Το συνταξιοδοτικό πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό πρόβλημα. Ολόκληρη η Ευρώπη και όλες οι προηγμένες χώρες αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα, το οποίο στη βάση του, έχει τα εξής κοινά χαρακτηριστικά:

• Το δημογραφικό πρόβλημα, λιγότερες γεννήσεις οδηγούν σε μεταβολή της σχέσης των νέων προς τους ηλικιωμένους.
• Η αύξηση του προσδόκιμου της ζωής μας.
• Η ανεπάρκεια χρηματοδότησης του ασφαλιστικού.
• Το πρόβλημα της παράτασης του εργασιακού χρόνου.

Η εμπειρία στην Ευρώπη γύρω από την αντιμετώπιση του συνταξιοδοτικού προβλήματος είναι ήδη πολύ πλούσια. Μια ιδέα για το πως αντιμετωπίζει το πρόβλημα η Σουηδία μας υπενθύμισε ο κ. Δημήτρης Ζορμπάς, διευθύνων σύμβουλος της Συνεταιριστικής Ασφαλιστικής και στη συνέχεια μας εξηγεί με λίγα λόγια το πώς θα μπορούσε να λειτουργήσει κάτι ανάλογο και στην Ελλάδα.

«Η διασφάλιση της κοινωνικής αλληλεγγύης οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν πρέπει να ανατραπεί ο δημόσιος και ο αναδιανεμητικός χαρακτήρας των συντάξεων και η τριμερής χρηματοδότησή του.

Ακόμα επιβάλλεται η λήψη μέριμνας ώστε η κρατική συμμετοχή να αποτελεί εγγύηση για την ενίσχυση των χαμηλών συντάξεων.

Η δημιουργία ενός νέου άξονα με βάση την επαγγελματική ασφάλιση, πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνει κάτω από προϋποθέσεις για την περαιτέρω στήριξη των συντάξεων. Η δημιουργία ενός φορέα με την συμμετοχή των εργαζομένων, εργοδοτών και κοινωνικών οργανώσεων, πιστεύουμε ότι θα είναι εγγύηση για τη λειτουργία του νέου άξονα.

Τα συνδικάτα πρέπει μέσα από πίεση που θα ασκηθεί στους εργοδότες να συμφωνήσουν με αυτούς για το ποσοστό χρηματοδότησης (εισφορές).

Το νέο όργανο θα επιλέγει ποιες ασφαλιστικές εταιρίες πληρούν τις προϋποθέσεις που αυτό θα θέτει και θα ζητεί τις προσφορές τους. Οι ασφαλιστικές εταιρίες προκειμένου να γίνουν διαχειριστές, θα ανταγωνίζονται η μία την άλλη στην παρουσίαση των προσφορών τους.

Σημειώνεται, ότι δεν θα απαιτείται η ύπαρξη ενδιάμεσων και συνεπώς δεν θα υπάρχει κόστος διαμεσολάβησης.

Οι εργαζόμενοι θα δηλώνουν μέσω του εργοδότη τους στον φορέα, ποια ασφαλιστική εταιρία θα επιλέγουν. Ο φορέας θα ομαδοποιεί ανά εταιρία τους εργαζομένους και θα εκχωρεί σε αυτές τις εισφορές προς διαχείριση.

Ο φορέας θα μπορεί να θέτει περιορισμούς στο επενδυτικό καλάθι που θα χρησιμοποιήσουν οι εταιρίες για την επένδυση των αποθεμάτων τους που αφορά τον άξονα αυτό. Θα παρακολουθεί και θα ελέγχει την διαχείριση και θα ενημερώνει τους εργαζόμενους μια φορά το χρόνο για την εξέλιξη των συντάξεών τους.

Με την συμπλήρωση του συντάξιμου χρόνου, οι εργαζόμενοι θα απευθύνονται με αίτηση τους στον φορέα και αυτός θα φροντίζει για τη καταβολή της.

Τα έξοδα του φορέα θα καλύπτονται από τις ασφαλιστικές εταιρίες ανάλογα με τη συμμετοχή τους στην διαχείριση των συνταξιοδοτικών κεφαλαίων.

Πιστεύουμε ότι, η συλλογική επαγγελματική ασφάλιση, καθώς και η ύπαρξη ενός τέτοιου φορέα με την συμμετοχή των εργαζομένων μέσω των συνδικάτων τους, θα εξασφαλίσουν την κοινωνική προστασία και θα εμποδίσουν την εκμετάλλευση των εργαζομένων. Η λειτουργία δε του άξονα αυτού, θα είναι αποτέλεσμα συμφωνιών μεταξύ των εργοδοτών και των συνδικάτων.

Η Ιδιωτική ασφάλιση δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποδομήσει την κοινωνική ασφάλιση, μπορεί όμως να την συμπληρώσει και να την επαυξήσει τόσο σε συλλογικό επίπεδο, όπως προτείνουμε, όσο και σε ατομικό για όποιον το επιθυμεί προκειμένου να κρατήσει ένα επίπεδο διαβίωσης».