«Αρρώστησα στα ξένα μακριά σου»... είναι ένα τραγούδι, σε στίχους και μουσική Μάρκου Βαμβακάρη. Το πρωτάκουσα στην εκπομπή «Το Αλάτι της Γης» και ψάχνοντας στο Youtube, το βρήκα σε εκτέλεση του 1951, με τον Μάρκο Βαμβακάρη και την Σούλα Καλφοπούλου. Μια μέρα, το τραγούδησα με τον αδελφό μου Πάνο, που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή (05/01/2022). Οι στίχοι είναι:

Αρρώστησα στα ξένα μακριά σου 
κι ο Χάρος μ’ έχει εύρει μοναχό,
μανούλα μου, πώς να ’μουνα κοντά σου
στο έρημό μας σπίτι, το φτωχό.

Ποιος να βρεθεί να με παρηγορήσει, 
δυο λόγια με συμπόνια να μου πει, 
πως τρέχουνε τα μάτια μου σαν βρύση,
μανούλα, θα με φάει η μαύρη γη.

Γιατροί που με κοιτούνε, προσπαθούνε 
λιγάκι να μου γιάνουν την πληγή,
μανούλα μου κι αυτοί θα κουραστούνε
και τότε θα με φάει η μαύρη γη.

Δυστυχώς, οι άνθρωποι σήμερα ΔΕΝ ΤΡΑΓΟΥΔΑΝΕ και πνίγουν τους καημούς τους, χωρίς να εξωτερικεύουν αισθήματα. Αυτός ο «μουγγός» πόνος κυριαρχεί σε πολλά Νοσοκομεία και Κλινικές, όπως και σε σπίτια πονεμένων και «ξεγραμμένων» από γιατρούς. Και στις γιορτές, γίνεται πιο σκληρός...

Πόσοι καρκινοπαθείς τραβάνε την ανηφόρα της αρρώστιας αμίλητοι, απελπισμένοι, πονεμένοι, ΜΟΝΟΙ, αβοήθητοι... Πόσα μάτια τρέχουν σαν βρύσες χωρίς σταματημό, χωρίς συντροφιά, χωρίς δικούς τους να τους παρηγορήσουν, χωρίς ελπίδα από την επιστήμη, με μια προσμονή και καταφυγή σε μια εικόνα κάτω από το μαξιλάρι ή έναν σταυρό στον τοίχο, πάνω από το κρεβάτι! Πόσα κορμιά λιώνουν από κορωνοϊό, χωρίς τους δικούς τους να τους παρηγορήσουν, χωρίς δυο λόγια να τους πουν, χωρίς οι νοσοκόμοι και οι γιατροί να μπορούν να σταματήσουν αυτό που ξέρουν ότι έρχεται, χωρίς να αντέχουν και οι ίδιοι για ένα «ανώδυνο» τέλος και ειρηνικό. 

Ήρθαν έτσι οι καταστάσεις, λόγω κορωνοϊού, που και να θέλουν κάποιοι να επισκεφθούν ασθενείς, ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ και μένουν μετέωρα ακόμα και τα λόγια του Ευαγγελίου στο Κατά Ματθαίον (ΚΕ’ 31-46): «...Δεύτε οι ευλογημένοι του Πατρός μου... επείνασα γαρ και εδώκατέ μοι φάγειν, εδίψασα και εποτίσατέ με... ησθένησα και επεσκέψασθαί με...». Τραγικές οι συνθήκες για πολλούς και απελπιστικές, που κάνουν και το τραγούδι του Βαμβακάρη, τραγικό, πικρό, πολύ αληθινό, με θλίψη και μελαγχολία. Αλλά και οι επιπτώσεις στις οικογένειες, ανάλογες με τις τόσες αρρώστιες πριν και τώρα που «τσαλακώθηκε» η ζωής μας... και που ο πρώτος και δεύτερος στίχος του τραγουδιού «αρρώστησα στα ξένα μακριά σου, κι ο Χάρος μ’ έχει εύρει μοναχό» αντηχούν σαν πένθιμες καμπάνες για κοντινούς μας ανθρώπους και φίλους, που η μοίρα τους φέρθηκε σκληρά. 

Στον Άγιο Σάββα, στον Ευαγγελισμό, στο Ιπποκράτειο, στο Σωτηρία, στο Αλεξάνδρας, στο Μεταξά, στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στο Ηράκλειο, σε όλες τις πόλεις και τα Νοσοκομεία, αναστενάζουν πολλοί συνάνθρωποί μας, σαν ρίχνουν ένα σεντόνι πάνω τους πριν κοιμηθούν, παρακαλώντας τον Θεό να βγουν από το Νοσοκομείο, να γλιτώσουν από την όποια αρρώστια τους και να πάνε στο σπιτάκι τους, στην πόλη τους, στο χωριό τους, στους δικούς τους… Αχ! Κι αν μπορούσα να μαζέψω τα «αχ» και τα βογγητά, να τα πετάξω στη θάλασσα και τους γκρεμούς και να ’δινα μια ελπίδα, έστω ένα όνειρο, που να τους πάρει ο ύπνος κι ο χάρος στον ύπνο τους και να μην καταλάβουν πώς θα «τους φάει η μαύρη γη», μαζί με κλάματα και καημούς σε αγαπημένα πρόσωπα, που πολλές χήρες και ορφανά θα φορτωθούν σε ανήμπορα κορμιά, πολλά ακόμα έξοδα γιατρών, υποχρεώσεις σε νοσοκομεία, εφορίες και τράπεζες κλπ. κλπ. Κάποιοι (λίγοι) έχουν και κάποια Ιδιωτική Ασφάλιση, ευτυχώς γι’ αυτούς.

Το «αρρώστησα στα ξένα μακριά σου» του Μάρκου Βαμβακάρη, είναι πολύ πιο επίκαιρο για πολλούς και από τους υγιείς και γερούς, που νομίζουν ότι ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΦΟΡΑ. Έτσι έλεγαν και άλλοι, αλλά... Ας προσευχηθούμε λέγοντας: «και μη εισενέγκεις ημάς εις πειρασμόν». Το «Πάτερ Ημών» έχει στο τέλος και το «αλλά ρύσαι ημάς» που σημαίνει «να μας βγάλει ο Θεός απ’ το πρόβλημα». Σύντομο είναι το «Πάτερ ημών», ας το μάθουμε! Μας χρειάζεται!

Οι ασφαλιστές, που σαν επάγγελμα έχουν (εκτός των άλλων) να προστατεύουν άτομα και οικογένειες με  προβλήματα υγείας, ας αναβαθμίσουν τη σχέση τους με την ελληνική κοινωνία, που σήμερα πάσχει. Δύσκολα θα βρεις οικογένεια χωρίς ένα μέλος της με πρόβλημα υγείας και χρέη πολλά, σε Ταμεία, Εφορίες, δάνεια... Οι ανθρώπινες ζωές κινδυνεύουν και με όποιο κόστος πρέπει να προστατευθούν. Πολλοί απελπισμένοι ψάχνουν μια λύση, μια ελπίδα, μια βοήθεια…

Φίλοι ασφαλιστές, μετά την οικονομική κρίση, προστέθηκε στα νοικοκυριά και ο κορωνοϊός, με τις επιπτώσεις του στον άνθρωπο και τα οικονομικά του. Τα 10.000 κρούσματα την ημέρα που περάσαμε, όπως και οι 100 θάνατοι καθημερινά και οι 400-500 εισαγωγές που «έπνιγαν» τα Νοσοκομεία μας, είχαν πολύ μαύρο... Οι τιμές όλων των βασικών ειδών αυξήθηκαν. Το φυσικό αέριο, το πετρέλαιο, το ηλεκτρικό, τα καύσιμα, όλα αυξήθηκαν. Τα χρέη προς την Εφορία μικρών και μεγάλων επιχειρήσεων, έφτασαν τα 114 δισ.! Κοντά στα 2.000.000 οφειλέτες είναι αντιμέτωποι με μέτρα αναγκαστικής είσπραξης και ενώ άλλοι 1.300.000 οφειλέτες έχουν λάβει εντολές πληρωμής. Άλλα 110 δισ. ευρώ χρωστάνε οι Έλληνες στα Ασφαλιστικά Ταμεία. Παράλληλα, «κόκκινα» δάνεια ύψους 50 δισ. ευρώ απειλούν τα νοικοκυριά. Και που να βρεις το δίκιο σου, όταν η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης μας, σύμφωνα με Διεθνείς Εκθέσεις, βρίσκεται στην 71η θέση, μακράν των ευρωπαϊκών χωρών! Αυτοί που υποφέρουν είναι ανάμεσά μας...

Η ασφάλιση είναι μια σανίδα σωτηρίας για πολλούς που νομίζουν ότι δεν θα συμβεί σ’ αυτούς κάτι, που όμως καθημερινά συμβαίνει... Και ένα μερίδιο ευθύνης για την μη ασφάλιση, έχουν και οι ασφαλιστές. Ας σταματήσουν τα λόγια οι πολλοί κι ας μετρήσουν το τι αξίζουν για βραβείο, με μόνο κριτήριο το πόσους ανθρώπους προστάτεψαν και πόσες ανθρώπινες ζωές έσωσαν!

Μέρες εορτών του Πάσχα 2022 και αρκετοί δεν πρόλαβαν να μετρήσουν τα συντρίμμια που ήρθαν και αυτά που έρχονται.

Φίλοι ασφαλιστές, μην επηρεάζεστε από την ομαδική παράνοια μικρού αριθμού στις τηλεοράσεις της προπαγάνδας και της σαχλαμάρας… Ο πολύς κόσμος δεν ζει εικονικές πραγματικότητες, όπου όλα είναι καλά και ωραία, με τις διαφημίσεις της COSMOTE και των τυχερών παιχνιδιών, με τα τηλεπαιχνίδια και τα μαγειρεία και τα φθηνά Super Markets, που όλες οι τιμές είναι 30% κάτω σε όλα και τις φθηνές προτάσεις ασφαλίστρων αυτοκινήτων, όπου όλοι κερδίζουν και εκεί 30% κάτω (δυστυχώς, έκπτωση έχει η φήμη των εταιρειών) και το μόνο που τους απασχολεί είναι ποιος τα έχει με την Ρούλα-Μπούλα και τι είπε ο Μουτσινάς και η Σκορδά και η Ναταλία Γερμανού και ο Αυτιάς και ο Μάνεσης και ο Καμπουράκης με τον Οικονόμου και ο Κωστίδης με τον Ερντογάν και ο ΣΚΑΙ και ο «Σασμός» και οι «Άγριες Μέλισσες»... Υπάρχουν και αυτά, αλλά και η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ, που είναι αλλιώς και αλίμονο εάν η τύχη δεν σου φερθεί ως «Κυρία»… 

Στην Ελλάδα σήμερα, το 80% των νέων 18-34 ετών μένει ΑΚΟΜΑ με τους γονείς του, λόγω οικονομικών πόρων, 2.020.892 οφειλέτες εφορίας είναι αντιμέτωποι με κατασχέσεις, το συνολικό ποσό χρεών προς εφορία τον Φεβρουάριο έφτασε τα 114 δισ. ευρώ. Ένα στα τέσσερα νοικοκυριά δεν θα σουβλίσει αρνί λόγω ακρίβειας, οι τράπεζες φοβούνται νέα γενιά «κόκκινων» δανείων, αφού το Ευρωβαρόμετρο δείχνει ότι το 77% των Ελλήνων δυσκολεύεται να πληρώσει λογαριασμούς και το 85% δηλώνει ότι η ποιότητα ζωής του επιδεινώθηκε...

Εύχομαι Καλό Πάσχα και... Ανάσταση από το πένθος και την κρίση, που βιώνουν πολλοί συνάνθρωποί μας!

Ευάγγελος Σπύρου