Ο Daniel ήταν ένα από τα πολύ άγρια φαινόμενα της κλιματικής κρίσης και για την αποκατάσταση των ζημιών, η Ελλάδα απευθύνθηκε στο Ταμείο Αλληλεγγύης.

Όμως χρήματα δεν υπήρχαν. Έτσι για την αποκατάσταση των ζημιών χρησιμοποιούνται κονδύλια, που ο αρχικός τους σκοπός ήταν διαφορετικός.

Τι θα γίνει λοιπόν στην επόμενη ζημιά; Γιατί φυσικά θα υπάρξει και επόμενη ζημιά, καθώς η Γη δεν θα σταματήσει να υπερθερμαίνεται, μέσα στα απόμενα 30 χρόνια.

Η κλιματική κρίση απειλεί υποδομές, ακτές, σοδειές, κτίρια, κρατικούς προϋπολογισμούς και κρατικά έσοδα.

Συνεπώς λοιπόν απειλεί τις κρατικές αποζημιώσεις και φυσικά αυξάνει το κόστος του δανεισμού.

Σίγουρα δεν μπορούμε να τα διορθώσουμε όλα, να προλάβουμε όλα τα άσχημα και να ξεφύγουμε από δυσάρεστες συνέπειες ολοκληρωτικά.

Αυτό όμως που μπορούμε να κάνουμε είναι να εμποδίσουμε μια μεγάλη καταστροφή, να τη μειώσουμε και να την περιορίσουμε σε βαθμό που να είναι αναστρέψιμη. Πως;

Με ένα σωστό ασφαλιστικό σχεδιασμό.

Ο Αριστοτέλης μέσα στον ορισμό του Συμφέροντος, είχε πει πως συμφέρον είναι «…η των βλαβερών γεννήσεσθαι διακώλυσις…». Συμφέρον δηλαδή είναι να προσπαθήσεις να εμποδίσεις αυτά που θα φέρουν ζημιά.

Αυτή τη στιγμή, η ασφάλιση κατοικίας, είναι μια πολύ προσιτή λύση, που θα σταθεί εμπόδιο, σε μια ολοκληρωτική καταστροφή της περιουσίας σας.

Μη διστάσετε να ζητήσετε σήμερα συμβουλή από τον Ασφαλιστικό σας Διαμεσολαβητή.

Επίσης κάθε ασφαλιστικός Διαμεσολαβητής θα πρέπει να μιλήσει σε όσους περισσότερους γίνεται, για την προστασία που παρέχει ένα συμβόλαιο κατοικίας, γιατί….Λεφτά δεν υπάρχουν αφού το Ταμείο Αλληλεγγύης είναι άδειο.