Με φιλοσοφική διάθεση παρατηρώ ότι ΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ περνάει ένα μεγάλο κομμάτι των Ελλήνων, που δεν υπάρχει τραγουδιστής να τραγουδήσει τον καημό, δεν υπάρχει ποιητής να γράψει, δεν υπάρχουν κόμματα για λαϊκές πορείες διαμαρτυρίας, δεν υπάρχουν δάσκαλοι να διδάξουν το σωστό, ηγέτες να μπουν μπροστά, να σταματήσουν το κακό και να ξεσηκώσουν τα πλήθη.

Στην πολιτική, στην Εκκλησία, στα Πανεπιστήμια, στην Τέχνη, στη μουσική, στα κόμματα, στις εφημερίδες, στα βιβλία, στις επιχειρήσεις (και ασφαλιστικές), οι δημιουργικές φωνές σταμάτησαν, συμβιβάστηκαν, βούλιαξαν στη λάσπη της μετριότητας, αποχαυνώθηκαν στη νάρκωση, βλέποντας στην τηλεόραση τις «Άγριες Μέλισσες» να «διδάσκουν» παιχνιδιάρικα όλες τις παρανομίες του Αστικού και Ποινικού Κώδικα, λέγοντας «έργο είναι, δεν πειράζει...» ή τον «Σασμό» ή τον τρόπο λειτουργίας των ΜΜΕ ή τους θεσμούς να εξευτελίζονται και το «παρά φύσιν» να γίνεται φυσικό...

Πλάκα έχει και η εκμετάλλευση των παιδιών της Πάτρας για τηλεθέαση χωρίς ντροπή. Στις «Άγριες Μέλισσες» γίνονται φόνοι ανθρώπων, απιστίες, μοιχείες, ξυλοδαρμοί βίαιοι και στα... γράμματα ταυτότητας του έργου γράφει ότι «...κανένα
ζώο δεν κακοποιήθηκε»... Το ίδιο και για τις διαφημίσεις του τζόγου, με «ψιλά γράμματα», όπου περνά γρήγορα μια στήλη «περί εθισμού» κ.λπ. κ.λπ., όπως και οι αναγραφές στα τσιγάρα περί θανάτου και πνευμονίας, αλλά δεν απαγορεύεται η πώληση... Τα ίδια και με τις χορηγίες περί κοινωνικών ευαισθησιών αυτών που ρυπαίνουν και «σκοτώνουν» κόσμο, με άλλον τρόπο.

Και μέσα σ’ όλα, και κάποιοι που τους ενοχλεί η ιδιωτική ασφάλιση! Πότε θα τελειώσουν οι υποκρισίες!!!

Ε.Σ.

Διαβάστε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στη στήλη Ασφαλιστικό Underwriting, του περιοδικού Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 195, Μάρτιος - Απρίλιος 2022 (πατήστε πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση):