Με τη φίλη μου Γ.Μ. πίναμε μαζί καφέ, μιλούσαμε για ασφάλειες και μου είπε « Εγώ θα τις κόψω τις ασφάλειες γιατί δεν τις πιστεύω. Έχω δύο και θα τις κόψω και τις δύο. Έχασα την εμπιστοσύνη μου. Πριν καιρό ένας φίλος, μου σύστησε μια ασφαλίστρια για πολύ καλή και λέγε, λέγε, λέγε με έπεισε και ασφαλίστηκα σε μεγάλη πολυεθνική εταιρεία. Πλήρωσα κανονικά. Ένα χρόνο μετά ξαφνικά μου συνέβη ένα γυναικολογικό πρόβλημα. Δεν το είχα, ήταν ξαφνικό. Νοσηλεύτηκα και ζήτησα αποζημίωση και από εκεί και μετά άρχισαν τα ήξεις αφήξεις, τα θα, τα εάν, το έπρεπε και τελικά μου είπαν ότι εξαιρείται. Τελικά δεν πληρώθηκα και ο λόγος ήταν ότι έπαθα μια γυναικολογική ασθένεια και δεν αποζημιωνόταν μέσα στο πρώτο χρόνο.  Η ασφαλίστρια αυτό το θέμα δεν το είχε αναφέρει καθόλου στη πρώτη μας συνάντησή και στο λέγε λέγε και στο μπλα μπλα όταν υπογράψαμε το συμβόλαιο. Δεν μου είχε κάνει αναφορά για αυτές τις λεπτομέρειες. Δεν ξέρω καν εάν είχα και απαλλαγή. Δεν ξέρω εάν κάνω καλά αλλά δεν θέλω να ξανά ακούσω για ασφαλιστές!».

Ένας Γολγοθάς για τους ασφαλιστές είναι οι όροι μέσα στα συμβόλαια με τις εξαιρέσεις, τις απαλλαγές, τις αναμονές κτλ. κτλ. κτλ. Είναι γεγονός ότι οι ασφαλιστές δεν είναι εύκολο και να αναλύουν τα πάντα, και να πείσουν κάποιον που δεν θέλει να κάνει ασφάλειες, να ασφαλιστεί, και να αναλύουν τους λόγους των εξαιρέσεων και των αναμονών. Έτσι δημιουργείται ένας μεγάλος αριθμός δυσαρεστημένων πελατών «χάνουν τα αβγά και τα καλάθια» κοιτώντας το δέντρο και όχι το δάσος. Ίσως εάν οι εταιρείες στα συμβόλαια τους ήταν πιο ξεκάθαρες και με λίγες εξαιρέσεις, σε συνδυασμό με λίγη ακόμη προσπάθεια του ασφαλιστή να λιγόστευαν τα προβλήματα. 

Αρκετά τα παραδείγματα πελατών που χρειάστηκε να νοσηλευτούν για μια ασθένεια τον πρώτο ή το δεύτερο χρόνο ισχύος του συμβολαίου τους και δεν αποζημιώθηκαν γιατί απλά το συμβόλαιο τους έλεγε, ότι χρειάζεται να περάσει ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα για να αποζημιωθούν για την συγκεκριμένη ασθένεια. Σε ανάλογες περιπτώσεις κάποιοι πελάτες αποζημιώθηκαν κατόπιν διαπραγματεύσεων και μεσολάβησης ασφαλιστών και διευθυντών υποκαταστημάτων με τα αρμόδια τμήματα ή κάποιοι πελάτες αποζημιώθηκαν ακόμα και «χαριστικώς» γιατί διατηρούσαν περισσότερα συμβόλαια και η εκάστου εταιρία αξιολόγησε κατά περίπτωση την γενικότερη συνεργασία με τον πελάτη.

Πολλοί πελάτες ξεκίνησαν ένα ασφαλιστήριο υγείας με ενθουσιασμό και πρόθεση να το διατηρήσουν. Αλλά όταν τον πρώτο ή το δεύτερο χρόνο χρειάστηκε να νοσηλευτούν και δεν αποζημιώθηκαν τότε έκοψαν το συμβόλαιο. Ορισμένοι πελάτες αναζήτησαν νέο ασφαλιστή και εταιρεία, άλλοι έγιναν δυσφημιστές του επαγγέλματος και ορισμένοι δεν επιθύμησαν να ξανακούσουν ποτέ για ασφάλεια! Ο ασφαλιστής που βρέθηκε μπροστά τους, χρειάστηκε να καταβάλει διπλή και τριπλή προσπάθεια για να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη τους. Γιατί όταν ένας ασφαλιστής πηγαίνει στο φούρνο, στο φαρμακείο, στο φροντιστήριο των παιδιών του, στον κουμπάρο, στο γυμναστήριο, στο ποδόσφαιρό, σε μια κοινωνική εκδήλωση, έναν φίλο ή ακόμα και σε μια σύσταση πελάτη κτλ. και ακούει ορισμένους να παραπονιούνται για την ασφάλεια που δεν τους αποζημίωσε την εισαγωγή στο νοσοκομείο, τότε το έργο του δυσκολεύει ακόμη περισσότερο!

Πιστεύω ότι οι διαμεσολαβητές θα πρέπει να προσπαθήσουν ακόμη περισσότερο τονίζοντας με γενικές φράσεις στην πώληση, ότι το συμβόλαιο έχει προϋποθέσεις και εξαιρέσεις για να έχει χαμηλότερο ασφάλιστρο, και ότι δεν είναι δημόσιο ταμείο που καλύπτει τα πάντα με κόστος σε όλους τους φορολογούμενους και με ποσά που μετριούνται σε δισ. ευρώ. Ο ρόλος της ιδιωτικής ασφάλισης είναι διαφορετικός και έχει να καλύψει μεγαλύτερα ποσά για μεγαλύτερα προβλήματα υγείας όπως καρδιοπάθειες, καρκίνος, μεγάλα ατυχήματα, μεταμοσχεύσεις, αναπηρίες, θανάτους κτλ.

Λέγοντας αυτά οι διαμεσολαβητές είναι ακόμα πιο κοντά στο να κάνουν ένα καλό συμβόλαιο και να το διατηρήσουν. Εάν κάποιοι δεν πείθονται είναι προτιμότερο να χαθούν και κάποια συμβόλαια παρά να δημιουργηθούν μεγαλύτερα προβλήματα, συγκρούσεις, διαφωνίες, συκοφαντίες για το επάγγελμα κ.α. και βέβαια ακυρώσεις συμβολαίων που συνάφθηκαν με τις καλύτερες των προϋποθέσεων. Όταν ακυρώνονται συμβόλαια κανένας δεν έχει όφελος, ούτε ο πελάτης, ούτε η εταιρεία, ούτε ο ασφαλιστής.

©Μέντωρ Διαμεσολαβητής