Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΗΜΑΝΔΗΡΑΚΗΣ, δήμαρχος Χανίων, έγραψε στο προσωπικό του site, με αφορμή την ημέρα γέννησης (29 Ιουλίου) του ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ, του κορυφαίου Έλληνα δημιουργού, ότι «γεννήθηκε με σκοπό να γεμίσει τον κόσμο με τις μουσικές του και να σφυρηλατήσει με τις μελωδίες του την μουσική ταυτότητα της Ελλάδας».
«Όλοι εμείς εδώ, στα Χανιά, και με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Χανίων, ονομάζουμε την Παλιά Εθνική Οδό Χανίων (από τον Κλαδισό ως την Αγία Μαρίνα) Λεωφόρο Μίκη Θεοδωράκη…».
«Πολλά βήματα μένουν ακόμα για ν' αναδείξουμε το όνομα του μεγάλου Έλληνα…», συμπλήρωσε ο αξιόλογος δήμαρχος Χανίων, που και μέσω έργων πολιτισμού επιδιώκει πρωτίστως την ανάδειξη της πόλεως των Χανίων.

Θα ήθελα εδώ να σημειώσω ότι η κοινωνία των Χανίων είχε σημαντική προσφορά και συμμετοχή στη λογοτεχνία, στην επιστήμη, στην πολιτική και συνεισφορά στους αγώνες της Κρήτης, αλλά και της Ελλάδος. Συμπτωματικά κάποια μέρα είδα στο Κοιμητήριο του Αγίου Λουκά μια αναφορά για έναν ΜΕΝΕΛΑΟ Κ. ΜΠΟΥΖΙΑΝΑΚΗ, ιατρό του Ελληνικού Στρατού, που κατετάγη φοιτητής εθελοντής 17 ετών και πολέμησε στους δύο Βαλκανικούς Πολέμους και παρασημοφορήθηκε στο Μπιζάνι Ιωαννίνων, στο Ρούπελ και το Σαραντάπορο. Και στο Σκρα. Πέθανε 20 ετών. Ήταν υιός μονογενής.

Χιλιάδες Κρητικοί προσέφεραν για την ελευθερία της Ελλάδας, σε όλα τα μέτωπα. Ξεχωριστή και η θέση της γυναίκας, με πολλούς συλλόγους προσφοράς. Το 1901 υπήρχε Σύλλογος «Σύνδεσμος Χριστιανών και Οθωμανών Κρησσών», που ίδρυσε το πρώτο υφαντουργείο στη Χαλέπα και παράρτημα στη Μονή Καλογραιών Ακρωτηρίου, που δίδασκε υφαντική στα άπορα κορίτσια και τα κέρδη τα διέθετε σε φιλανθρωπίες. Ίδια προσφορά και ο δεύτερος σύλλογος «Φιλόπτωχος Αδελφότης Δεσποινίδων Χανίων» (1903) (Πηγή: Αγησίλαος Κ. Αλιγιζάκης, «Χανιώτικα Νέα»). Η λογοτέχνις Αρτεμισία Λανδράκη εξέδιδε το περιοδικό «ΣΠΙΝΘΗΡ» (1902).

Πολλά θα έγραφα για τα Χανιά του Μίκη Θεοδωράκη και όσα μου έλεγε στις πολλές επισκέψεις που έκανα στο σπίτι του, μαζί με την κόρη μου Ελπίδα, απέναντι από την Ακρόπολη, για την πόλη των Χανίων, για τη θητεία του στον Φιρκά, απέναντι από τον Φάρο, και το πετρέλαιο που μοίραζε σε φτωχούς, για το ξύλο που έφαγε και του άνοιξε ένα βαλιτσάκι με παρτιτούρες μουσικές, που σκόρπισαν στον αέρα στα νερά του λιμανιού, για μια περιπέτεια με το σπασμένο πόδι που τον πήγε ο πατέρας του στον Γαλατά σε έναν πρακτικό γιατρό που έβαζε «σανίδες» στα σπασμένα πόδια αλόγων.

Η κόρη μου Ελπίδα (φωτογραφία με Μίκη Θεοδωράκη) έχει και μια «ζωντανή» σκηνή, με μια αφιέρωση προς τον Πούτιν στη Μόσχα, που το βιβλίο που εκδώσαμε του Γ. Λογοθέτη «ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΜΟΥ Η ΕΛΛΑΔΑ, ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ» και το οποίο με την ιδιόχειρη αφιέρωση εστάλη δύο φορές (την πρώτη κάποιος το πήρε και δεν έφτασε). Ο Πούτιν μάθαμε ότι του απάντησε πριν τον πόλεμο της Ουκρανίας… Θερμά παρακάλεσα πολλές φορές τον συγγραφέα Γιώργο Λογοθέτη να γράψει για την προσφορά του μεγάλου Κρητικού Χανιώτη Μίκη και λεπτομέρειες από τις 35 περίπου συναυλίες σε 35 χώρες την εποχή της εξορίας του…

Βγάλαμε το βιβλίο στα ελληνικά, στα κινέζικα, στα ρωσικά (με τη συμμετοχή του Χριστόφορου Σαρδελή της Εθνικής Ασφαλιστικής) και σκεπτόμαστε να βγει και στα τουρκικά. Σε συναυλία στην Έφεσο του Μίκη Θεοδωράκη, ακούστηκε η ελληνική γλώσσα μετά από χρόνια.

Όπως λέει και ο δήμαρχος Σημανδηράκης: «Πολλά μένουν ακόμα για την ανάδειξη του μεγάλου Έλληνα». Αισιοδοξούμε ότι ο πολιτισμός των Χανίων και των μεγάλων Κρητικών Θεοδωράκη, Καζαντζάκη και Θεοτοκόπουλου (Ελ Γκρέκο) θα νικήσουν τα πρόσκαιρα οφέλη του τουριστικού ρεύματος, που σαν φωτιά καταστροφική εξαφανίζει την Ιστορία, τα ήθη και τα έθιμα, την παράδοση και τον πολιτισμό, που είναι η ΑΙΤΙΑ και ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ όσων έρχονται στην Κρήτη της Ελλάδας.

Πηγή: ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΑΙ ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ

Για μεγέθυνση πατήστε ΕΔΩ