Σύμφωνα με παρατηρήσεις μας στην αγορά, διαβάζοντας την κατάταξη των αποτελεσμάτων παραγωγής, σε πολλές ασφαλιστικές εταιρείες, από τον 50 ασφαλιστικό διαμεσολαβητή και μετά, αρχίζει μια απελπιστικά φθίνουσα, κατάσταση προμηθειών, με πολύ μεγάλες διαφορές από τους 30 πρώτους.

Παρατηρώντας πόσο χρόνο εργάζονται, με την προσπάθεια που καταβάλλουν και το στρες που έχουν, διαπιστώνουμε πως αυτοί οι άνθρωποι, αν δεν βγάζουν πάνω από 30.000€ το έτος, πρέπει να αλλάξουν τακτικές, διότι κατά τεκμήριο – μπορεί να υπάρχουν και εξαιρέσεις- δυσκολεύονται οικονομικά.

Σίγουρα όμως από τον 50 ασφαλιστικό διαμεσολαβητή και μετά, σε όλες τις εταιρείες υπάρχει πρόβλημα, το οποίο θα πρέπει να το κοιτάξουν οι ιεραρχικά ανώτεροι από αυτούς, να καταλάβουν πως ζουν αυτοί οι άνθρωποι και πως θα τους βοηθήσουν να κάνουν δραστικές αλλαγές στη ζωή τους.

Το άρθρο αυτό έχει στόχο, να προβληματίσει τόσο τους υπεύθυνους παραγωγής, όσο και τους ίδιους τους διαμεσολαβητές, να δουν τα εισοδήματα τους και να κάνουν τρία πράγματα:

1. Να αφαιρέσουν από το εισόδημα τους τα έξοδα όπως μεταφορικά, λουλούδια, δώρα και γενικά τα έξοδα «βιτρίνας» που λέγαμε πολύ παλιά, ώστε να δουν τι πραγματικό εισόδημα μένει.
2. Να αφαιρέσουν την εφορία τους και τα έξοδα του επαγγελματικού ταμείου.
3. Να υπολογίσουν την αξία της λεγόμενης εργατοώρας. Με λίγα λόγια να υπολογίσουν για κάθε ώρα που εργάζονται πόσα λεφτά εισπράττουν. Πχ αν ένας διαμεσολαβητής δουλεύει 15 ώρες την ημέρα για να βγάλει 800€, θα πρέπει να σκεφτεί ότι αυτά τα χρήματα θα μπορούσε να τα βγάζει και σε μια οκτάωρη εργασία.

Μόλις υπολογίσει κάποιος με αυτόν τον τρόπο τα χρήματα που πηγαίνουν στην οικογένεια, θα πρέπει να προβληματιστεί, έχοντας δει το καθαρό εισόδημα που του μένει και πρέπει να πάρει κάποιες αποφάσεις.

Εμείς στο Nextdeal είμαστε σίγουροι πως η αγορά έχει χρήματα αλλά θα πρέπει να ξέρεις να δουλεύεις.

Γι’ αυτό το λόγο, μετά τον προβληματισμό θα πρέπει οι διαμεσολαβητές καταρχήν να σκεφτούν την εκπαίδευση.

Επίσης θα πρέπει να σταματήσουν να παραμυθιάζονται από διάφορα που ακούν από πολιτικούς και εταιρείες και να δουν πόσα χρήματα μπορούν να βγάλουν αν εργάζονται για ένα οκτάωρο.

Πολύ σημαντικό είναι να συζητήσουν με τον manager τους για να δουν αν πραγματικά μπορεί να τους βοηθήσει. Αν όμως δεν θέλει ή δεν μπορεί να τους βοηθήσει – κάτι που δεν το πιστεύουμε - τότε θα πρέπει να φύγουν, για να μην ταλαιπωρούνται πλέον και οι ίδιοι, ο θεσμός και οι οικογένειές τους.

Ωστόσο καθώς και οι ανώτεροι έχουν την ευθύνη των ανθρώπων τους, θα πρέπει να σταματήσουν τα παλαμάκια, τα μπράβο και τα χτυπήματα στην πλάτη και να αναλάβουν δράση.

Αν αυτό το άρθρο σας προβλημάτισε, έχουμε πετύχει το στόχο μας και είμαστε ευχαριστημένοι. Αν το πάρετε στραβά πολύ θα πικραθούμε, γιατί ο στόχος μας είναι η βελτίωση.
Αν όμως έχετε και αντιρρήσεις γι’ αυτά που λέμε, μπορούμε να δημοσιεύσουμε τις παραγωγές από τον 50 και μετά για να δούμε αν είναι αλήθεια τα όσα είπαμε, και τι εισοδήματα έχουν οι άθρωποί σας!

ΥΓ: Βέβαια κάποιος μπορεί να πει πως αυτές είναι πρωτοετείς προμήθειες και σε αυτές προστίθενται παρελθόντων ετών και bonuses. Καλό όμως είναι να ξέρουμε ότι:

Οι συμβάσεις με τις εταιρείες είναι ετήσιες πλέον και υπάρχουν μεγάλες ακυρώσεις στην αγορά. Τα συμβόλαια μπορεί να αλλάξουν χέρια και όπως είναι γνωστό, ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής για να έχει καλό εισόδημα, θα πρέπει να ζει από τις πρωτοετείς προμήθειες και να επενδύει αυτό που προέρχεται από τις ανανεώσεις για τα γεράματά του! Ίσως είναι ευκαιρία οι εταιρείες να δουν και τις συμβάσεις των ασφαλιστών τους! Οι συγχωνεύσεις και μετακινήσεις έδειξαν ότι πολλοί ασφαλιστές των υπό συγχώνευση εταιρειών βρέθηκαν σε δύσκολη θέση, όταν κλήθηκαν να υπογράψουν νέες συμβάσεις, που αγνοούσαν τις προϋπηρεσίες και τις μακρόχρονες θητείες και προσφορές τους. Πολλές νέες στρατηγικές μάλλον δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο τα εισοδήματα και τις καριέρες των διαμεσολαβούντων. Όσοι έχετε άλλες απόψεις, ρωτήστε τους διαμεσολαβητές και Managers τους που μετακινήθηκαν. Παράλληλα με αυτά πολύ μας προβληματίζουν και οι προσφυγές στα δικαστήρια κάποιων για να βρουν το δίκιο τους. Ευχόμαστε το άρθρο μας αυτό να γίνει μια αφορμή για επανασχεδιασμό των δράσεων των εταιρειών για ποιοτικότερο επαγγελματισμό. Επανασχεδιασμό δράσεων πρέπει να κάνουν και τα επαγγελματικά σωματεία που έριξαν το βάρος περισσότερο σε εκδηλώσεις και εκπαιδεύσεις και όχι στην αγωνιστική διεκδίκηση των δικαιωμάτων ων ανθρώπων των πωλήσεων. Τέλος, μια σύγκριση των ποσών που λαμβάνουν με τις εθελούσιες εξόδους οι διοικητικοί υπάληλλοι και τις συντάξεις τους με αυτά που λαβάνουν οι διαμεσολαβητές μας πείθει ότι το θέμα των εισοδημάτων των ασφαλιστών μας επείγει να επανεξεταστεί. Ας φύγουμε από την προσωρινότητα με τις ετήσιες ανανεώσεις συμβάσεων και ας πάμε σε μακρόχρονιες σχέσεις με καριέρες ζωής.