Πριν από μερικά χρόνια συνεργάστηκα με κάποιον επαγγελματία ποδοσφαιριστή. Ένα από τα θέματα στα οποία εστιάσαμε και δουλέψαμε ήταν η δυσκολία που είχε στο να κάνει ένα συγκεκριμένο πράγμα που του ζητούσε ο προπονητής του. Για κάποιον λόγο αγχωνόταν και δεν κατάφερνε να κάνει την συγκεκριμένη ενέργεια.

Πέρα όμως από το άγχος, φάνηκε πως ο συγκεκριμένος αθλητής... δεν γνώριζε τι τον δυσκόλευε. Ήξερε πολύ καλά πως αγχωνόταν και πως δυσκολευόταν να κάνει αυτό που του ζητούσε ο προπονητής του και το άγχος του τον απέτρεπε από το να το αναλύσει και να εντοπίσει το συγκεκριμένο τεχνικό κομμάτι που του δημιουργούσε το πρόβλημα.

Έτσι, αναλύσαμε μαζί την υποδοχή και τη μεταβίβαση που έπρεπε να κάνει και είδαμε πως η πηγή του προβλήματος ήταν πως δεν είχε αναπτύξει κάποιες συγκεκριμένες δεξιότητες που ήταν απαραίτητες. Το δεύτερο βήμα ήταν να σχεδιάσουμε τρόπους με τους οποίους ο αθλητής θα μπορούσε να εξασκήσει και να αναπτύξει τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Ο ίδιος έφτιαξε ασκήσεις εξομοίωσης και εξασκήθηκε ατομικά μέχρι να εξοικειωθεί και να αυτοματοποιήσει τη συγκεκριμένη υποδοχή και μεταβίβαση, ενώ παράλληλα αποφάσισε να αρχίσει να την προσπαθεί και στην προπόνηση. 

Το ίδιο φαινόμενο είναι πολύ συχνό και στις επιχειρήσεις. Συχνά δυσκολευόμαστε σε κάποια σημεία της δουλειάς μας και στη συνέχεια αναπτύσσουμε τάσεις αποφυγής. «Δε θέλω να κάνω αυτήν την παρουσίαση», «δε θέλω να μιλήσω με αυτόν τον πελάτη», «δε μου αρέσει να κάνω αυτό το report» και αυτό το άγχος, ή ο θυμός που αναπτύσσουμε δεν μας επιτρέπει να δούμε τι είναι ακριβώς αυτό που μας δυσκολεύει. Είναι οι απορίες που μπορεί να μη γνωρίζουμε να απαντήσουμε στην παρουσίαση; Είναι το ότι δε γνωρίζουμε πώς να διαχειριστούμε μια επιθετική συμπεριφορά από τον πελάτη; Ή το ότι δεν έχουμε την εξοικείωση με το πρόγραμμα που χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε για το report;

Έτσι, ανακαλύπτουμε συχνά πως ένας πωλητής αποφεύγει να κάνει τηλέφωνα ή χάνει μια πώληση γιατί μπορεί να μην γνωρίζει καλά το προϊόν του, ή το προϊόν του ανταγωνισμού. Ή άλλες φορές δεν γνωρίζει την τεχνική για να αντιμετωπίσει τις αντιρρήσεις ενός πελάτη, ή συνομιλητή. 

Χρειάζεται να κοιτάμε κατάματα τη δυσκολία μας, να την εξετάζουμε αναλύοντάς την ώστε να εντοπίσουμε τα συγκεκριμένα σημεία στα οποία έχουμε αδυναμία. Στη συνέχεια χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε την αδυναμία αυτή. Και μετά role plays, προσομοιώσεις, εκπαιδεύσεις και workshops τα οποία στοχευμένα θα μας βοηθήσουν να αναπτύξουμε τις δεξιότητες που απαιτεί ο ρόλος μας. Και τελικά η απόφαση ‘απλώς κάν’ το’, ώστε να εφαρμόσουμε αυτό το οποίο φοβόμαστε. Ένας δάσκαλος μου στο Δημοτικό μας έλεγε: «Το μάτι δειλό, το χέρι τολμηρό». Σοφή κουβέντα που μπορεί να κάνει τη διαφορά ανάμεσα στην ανάπτυξη και την ψευδαίσθηση ασφάλειας.

Συνεπώς, ας γνωρίσουμε τις αδυναμίες μας, ώστε να τις αντιμετωπίσουμε, τόσο στη δουλειά όσο και στον αθλητισμό, δυο τομείς που μοιράζονται πολλά κοινά.