώην πρόεδρος της ΕΕ δώρισε το ποσό των 5000 ευρώ σε τιμή της 'Notre Europe'.

Σε συνέντευξή του στο Allianz.com, ο Jacques Delors μιλά για τις ιστορικές σκοπιμότητες εισόδου νέων μελών στην ΕΕ και την Ευρώπη του 2020 που οραματίζεται. Αναφερόμενος στις εξελίξεις παίρνει αντίθετη θέση σχετικά με τα όσα ακολουθούνται σήμερα από τις κυβερνήσεις της Γερμανίας και Γαλλίας, ενώ ζητά περισσότερη δημοκρατία από τους Ευρωπαϊκούς οργανισμούς. Ο Jacques Delors διετέλεσε υπουργός οικονομικών και πρόεδρος της ΕΕ από το 1985 to 1994.

• Ερ. Κύριε Πρόεδρε, ποια κατά την γνώμη σας είναι τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ευρώπαϊκή Ένωση σήμερα;

Απ. Jacques Delors:  Να διαφυλάξουμε, πάνω από όλα ό,τι μέχρι σήμερα έχουμε επιτύχει, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στην βελτίωση της κοινής αγοράς και την σταθεροποίηση του ευρώ. Κατά δεύτερον, οι Ευρωπαϊκοί οργανισμοί θα πρέπει να γίνουν περισσότερο δημοκρατικοί και ο τρόπος που εργάζονται να φέρει αποτέλεσμα. Και τρίτον από την στιγμή που στην ΕΕ δεν υπάρχει ένα κοινό μοντέλο εξωτερικής πολιτικής, θα πρέπει τα μέλη της να συμφωνήσουν σε ένα τρόπο κοινής συνεργασίας, ώστε να ελέγχεται καλύτερα η παγκοσμιοποίηση.

• Ερ. Από την στιγμή που προέκυψε η κρίση χρέους, ήταν κυρίως οι ηγέτες των μεγαλυτέρων κρατών –μελών που είχαν καθορίσει την οικονομική πολιτική της Ευρώπης. Επίσης, σε άλλα πεδία πολιτικών δραστηριοτήτων, η κρατική παρέμβαση φαίνεται να έχει αντικαταστήσει τις συλλογικές πρακτικές δράσης της ΕΕ.

Απ. Delors: Η  σταδιακή υπονόμευσης της αρχής της συλλογικής δράσης δημιουργεί μια όλο και αυξανόμενη έλλειψη κατανόησης μεταξύ των Ευρωπαίων πολιτών. Θα ήταν προτιμότερο με ανοικτές διαδικασίες να γίνει αποδεκτό ότι ο σκοπός είναι να περιοριστεί ο ρόλος της ΕΕ σε διοικητικό ή γραμματειακό. Ο λόγος διότι οι ανακρίβειες φέρουν καταστρεπτικά αποτελέσματα και οδηγούν τους Ευρωπαίους πολίτες να πιστεύουν ότι τα λάθη γίνονται από τις Βρυξέλλες, ακόμα και στην περίπτωση που το λάθος δεν προέρχεται σε καμία περίπτωση από την ΕΕ.  Αν, έχουν λόγο τα μεγάλα κράτη όπως η Γερμανία και Γαλλία, όπως ακριβώς γίνεται σήμερα, οι άλλες χώρες σταδιακά θα αποσυρθούν. Αυτό, θα μπορούσε να οδηγήσει στην διάλυση της Ευρώπης.

• Ερ. Ποια είναι η Ευρώπη του  2020 –τι οραματίζεστε ;

Απ. Delors: Στην 10ετία του 1960, επιθυμούσα μία ακόμα μικρότερη Ευρωπαϊκή Ένωση από αυτή που υπάρχει σήμερα. Αλλά δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια σε ιστορικές σκοπιμότητες. Ηταν πολύ σωστό το πέρασμα χωρών σε νεαρά δημοκρατικά καθεστώτα, μετά την πτώση του δικτατορικών καθεστώτων της Ελλάδας, της Πορτογαλίας, και της Ισπανίας. Χρειάζονταν την Ευρώπη, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ανάπτυξή τους. Για τον ίδιο λόγο μετά το 1989 δεν μπορούσαμε να απαγορεύσουμε την είσοδο των πρώην κουμουνιστικών χωρών της Ανατολικής Ευρώπης στην ΕΕ.

Είναι φυσικό να διαφωνούν στις λεπτομέρειες της επέκτασης της Ευρώπης –και μερικές οικονομίες εισήχθησαν στην νομισματική ένωση αρκετά νωρίς –αλλά θα πρέπει εδώ να αναγνωρισθούν και οι ιστορικές σκοπιμότητες.

Με αποτέλεσμα αυτή τη στιγμή, σήμερα να διαφωνώ με τις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Γαλλίας. Και αυτός είναι ο λόγος που έκλεισε η πόρτα για την Τουρκία. Η Τουρκία έχει  όλο και μεγαλύτερο γεωπολιτικό ρόλο, δεν πρόκειται για το ότι είναι ισλαμιστές. Θα ήταν καταστροφικό αν στις μουσουλμανικές χώρες δινόταν η εικόνα ότι η ΕΕ είναι αποκλειστικά χριστιανικό κλάμπ.

Για να πάμε όπως πίσω στο ερώτημα μας. Το 2020 η ΕΕ πιθανά να απαρτίζεται από 27 -32 χώρες και αυτή η Ευρώπη φυσικά δεν μπορεί να ενσωματωθεί με τον τρόπο που κάποτε επιθυμούσα εγώ. Για αυτό άλλωστε χρειάζεται να ενισχυθεί η συνεργασία πάνω στην Συνθήκη της Λισαβώνας και που πρέπει να ξεκινήσει τώρα με την νομισματική και δημοσιονομική ένωση, παρά τις επιφυλάξεις της Μεγάλης Βρετανίας, για το αν το Λονδίνο θα χάσει την κυριαρχία του ως οικονομικό κέντρο.

Για το λόγο αυτό, πιστεύω ότι η αρχή της ομόφωνης συμφωνίας στους κόλπους της ΕΕ είναι ξεπερασμένη. Δεν θα μπορούσε να καθιερωθεί το ευρώ ή η συνθήκη του Schengen έτσι. Οι Γερμανοί πρέπει να το μεταφέρουν αυτό στην Καγκελάριο τους.