Στο μείζον θέμα της αντιμετώπισης του δημογραφικού προβλήματος και της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος αναφέρθηκε σήμερα ο υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, κ. Πάνος Τσακλόγλου, κατά τη διάρκεια της παρέμβασης του στο συνέδριο με θέμα: «Δημογραφικό 2022 - Η Μεγάλη Πρόκληση».

«Αντιμετωπίζουμε σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα λόγω της μείωσης του ποσοστού γονιμότητας και της παράλληλης αύξησης του προσδόκιμου της επιβίωσης. Βλέποντας τη διεθνή εμπειρία δεν μπορούμε να είμαστε ιδιαίτερα αισιόδοξοι για αύξηση του ποσοστού γονιμότητας σε επίπεδα αναπλήρωσης του πληθυσμού στο ορατό μέλλον», ανέφερε στην αρχή της ομιλίας του ο κ. Τσακλόγλου.

Ειδικά για το ασφαλιστικό, όπως ανέφερε, οι επιστημονικές προβολές που υπήρχαν πριν από τη δεκαετία των Μνημονίων έδειχναν ότι χωρίς αλλαγές τα έσοδα από τις ασφαλιστικές εισφορές θα έφταναν το 9,5% του ΑΕΠ ενώ οι συνταξιοδοτικές δαπάνες θα ανερχόντουσαν σταδιακά στο 24,5% του ΑΕΠ. «Καμία χώρα δεν επιβιώνει με τέτοια σχέση εσόδων και δαπανών του ασφαλιστικού συστήματος. Οι άλλες χώρες που είχαν παρόμοια προβλήματα πήραν μέτρα πολύ νωρίτερα από εμάς. Εμείς τα πήραμε με βίαιο τρόπο σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα κατά την περίοδο των μνημονίων», είπε ο κ. Τσακλόγλου και αναφέρθηκε σε μια σειρά από παρεμβάσεις που έγιναν στον τομέα των συντάξεων όπως:

• Η απάλειψη διατάξεων για πρόωρες συνταξιοδοτήσεις.
• Η σύνδεση του γενικού συνταξιοδοτικού ορίου με το προσδόκιμο της επιβίωσης.
• Η μείωση των ποσοστών αναπλήρωσης.

Ο υπολογισμός των συντάξεων με βάση τα εισοδήματα όλου του εργασιακού βίου και όχι του τελευταίου έτους ή των 5 τελευταίων ετών.

Παρόμοια μέτρα έχουν υιοθετηθεί από όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες. Επίσης, έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην ανάγκη πρόσθετων παρεμβάσεων με στόχο την ενθάρρυνση της συμμετοχής των συνταξιούχων στην αγορά εργασίας.

«Όλες οι άλλες χώρες της ΕΕ», είπε ο κ. Τσακλόγλου, «πήραν έγκαιρα μέτρα για την αντιμετώπιση των συνεπειών της δημογραφικής γήρανσης στο ασφαλιστικό σύστημα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ενίσχυσαν επίσης τον κεφαλαιοποιητικό πυλώνα του συστήματος τους. Η Ελλάδα τώρα μπαίνει σε αυτή την τροχιά με την σταδιακή μετατροπή της επικουρικής ασφάλισης από διανεμητική σε κεφαλαιοποιητική με την λειτουργία του ΤΕΚΑ από την 1/1/2022». Επεσήμανε επίσης τους τέσσερις βασικούς λόγους αυτής της μεταρρύθμισης.

α) την ενίσχυση της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος που επιτυγχάνεται με την διασπορά κινδύνου,
β) την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των νέων στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και την καταπολέμηση της μαύρης, αδήλωτης εργασίας,
γ) την σώρευση κεφαλαίου εθνικής αποταμίευσης που, σε σημαντικό ποσοστό, θα αξιοποιηθεί προς όφελος της οικονομίας,
δ) την παροχή υψηλότερων επικουρικών συντάξεων στη νέα γενιά στο μέλλον.

Η σημασία της εκπαίδευσης και τα κίνητρα για υψηλή παραγωγικότητα

Επιπρόσθετα, ο κος Τσακλόγλου τόνισε ότι αν επιθυμούμε να διατηρήσουμε υψηλό βιοτικό επίπεδο στην κοινωνία μας θα πρέπει να εφαρμόσουμε πολιτικές που θα αυξήσουν την παραγωγικότητα των νέων ανθρώπων με στόχο αυτοί να παραμείνουν στη χώρα μας. Για το σκοπό αυτό θα πρέπει να επενδύσουμε πόρους στους τομείς εκείνους που ενισχύουν την παραγωγικότητα της νέας γενιάς, όπως είναι η εκπαίδευση, η κατάρτιση, η έρευνα, η τεχνολογία και οι υποδομές.

Όμως το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό, τόνισε ο κ. Τσακλόγλου και επεσήμανε ότι η -δημογραφικά πιο νέα από την Ελλάδα- Ιρλανδία δαπανά μικρότερο ποσοστό του ΑΕΠ για την εκπαίδευση, αλλά τα αποτελέσματα που βλέπουμε στους διαγωνισμούς PISA είναι ότι οι Ιρλανδοί είναι πιο μπροστά από εμάς. Βέβαια οι Ιρλανδοί κάνουν αξιολόγηση του προσωπικού και των εκπαιδευτικών δομών τους, κάνουν αναπροσαρμογές στα εκπαιδευτικά προγράμματα με βάση αυτές τις αξιολογήσεις, χρησιμοποιούν ευρέως ψηφιακές τεχνολογίες, κ.ο.κ.

Τέλος, ο κ. Τσακλόγλου τόνισε ότι ακόμα και αν γίνουν όλα τα παραπάνω, αλλά επιχειρήσουμε να επιβάλουμε βαριά φορολογία στη νέα γενιά, αυτή απλώς θα επιλέξει το δρόμο της μετανάστευσης, με βαρύτατες συνέπειες ιδίως για την ευημερία των γηραιότερων τμημάτων του πληθυσμού. Επομένως, η φορολογία θα πρέπει να κινείται σε λογικά επίπεδα και αυτό ισχύει και για τις εισφορές κοινωνικής ασφάλιση, οι οποίες σε ένα διανεμητικό ασφαλιστικό σύστημα, ουσιαστικά έχουν το ίδιο αποτέλεσμα με την άμεση φορολογία.