Η ιδιωτική ασφάλιση δέχεται το τελευταίο διάστημα τα πυρά από πολιτικούς μέχρι και…ασφαλιστές με αφορμή τις υψηλές αυξήσεις στα ασφάλιστρα υγείας. Αυξήσεις που δεν κρύβουν οι ασφαλιστικές εταιρείες και επίσης δεν αρνούνται ότι είναι υψηλές.

Μάλιστα για να μην σέρνονται στα δικαστήρια με τους πελάτες τους όπως είναι γνωστό απευθύνθηκαν πριν κάποια χρόνια, στο ΙΟΒΕ για την διαμόρφωση του γνωστού δείκτη που επίσης συγκέντρωσε τα πυρά όλων, «υποχρεώνοντας» τον κ Βέττα του ΙΟΒΕ (κανείς δεν αμφισβήτησε ευθέως το κύρος του Ινστιτούτου) να δηλώσει ότι δεν φταίει το θερμόμετρο για την θερμοκρασία. (Ποιος έχει άραγε αντίρρηση σε αυτό;)

Πολύ εύκολα όμως όλοι οι «κριτές» τα «έχωσαν» στις ασφαλιστικές εταιρείες οι οποίες μέσω της ‘Ενωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος τους, απάντησαν (ίσως με καθυστέρηση) καθαρά δείχνοντας το φεγγάρι αλλά όλοι επέμεναν να κοιτούν το δάκτυλο.

Και ενώ η κυβέρνηση φάνηκε να κοιτάει λίγο και προς το φεγγάρι τελικά ως συνήθως συμβαίνει στην πολιτική, επέλεξε προς ώρας την «εύκολη λύση». Πίεσε και πέτυχε μείωση των αυξήσεων στο 7% από το 14%. Εύλογο το ερώτημα: Αφού μπήκε στον κόπο γιατί δεν επέμενε για 3% η ακόμη καλύτερα για μηδενικές αυξήσεις;

Ευτυχώς από όλη αυτή την ιστορία «βγήκε στον αφρό» όσο και αν οι «κορώνες» και οι «κραυγές» προσπαθούσαν να το κρύψουν ότι η λύση δεν βρίσκεται όπως και σε όλο το μέτωπο της ακρίβειας, με «πολιτικές» παρεμβάσεις στο πιο «αδύναμο» κάθε φορά κρίκο της «αλυσίδας αξίας» αλλά στην αντιμετώπιση του «δομικού» προβλήματος. Η συζήτηση έφτασε μετά την παρέμβαση της ΕΑΕΕ, σχεδόν μέχρι τη ρίζα του προβλήματος (έλλειψη DRGs, αδιαφάνεια και διαφορετικές χρεώσεις ιατρικών και νοσηλευτικών πράξεων, προβληματικό θεσμικό πλαίσιο όσον αφορά τις επενδύσεις σε νέες μονάδες ιδιωτικής υγείας κ.λ.π.).

Όμως προς το παρόν η συζήτηση, δεν συνεχίζεται τουλάχιστον επισήμως και δεν αποκλείεται του χρόνου να έχουμε την ίδια ιστορία.

Μπορεί κάτι να αλλάξει; Μόνο αν η κυβέρνηση και όλοι οι εμπλεκόμενοι στο τομέα υγείας και ασφάλισης εξετάσουν το θέμα σοβαρά και δεν θα παρασύρονται στον «λαϊκισμό» που κυρίως η κυβέρνηση αν και κάθε μέρα στα λόγια τον στέλνει στο «πυρ το εξώτερο» στην πράξη τον υπηρετεί όλο και πιο πιστά.

Άλλωστε αν η υγεία είναι εμπόρευμα και υπόκειται στους νόμους της αγοράς θα πρέπει να αφεθεί  πλήρως ελεύθερη ή έστω να λειτουργεί κάτω από κάποιους στοιχειώδεις κανόνες, που θα αφορούν όμως αναλογικά όλους τους παράγοντες , όλη την «αλυσίδα αξίας» αυτής της αγοράς (γιατρούς, νοσοκομεία, υλικά ειδικά και υγειονομικά, φάρμακα, ασφαλιστικές εταιρείες και…ασφαλιστές) και βεβαίως την Επιτροπή Ανταγωνισμού.

Γιατί οι «έτσι θέλω» παρεμβάσεις μόνο «ελεύθερη αγορά» δεν είναι.

Δείξτε μας λοιπόν κύριοι της κυβέρνησης τους κανόνες. Στην πρόσφατη τροπολογία περιλαμβάνεται μόνο μια στοιχειώδη «απαίτηση» ανάρτησης τιμοκαταλόγων.

Φτάνει όμως; Αναμένουμε τα επόμενα βήματα.