Σε νέους προβληματισμούς μπήκαν οι επικεφαλής Διευθύνοντες Σύμβουλοι των εταιριών (πολυεθνικών και Ελληνικών) σχετικά με την εξ αποστάσεως εργασία που ήρθε στη ζωή μας πιο έντονα μετά την εμφάνιση του Covid-19, και ειδικότερα με το τι προσόντα έχουν οι Managers τους για να διαχειριστούν καταστάσεις και ανθρώπους σε καθεστώς τηλεργασίας, όπου κάποιοι θα είναι «εντός» και άλλοι «εκτός» και ίσως όλοι «εκτός»...

Καλές οι δηλώσεις περί ψηφιακής εποχής και αλλαγών, αλλά πόσοι γνωρίζουν το «άθλημα»; Πώς «ηγείσαι» σε νέους έως 35 ετών, πώς σε 40-50 και πώς σε μεγαλύτερης ηλικίας; Πώς στα χαμηλότερα επίπεδα ιεραρχίας, πώς στα ανώτερα; Πώς συμπεριφέρεσαι σε αυτούς που «αποδέχονται» την τηλεργασία και πώς σε εκείνους που είναι αρνητικοί; Πώς σε οικογενειάρχες με παιδιά, πώς στους εργένηδες; Πώς στους άνδρες, πώς στις γυναίκες;

Πόσοι Managers έχουν εκπαιδευτεί στην διοίκηση ομάδων από απόσταση; Πόσοι γνωρίζουν την ψυχολογική υποστήριξη εξ αποστάσεως; Πόσοι Managers έχουν προσόντα  να «κρατήσουν» το «εταιρικό πνεύμα» και να μη «κρυώσει» η σχέση με την εταιρία και την «μεγάλη εταιρική ομάδα»; Τι προσωπικότητα έχουν οι διάφοροι προϊστάμενοι σε ομάδες διοικητικές ή σε ομάδες πωλήσεων; Πόσοι εμπνέουν άλλους, πόσοι γνωρίζουν τις δράσεις που πρέπει να εφαρμόσουν, πόσοι έχουν «έτοιμες» ή «αυθόρμητες» πρωτοβουλίες μετάδοσης αυτοπεποίθησης και αισιοδοξίας για την εταιρία ότι δε θα «κλείσει» ή δε θα πωληθεί, ότι η εργασία θα συνεχισθεί, ότι δε θα μειωθεί το προσωπικό ή οι αποδοχές, ότι η σύμβαση εργασίας θα ανανεωθεί κ.α.

Ειδικότερα, μεγάλο πρόβλημα για τον Διευθύνοντα Σύμβουλο είναι και η «σύγκριση» των διαφόρων «ηγετών» ή «ηγετίσκων» του τομέα Πωλήσεων του με άλλους του ανταγωνισμού, τώρα που οι «επαφές» σε συνέδρια και συνάξεις και ημερίδες «μειώθηκαν» και τα «ταμπούρλα» και τα «φώτα» και τα διάφορα εφέ και τρικς σε πολυτελή ξενοδοχεία και ταξίδια υποχώρησαν ή σταμάτησαν...

Είναι ένα μεγάλο ερώτημα το πότε θα επανέλθουμε και πώς στην «κανονικότητα» αγαπητοί φίλοι Διευθύνοντες Σύμβουλοι εταιριών.

Οι άνθρωποί σας φοβούνται και ανησυχούν για το μέλλον τους (όπως και πολλοί από εσάς). Φοβούνται για την αρνητική πορεία της παγκόσμιας και τοπικής οικονομίας, φοβούνται για την τύχη των παιδιών και συγγενών τους, φοβούνται για την εξέλιξη  της σωματικής και ψυχικής υγείας τους, φοβούνται για την τύχη του τρόπου ζωής τους. Ευνόητο ότι όλα αυτά τα συνδέουν και με την επαγγελματική τους κατάσταση.

Πόσοι Managers σας είναι στ’ αλήθεια πρώτοι των πρώτων; Πόσοι είναι οραματιστές ηγέτες στην εταιρίας σας; Πόσοι καμαρώνουν που τρέχουν να νικήσουν «χελώνες» αποτελέσματα; Πόσοι «κατασκευάζουν νέα ρολόγια» και πώς δείχνουν απλώς την ώρα σε ξένα ρολόγια; «Βγάζει» ανθρώπους η εταιρία σας που ανέδειξαν τα προσόντα τους; Μήπως κάποιοι διευθυντές σας δεν κάνουν διοίκηση ανθρώπων αλλά κάνουν τον «τροχονόμο» στην είσοδο-έξοδο στελεχών σας; Τι εμπνέουν οι Managers τους πωλητές; Τους μαθαίνουν ότι το παν είναι τα προϊόντα ή ότι όλα είναι η εταιρία; Η εταιρία σας έχει συνεχή κίνηση των ανθρώπων για την κορυφή ή απλώς περνούν οι μέρες στα ίδια και τα ίδια; Οι ηγέτες – άνθρωποί σας κρατάνε «μαστίγια» για να βγαίνει η δουλειά ή επαίνους και μπόνους ανταμοιβής των αξιόλογων ταλέντων; Είναι οι ηγέτες της εταιρίας σας άνθρωποι που δημιουργούν «ευτυχία» στους συνεργάτες τους για να χαίρονται και να είναι «πιστοί» στην εταιρία με οποιοδήποτε καθεστώς εργασίας από κοντά ή μακριά;

Ας κλείσουμε με σύνεση αυτές τις σκέψεις. Οι εποχές δεν είναι εύκολες. Είναι και απρόβλεπτες. Όμως είναι στα μέτρα των ανθρώπων. Και οι άνθρωποι έχουν φτιαχτεί με ύλη και πνεύμα. Το πνεύμα οδηγεί, οι ανθρώπινες αξίες δίνουν λύσεις για τις υλικές ανάγκες και τις πνευματικές. Όσοι Managers υπηρετούν τον άνθρωπο βασισμένοι σε αξίες θα βρουν και τον τρόπο να επιτύχουν και σίγουρα τις κατευθυντήριες οδηγίες και μηχανισμούς για καλές σχέσεις με τους ανθρώπους της εταιρίας προς το στόχο να μετατρέψουν την καθημερινότητα σε έργο «υπέρ συνανθρώπων»! Πάνω από εταιρίες και προϊόντα είναι οι άνθρωποι. Η βελτίωση και προστασία της ανθρώπινης ζωής είναι καλός στόχος και λόγος για να εργάζεται κάποιος, κάπου!

Φιλικά, 
Ευάγγελος Γ. Σπύρου