Η σημερινή συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Τούρκο Πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν στο Βίλνιους της Λιθουανίας αποτελεί αδιαμφισβήτητα μια ευκαιρία για να ανοίξει ο δρόμος για την περαιτέρω βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Μετά από μια μακρά περίοδο έντασης με την τουρκική προκλητικότητα να έχει χτυπήσει κόκκινο, διανύουμε πλέον μια άλλη χρονική συγκυρία, πιο ελπιδοφόρα, που ακολουθεί των καταστροφικών σεισμών στη γειτονική χώρα και σήμερα με τις δύο ηγεσίες να καλούνται να χαράξουν έναν νέο οδικό χάρτη στις διμερείς σχέσεις έχοντας πρόσφατα διασφαλίσει νωπή λαϊκή εντολή. Στην Κυβέρνηση κάνουν λόγο για μια θετική δυναμική που υπό προϋποθέσεις μπορεί να οδηγήσει σε ένα restart, αλλά η επόμενη μέρα σε μεγάλο βαθμό θα εξαρτηθεί και από τη στάση που θα τηρήσει η Άγκυρα. Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μία περίοδο που η Τουρκία δείχνει να επαναπροσεγγίζει την Δύση, είτε μέσω του «ναι» που είπε για την είσοδο της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, είτε μέσω των σχετικών κινήσεων για την ενεργοποίηση της συζήτησης για την ευρωπαϊκή της προοπτική. Αν η στροφή αυτή είναι πραγματική, τα ίδια τα γεγονότα θα έλθουν να το επιβεβαιώσουν. Ωστόσο, οι πιο ψύχραιμες φωνές στο διπλωματικό και γεωστρατηγικό χάρτη εμφανίζονται πιο επιφυλακτικές αναμένοντας την πορεία των πραγμάτων. Σε κάθε περίπτωση τα σημερινά δεδομένα έχουν ως εξής: η ελληνική πλευρά δεν έκλεισε ποτέ την πόρτα του διαλόγου με την Τουρκία, έχει βάλει τις κόκκινες γραμμές, αναγνωρίζει μία και μόνη διαφορά με τους γείτονες, αυτή της χάραξης των θαλάσσιων ζωνών και της ΑΟΖ, έχει διαμηνύσει ότι δεν θα κάνει εκπτώσεις στην εθνική της κυριαρχία και ευελπιστεί στο να μην χαθεί το καλό Momentum για διάλογο και προώθηση της θετικής ατζέντας. Ωστόσο, για να οικοδομηθεί πραγματικά μια νέα σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο πλευρών, χρειάζεται και η θετική ανταπόκριση της Τουρκίας, η αλλαγή στάση της, δηλαδή να βάλει ένα τέλος στον αναθεωρητισμό, και στην προκλητικότητα, να επιδείξει πολιτική και διπλωματική ωριμότητα και να συμβάλλει εποικοδομητικά, ώστε να μπουν οι σχέσεις Αθήνας-Άγκυρας σε μια νέα τροχιά. Αυτό άλλωστε θα πει πραγματικός εταίρος και σύμμαχος. Αν λειτουργήσει κατ΄ αυτόν τον τρόπο τότε διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις για μια νέα αρχή στις σχέσεις της με την Ελλάδα. Αν όχι, τότε θα συνεχίσει να ανοίγει ακόμα περισσότερο την ψαλίδα με το σύγχρονο κόσμο κια τη Δύση και το σενάριο μιας ευρωπαϊκής Τουρκίας θα παραπεμπφθεί στις καλένδες.