Εδώ και αρκετούς μήνες η Ευρωπαϊκή Ένωση προωθεί σειρά πρωτοβουλιών με στόχο τη στρατηγική της αυτονομία σε σειρά τομέων όπως, η άμυνα, η ασφάλεια, η ενέργεια και αλλού. Τα μέτωπα είναι πολλά και οι αναταράξεις μεγάλες. Συνεπώς, η ανάγκη για γρηγορότερο βηματισμό και για την υλοποίηση πολιτικών που θα ενισχύουν την ανθεκτικότητα και τη βιωσιμότητα αυτού του τεράστιου πολιτικού πρότζεκτ στην ήπειρο μας γίνεται αδήριτη. Ειδικά από τη στιγμή, που ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται, το θέμα της Γροιλανδίας παραμένει ανοιχτό, οι ΗΠΑ συνεχίζουν ένα πρωτόγνωρο αλισβερίσι με τους δασμούς, ενώ η Κίνα καραδοκεί, στοχεύοντας στην περαιτέρω στήριξη των συμφερόντων της στο διεθνές γεωπολιτικό status quo. Μέσα σε αυτό το ασταθές περιβάλλον, η Ευρώπη δείχνει πλέον γρηγορότερα αντανακλαστικά και ψάχνει με συγκειμένους τρόπους μια φυγή προς τα εμπρός.
Σε επίπεδο οικονομίας, η αύξηση της ανταγωνιστικότητας, η εξωστρέφεια και η διαχείριση του παγκόσμιου ανταγωνισμού αποτελούν ζητήματα πρώτης γραμμής που συζητήθηκαν χθες και στη Σύνοδο των 27 στις Βρυξέλλες. το τελευταίο διάστημα βρίσκονται ψηλά στην ατζέντα οι διορθωτικές κινήσεις στη συμφωνία με την Mercosur, όπως αποφασίστηκαν και στην Ολομέλεια Στρασβούργο με τη θέσπιση ενός πλαφόν 5% στη διαφορά των τιμών των προϊόντων που προέρχονται από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής, με στόχο τη δημιουργία μιας σχέσης εμπιστοσύνης με τους Ευρωπαίους παραγωγούς και την αναχαίτιση πολλών fake news που προκάλεσε το δημόσιο ντιμπέιτ για τα "πλην" και τα "συν" της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας.Ταυτόχρονα, υψηλές προσδοκίες για το άνοιγμα των αγορών στην Ινδία και την ευρύτερη Άπω Ανατολή, δημιουργεί ο νέος εμπορικός διάδρομος IMEC (India-

Middle East-Εurope-Corρidor), με έντονο αναπτυξιακό και ενεργειακό αποτύπωμα και ειδικό ενδιαφέρον και για την Ελλάδα, καθώς θα αποτελέσει την πύλη εισόδου προϊόντων από την Ανατολή και θα αναδείξει τα λιμάνια της χώρας σε κρίσιμα διαμετακομιστικά κέντρα. Κατά συνέπεια, αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία η αναβάθμιση του ευρωπαϊκού σιδηρόδρομου και στην περιοχή των Βαλκανίων, με απώτερο στόχο τη γρήγορη και ασφαλή σύνδεση με την ευρωπαϊκή ενδοχώρα, τη Δύση και το Βορρά, ένα έργο που έχει ήδη εξαγγελθεί δια στόματος του αρμόδιου Ευρωπαίου Επιτρόπου κ. Απόστολου Τζιτζικώστα. Σε διπλωματικό επίπεδο, οι Βρυξέλλες προσαρμόζουν το σχεδιασμό τους στα νέα δεδομένα που έχουν προκύψει από την αλλαγή φιλοσοφίας της διοίκησης Τραμπ, επενδύουν στην εμβάθυνση των σχέσεων με χώρες, όπως ο Καναδάς, αλλά και η Βρετανία, μετά το «ιστορικό λάθος» του δημοψηφίσματος του 2016 που σφράγισε την απόφαση για την έξοδο του νησιού από την Ε.Ε. Τα δεδομένα όμως έχουν σαφώς αλλάξει, κατόπιν των ισχυρών αναταράξεων σε οικονομία, εμπόριο, θέσεις εργασίας, ανώτατη εκπαίδευση, με αποτέλεσμα ένα μέρος του πολιτικού προσωπικού της χώρας, αλλά και η πλειοψηφία πλέον της κοινής γνώμης να επενδύει στην επανασύσφιξη των σχέσεων με την Ενωμένη Ευρώπη. Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η Ε.Ε κινείται κατόπιν εορτής. Μπορεί να έχουν και δίκιο. Ωστόσο, αυτό που μετράει στην παρούσα φάση είναι η συνένωση των δυνάμεων, η διαμόρφωση μιας ισχυρής κοινής γραμμής στα κρίσιμα θέματα και η αναζήτηση της πραγματικής ισχύος και της δυναμικής που μπορεί να αναπτύξει η Ευρώπη των "27" σε αυτό το κρίσιμο σταυροδρόμι των διεθνών εξελίξεων. Αν εξαιρέσει κανείς την περίπτωση του Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, θα δοκιμαστεί στις 12 Απριλίου από το εθνικό του ακροατήριο (εκλογές), η ομοφωνία στα κράτη-μέλη είναι περίπου δεδομένη. Η συνοχή και η αλληλεγγύη αποτελούν βασικά συστατικά για την ενδυνάμωση της ευρωπαϊκής φωνής στη νέα παγκόσμια πραγματικότητα, μια ικανότητα που τόσο αμφισβητήθηκε από φίλους, αλλά πολύ περισσότερο από τους εχθρούς της  Ε.Ε.