Αρκετοί είναι αυτοί που διαμηνύουν ότι η παγκοσμιοποίηση ευνοεί την ευημερία των πολιτών και οι συγχωνεύσεις τον ανταγωνισμό. Ωστόσο τα ερωτηματικά που δημιουργούνται σε ό,τι αφορά την ευημερία των πολιτών για το αληθές του φαινομένου των συγχωνεύσεων φαίνεται σιγά - σιγά να απαντώνται μετά τις πρόσφατες εξελίξεις από συγχωνεύσεις εταιρειών που ανοίγουν μεν την πόρτα στον ανταγωνισμό και την ανάπτυξη της οικονομίας, την κλείνουν όμως δια παντός στους εργαζόμενούς τους, δημιουργώντας μια νέα τάξη ανθρώπων που μεταπηδούν από την μεσαία τάξη, σε μία τάξη εφτώχειας.


Καταδικάζονται να μείνουν ‘στα χαμηλά’ μια για πάντα, αφού, όπως μας λέει και στην συνέντευξη του, ο Michael Heise της Allianz, πλέον ‘πολύ δύσκολα περνάς από το χαμηλό εισόδημα στην μεσαία τάξης’.
Καταστροφική η συγχώνευση με της Lloyds Banking Group με την HBoS καθώς σύμφωνα με ανακοίνωση της πρώτης αναμένεται να περικοπούν και άλλες 200 θέσεις εργασίας στον ασφαλιστικό τομέα του Ηνωμένου Βασιλείου.
Όπως πληροφορείται το www.nextdeal.gr οι θέσεις που θα χαθούν αφορούν τρεις κλάδους, τον κλάδο γενικών ασφαλειών,  τον κλάδο των χονδρικών πωλήσεων και τον κλάδο ομαδικών επιχειρήσεων.



Ο David Fleming της ένωσης Unite, προέτρεψε το νέο αφεντικό των Lloyds Antonio Horta-Osorio να ανακαλέσει την απόφασή του.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την ανακοίνωση, η Ένωση καλεί το νέο εργοδότη να σταματήσει αμέσως τις ενέργειες για την απόλυση 200 υπαλλήλων. Η Ένωση αναφέρει ως απαράδεκτο ο Horta-Osorio να λαμβάνει πακέτο αποδοχών ύψους £8.3 εκατ. το χρόνο, και το προσωπικό που εργάζεται για λογαριασμό και κερδίζει μόνο £20.000 το χρόνο, να απολυθεί και βρεθεί στις ουρές του ταμείου ανεργίας.
Τέσσερις μήνες πριν, τα Lloyds ανακοίνωσαν περικοπές σε 4.500 θέσεις εργασίας.


Εκπαίδευση για την εναρμόνιση των χαμηλών εισοδημάτων με την νέα πραγματικότητα συστήνει ο Michael Heise, όμως η εκπαίδευση δεν καλύπτει πάντα τα κενά και τις απαιτήσεις μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης.
Και από την άλλη οι πιέσεις αυτές είναι που δημιουργούν τις κοινωνικές εξεγέρσεις παρόμοιες με αυτές της Αλγερίας, Τυνησίας, και πρόσφατα της Αιγύπτου, εξεγέρσεις που κλονίζουν την σταθερότητα της οικονομίας. Είναι αυτό ακριβώς αυτό που φοβούνται όλοι αυτοί οι διαμορφωτές της νέας οικονομίας και της νέας τάξης πραγμάτων. Πώς θα την βγάλουν καθαρή;