Σύμφωνα με έρευνες μια γυναίκα έχει 17% περισσότερες πιθανότητες να σκοτωθεί σε ένα τροχαίο και 73% να τραυματιστεί σοβαρά, συγκριτικά με έναν άνδρα. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό;

«Φαίνεται πως τελικά ο κόσμος μας είναι κατασκευασμένος για τους άνδρες», είχε γράψει η δημοσιογράφος Suzan Molinari της Washington Post σε ένα άρθρο της. Ρήση που φαίνεται πως έχει αντίκρισμα, όχι μόνο για τα ράφια των super market που είναι ψηλά τοποθετημένα για τις περισσότερες γυναίκες, ούτε για το γεγονός πως πολλά κινητά τηλέφωνα είναι πολύ μεγάλα για το χέρι μιας μέσης γυναίκας.

Εμείς θα αναφερθούμε σε ένα γεγονός που είναι κυριολεκτικά ζωής και θανάτου και αποδεικνύει πως ο άνισος σχεδιασμός στοιχίζει σε ανθρώπινες ζωές.

Ο κακός σχεδιασμός σκοτώνει τις γυναίκες;

Μελέτη του Κέντρου Εφαρμοσμένης Βιομηχανικής στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια των Η.Π.Α. το 2020, έδειξε πως μια γυναίκα που φορά ζώνη ασφαλείας είναι 73% πιθανότερο να τραυματιστεί σοβαρά σε μετωπική σύγκρουση σε σύγκριση με έναν άντρα. Επιπλέον, ερευνητές από τη Σουηδία αναφέρουν πως οι γυναίκες επιβάτες αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο κακώσεων σε οπίσθιες συγκρούσεις.

Και αυτό είναι το ειρωνικό της υποθέσεως: Ενώ οι άνδρες είναι πιο πιθανό να προκαλέσουν ένα τροχαίο, οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να σκοτωθούν σε αυτό, σε ποσοστό 17%, όπως αναφέρει η μελέτη της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας Οδικής Κυκλοφορίας των Η.Π.Α.(NHTSA).

Υπαίτια για αυτή την κατάσταση είναι τα ανδρείκελα που χρησιμοποιούνται στις δοκιμές πρόσκρουσης του Euro NCAP.

Όλα γύρω από τον άνδρα

Η κύρια αιτία που οι γυναίκες έχουν περισσότερες πιθανότητες να σκοτωθούν σε ένα τροχαίο ατύχημα είναι πως τα ανδρείκελα των δοκιμών σύγκρουσης στις αυτοκινητοβιομηχανίες είναι σχεδιασμένα σύμφωνα με την ανατομία των ανδρών. Ακόμη και τα θηλυκά ανδρείκελα που απαιτεί η κυβέρνηση στις δοκιμές είναι απλώς μικρότερα σε μέγεθος. Ως αποτέλεσμα, πολλά αυτοκίνητα δεν είναι πρωτίστως σχεδιασμένα για την ασφάλεια των γυναικών. Αυτό πρέπει να αλλάξει.

Όταν η κούκλα δοκιμών πρόσκρουσης τυποποιήθηκε για πρώτη φορά στα μέσα της δεκαετίας του 1970, οι αναλογίες της βασίστηκαν σε έναν άνθρωπο μέσου μεγέθους. Αλλά τα σώματα των γυναικών και των ανδρών είναι διαφορετικά. Οι γυναίκες έχουν διαφορετική οστική πυκνότητα και η κοιλιά καταλαμβάνει διαφορετική θέση στα περισσότερα καθίσματα αυτοκινήτου από ό,τι οι άνδρες. Ως αποτέλεσμα, οι γυναίκες είναι πιο πιθανό να κάθονται πιο κοντά στο τιμόνι και να υποφέρουν από σοβαρό χτύπημα σε περίπτωση ατυχήματος.

Απαιτούνται αλλαγές για τη βελτίωση της οδικής ασφάλειας

Είναι γεγονός πως τα τελευταία χρόνια η τεχνολογία έχει βελτιωθεί. Αυτό είναι κάτι που ισχύει και για τα ανδρείκελα των δοκιμών πρόσκρουσης. Πλέον οι κούκλες αυτές είναι σε θέση να αναπαράγουν καλύτερα τη μοναδική φυσιολογία των ανδρών και των γυναικών. Μάλιστα ενσωματώνονται περισσότεροι αισθητήρες στην κοιλιά και τη λεκάνη για τη μέτρηση των κρούσεων με τις ζώνες ασφαλείας, περισσότερους αισθητήρες προσώπου για την παροχή πληροφοριών σχετικά με το πώς και πότε πρέπει να φουσκώνουν οι αερόσακοι και περισσότερους τρόπους ανάλυσης της πρόσκρουσης στο στήθος για τη μείωση του κινδύνου κατάγματος των πλευρών.

Όλα αυτά τα δεδομένα για το πως αντιδρά το γυναικείο σώμα σε ένα ατύχημα, είναι ικανά για να φέρουν αλλαγές στο σχεδιασμό των σύγχρονων αυτοκινήτων. Αλλαγές που μπορούν να αλλάξουν τις ζώνες ασφαλείας, τον τρόπο λειτουργίας των αερόσακων, μέχρι και το σχεδιασμό των πεντάλ.

Οι ελεγκτικές αρχές για την ασφάλεια των νέων αυτοκινήτων, έχουν την ισχύ να ζητήσουν άμεσα αλλαγές και πρωτίστως να δοκιμάζονται στη θέση του οδηγού τόσο ανδρικά, όσο και γυναικεία ανδρείκελα. Ένα πρόβλημα που μπορεί να λυθεί άμεσα και μάλιστα με επιβάρυνση που αυξάνει το τελικό κόστος του αυτοκινήτου κατά μόλις 1 δολάριο.

Και όπως πολύ ορθά έγραψε η δημοσιογράφος της Washington Post: «Δεν μπορούμε να φέρουμε πίσω τις χιλιάδες γυναίκες που χάθηκαν σε τροχαία ατυχήματα όλα αυτά τα χρόνια ή να σβήσουμε τον πόνο εκατομμυρίων άλλων που τραυματίστηκαν. Μπορούμε όμως να κάνουμε τα αυτοκίνητα ασφαλέστερα από τώρα - και να αποτρέψουμε τις κόρες και τις εγγονές μας από το να έχουν την ίδια μοίρα. Δεν υπάρχει μάχη που να αξίζει περισσότερο να δώσουμε».