Αν θέλει κάποιος να κατανοήσει το μέγεθος της ανεργίας στην Ισπανία σήμερα αρκεί να σκεφτεί ότι για πρώτη φορά από το 2001, οπότε καταργήθηκε η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία, τα γραφεία στρατολόγησης νέων κοντεύουν να πνιγούν από τις πολλές αιτήσεις. Γιατί όπως σημειώνει και το περιοδικό Economist φαίνεται πως το να πιάσεις ένα όπλο στα χέρια και να ρισκάρεις τη ζωή σου στο μέτωπο του Αφγανιστάν είναι η μόνη απάντηση στο πρόβλημα επιβίωσης πλέον που έχουν αρχίσει να αντιμετωπίζουν οι 4εκατ. άνεργοι Ισπανοί.

Ο δείκτης ανεργίας στη χώρα αυξήθηκε κι άλλο τον Μάρτιο βγάζοντας εκτός εργασίας επιπλέον 36.000 άτομα. Και μπορεί ο αριθμός αυτός να είναι σαφώς μικρότερος από αυτόν που απολύθηκε τον Μάρτιο του προηγούμενου χρόνου, η ουσία του ζητήματος όμως είναι ότι ήδη ο ισπανικός δείκτης της ανεργίας φλερτάρει με το 20%. Όταν η ανεργία άρχισε να κάνει αισθητή τη παρουσία της στην Ισπανία πριν από 18 μήνες ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός της χώρας, Χοσέ Λουίς Ροντρίγκεθ Θαπατέρο, προέβλεψε εργασιακή ανάκαμψη για το τέλος του 2009. Όπως ήταν επόμενο έκτοτε προσάρμοσε τις προβλέψεις του στη δυσχερή πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες της χώρας του και μετάθεσε την αρχή της άρσης του αδιεξόδου για το τέλος του 2010.

Ωστόσο η τράπεζα της Ισπανίας που δεν ενδιαφέρεται για καμιά πολιτική επιβίωση ή αυτοκτονία είχε εξαρχής υπολογίσει –και επιμένει ακόμα και σήμερα σ’ αυτή τη θέση- ότι δεν πρόκειται να υπάρξει καμιά απολύτως βελτίωση της κατάστασης πριν το δεύτερο μισό του 2011 όταν η ανεργία θα φτάσει οριστικά και ίσως να ξεπεράσει το συντριπτικό ποσοστό του 20%. Όπως είναι επόμενο οι Ισπανοί δεν είναι απλά απογοητευμένοι με την ηγεσία τους αλλά ανησυχούν σοβαρά για το μέλλον τους. Το 42% αυτών όπως αποδεικνύει τελευταία δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε στη χώρα δηλώνει ότι η ανεργία έχει επηρεάσει τα μέγιστα καθημερινότητα τους, ενώ σε 3.2εκατ ανέρχεται ο αριθμός των ατόμων που τα βγάζουν πέρα βασιζόμενοι αποκλειστικά και μόνο στο επίδομα ανεργίας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι 400.000 από αυτούς που βρίσκονται για περισσότερο καιρό χωρίς δουλειά εισπράττουν μόλις 426 ευρώ το μήνα και ο αριθμός τους αναμένεται να αυξηθεί δραματικά πολύ σύντομα αφού τα πιο γενναιόδωρα επιδόματα που βασίζονταν σε παλιά κρατικά κέρδη έλαβαν τέλος πριν από δύο χρόνια. Η ζωή στην Ισπανία έχει γίνει ιδιαίτερα δύσκολη, σχεδόν αβίωτη για τους νέους της χώρας και τους μετανάσετς στα εδάφη τους αφού το 40% των ανέργων σήμερα είναι κάτω των 25 ετών, ποσοστό διπλάσιο από αυτό που καταγράφεται σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως μοιραία δηλώνει στο βρετανικό περιοδικό ο Σεμπαστιάν Μόραν γενικός γραμματέας της ρωμαιοκαθολικής φιλανθρωπικής οργάνωσης Caritas αυτό που βιώνει σήμερα η Ισπανία είναι μια «κρίση απελπισίας» με αδιευκρίνιστες συνέπειες για το σύνολο του λαού της χώρας.