Σύγχυση έχει δημιουργηθεί στους ασφαλισμένους πελάτες οχημάτων μετά το κλείσιμο της City Insurance από τα μέσα του Σεπτεμβρίου.

Το ερώτημα που προέκυψε από ασφαλισμένο είναι «Μέχρι πότε ισχύει το ασφαλιστήριο μου στη City Insurance που έκλεισε- τελικά;».

Δικαιολογημένη η σύγχυση του ασφαλισμένου πελάτη, γιατί στο ερώτημα που έθεσε, άλλη απάντηση έλαβε από τον διαμεσολαβητή που του έχει ασφαλίσει τα οχήματα του και άλλη απάντηση από την Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδος και άλλους φορείς.

Ο διαμεσολαβητής τον διαβεβαίωσε ότι η ασφάλεια του θα ισχύει για 90 ημέρες από το κλείσιμο της City, πως δεν χρειάζεται να βιαστεί να ασφαλιστεί αλλού και πως μπορεί να περιμένει τις ανακοινώσεις από τη Ρουμανία. (στο τέλος θα ξεχάσουμε και αυτά που μάθαμε) . Η Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδος τον ενημέρωσε με απόλυτη υπευθυνότητα ότι η ασφάλεια του θα ισχύει για 30 ημέρες από το κλείσιμο της City, να μην εφησυχάσει και να σπεύσει να ασφαλιστεί σε άλλη εταιρεία, γιατί κινείται στους δρόμους και ενέχει κίνδυνος οδικού ατυχήματος.

Mέσα στην όλη σύγχυση του πελάτη, προστέθηκαν στη σκέψη του και οι πληροφορίες από τα website της Τράπεζας της Ελλάδος, της City Insurance, του Επικουρικού Κεφαλαίου Ρουμανίας (FGA), της Εποπτικής Αρχής της Ρουμανίας, του Επικουρικού Κεφαλαίου Ελλάδος και τα δημοσιεύματα του τύπου.

Η προσπάθεια του πελάτη να καταλάβει τι πρέπει να κάνει δεν έμεινε στα παραπάνω. Επισκέφθηκε και το website της ασφαλειομεσιτικής εταιρείας με την οποία συνεργαζόταν ο διαμεσολαβητής που τον ασφάλισε, μήπως έβρισκε κάποια επίσημη ανακοίνωση με ξεκάθαρες συμβουλές προς τους ασφαλισμένους με συμβόλαια οχημάτων της City, χωρίς όμως να βρει κάποια ενημέρωση.

Το θέμα είναι σύνθετο και μεγάλο καθώς οι ασφαλισμένοι την City Insurance ήταν αρκετές χιλιάδες και μεγάλο μέρος των συμβολαίων αφορούσαν ασφαλιστήρια επαγγελματικών οχημάτων, φορτηγών, ενοικιαζόμενων ΙΧ σε αστικές και τουριστικές περιοχές και Επιβατικών Ιδιωτικής Χρήσεως.

Αρκετοί διαμεσολαβητές και πελάτες στην καθημερινότητα προτιμούσαν συμβόλαια «τρίμηνης διάρκειας», υπό το φόβο της λειτουργίας της ΕΠΥ και με το σκεπτικό πως εάν κλείσει η εταιρεία, η ζημιά στα χαμένα ασφάλιστρα να είναι μικρή. Εάν έκλεινε η ΕΠΥ, ποιος θα ενεργούσε για να πάρει μη δεδουλευμένα ασφάλιστρα πίσω; Για παράδειγμα ένα συμβόλαιο που είχε έναρξη Αύγουστο και έληγε Νοέμβριο, αποτελούσε «μικρή ζημιά» εάν συνυπολογιστεί ότι τα ασφάλιστρα που είχε πληρώσει ο πελάτης, μπορεί να μην ξεπερνούσαν ακόμα και τα 50 ευρώ το τρίμηνο για ένα αυτοκίνητο 7 φορολογήσιμων ίππων.

Σύγχυση υπήρξε και υπάρχει από ασφαλισμένους που είχαν εμπλακεί σε ατυχήματα με ασφαλισμένα οχήματα στην City και αναμένουν να εισπράξουν αποζημιώσεις για υλικές ζημιές και σωματικές βλάβες, ορισμένες εκ των οποίων ανέρχονται ακόμα και σε ποσά με «τέσσερα μηδενικά». Η τακτική που εφαρμόζεται για να εξυπηρετηθούν είναι του «σπασμένου τηλεφώνου». Αρκετοί είναι και οι αναίτιοι που αναμένουν ανακοινώσεις, για να ανοίξει η διαδικασία και να καλέσουν πραγματογνώμονα να ελέγξει τη ζημιά τους. Προς το παρόν δεν επιτρέπεται άνευ πραγματογνωμοσύνης να επισκευάσουν το όχημα τους.

Ορισμένοι «ασφαλιστές» θα πρέπει να προσέχουν ιδιαίτερα όταν συμβουλεύουν έναν ασφαλισμένο πελάτη -που λόγω της κατάστασης είναι ουσιαστικά ακάλυπτος-, ο οποίος οδηγεί το όχημα του στους δρόμους και έχει πιθανότητες να προξενήσει υλικές ζημιές και σωματικές βλάβες σε τρίτους. Εάν προξενήσει ένα ατύχημα τότε θα είναι ασφαλισμένος; Εάν σκοτώσει άνθρωπο ή τον αφήσει ανάπηρο θα είναι ασφαλισμένος; Θα αποζημιωθούν οι παθόντες αναίτιοι; Και εάν αποζημιωθούν τελικά πότε θα γίνει αυτό και ύστερα από πόσες διαδικασίες; Και μέχρι πόσα χρήματα θα πάρουν; (και εδώ υπάρχει περιορισμός της αποζημίωσης από τη νομοθεσία 4092/2012, μέχρι 100 χιλ ευρώ, που κρίθηκε αντισυνταγματικός, και για να αποζημιωθεί ο πελάτης θα πρέπει να διεκδικήσει δικαστικά) Μήπως θα παρατηρηθούν καθυστερήσεις, αναπάντητες κλήσεις σε ελληνικά και ρουμάνικα τηλέφωνα, αναπάντητα email, οργή και αγανάκτηση και νομικές διεκδικήσεις προς πάσα κατεύθυνση; (πόσο πιο ωμά να ρωτήσουμε;)

Σύμφωνα με το επίσημο website του Εγγυητικού Κεφαλαίου της Ρουμανίας, τα ασφαλιστήρια συμβόλαια που έχουν συναφθεί με την City Insurance SA παραμένουν σε ισχύ μέχρι τη λήξη τους, εκτός εάν ισχύουν ορισμένες προϋποθέσεις. Δείτε τις προϋποθέσεις εδώ αναλυτικά και συμπεραίνετε: 

Από την άλλη μεριά η Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδος, η οποία έχει λάβει αρκετές καταγγελίες, υποδεικνύει την παράγραφο 4, του άρθρου 235, του νόμου 4364/2016, σύμφωνα με την οποία, τεκμηριώνεται η απάντηση πως η ασφάλεια τελικά διαρκεί για 30 ημέρες και όχι για 90, όπως υποστηρίζουν κάποιοι λίγοι ασφαλιστές. Και εδώ το θέμα γίνεται πολύπλοκο. Γιατί εδώ είναι Ελλάδα, τα οχήματα έχουν ελληνικές πινακίδες, κυκλοφορούν σε ελληνικούς δρόμους και σύμφωνα με τους ελληνικούς νόμους, η ασφάλιση τους ισχύει για 30 ημέρες από το κλείσιμο της ασφαλιστικής εταιρείας. Εάν αυτό το διάστημα παρέλθει τότε ο πελάτης είναι ανασφάλιστος. Κατόπιν προστίθενται μια σειρά από προβλήματα, αρχής γενομένης ότι εφόσον το όχημα έχει πινακίδες και κινείται στους δρόμους, απαγορεύεται να είναι ανασφάλιστο.

«Πείτε στον πελάτη να ασφαλιστεί. Όσο πιο γρήγορα τόσο το καλύτερο. Φταίνε και οι κάποιοι ασφαλιστές με τον τρόπο που κάνουν τη δουλειά τους. Οι 90 ημέρες ισχύουν για τη Ρουμανία. Οι 30 ημέρες ισχύουν για την Ελλάδα. Υπάρχει διαφωνία στους νόμους. Εάν τρακάρει θα μπλέξει σε διαδικασίες».

Δείτε εδώ την παράγραφο 4, του άρθρου 235, του νόμου 4364 ΦΕΚ Α’13-5/2/2016, που αναγράφει πως μετά από 30 ημέρες από την ανάκληση της άδειας λειτουργίας της ασφαλιστικής επιχείρησης, θεωρούνται αυτοδίκαια λυμένες όλες οι ασφαλιστικές της συμβάσεις.

Ορισμένοι διαμεσολαβητές αντιμετωπίζουν με υπευθυνότητα το θέμα, στέκονται δίπλα στους πελάτες τους, εξηγούν, προφυλάσσουν τα συμφέροντά τους και συναποφασίζουν την επόμενη ασφάλισή τους. Ορισμένοι άλλοι αντιμετωπίζουν το θέμα με μια σχετική «ελαφρότητα», περιμένοντας άλλοι να ενεργήσουν για λογαριασμό τους, άλλοι να δώσουν λύσεις στους πελάτες που οι ίδιοι ασφάλισαν, τους παραπέμπουν σε τρίτους οργανισμούς για να εξυπηρετηθούν για ατυχήματα και ζημιές και γενικότερα «αποστασιοποιούνται» από το πρόβλημα. Συμπληρώνουμε ότι επίσημες ανακοινώσεις από σωματεία και συλλόγους δεν παρατηρήθηκαν, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.

Και αναρωτηθήκαμε την ώρα που οι διαμεσολαβητές πουλούσαν ασφάλειες, δηλαδή την ώρα που συμμετείχαν στη διανομή ασφαλιστικών προϊόντων, εφάρμοζαν την IDD; Ή μήπως κάναμε ένα βήμα προόδου μπροστά και δύο βήματα πίσω; Μήπως να ξαναθυμηθούμε την IDD;

©Μέντωρ Διαμεσολαβητής

Χρήσιμες Πληροφορίες: 

Nextdeal

City Insurance

Εποπτική Αρχή Ρουμανίας

Εγγυητικό Κεφάλαιο Ρουμανίας