Το παιδικό δωμάτιο είναι ένας πολύ σημαντικός χώρος για το παιδί. Μέσα σ’ αυτόν κοιμάται, ηρεμεί, εκεί βρίσκονται τα πράγματά του, τα παιχνίδια του και ό,τι έχει μάθει να θεωρεί δικό του. Σε σχέση με το παιδικό δωμάτιο, οι γονείς πρέπει κατ’ αρχάς να διασφαλίσουν την ασφάλεια, την υγιεινή και τη λειτουργικότητα του χώρου. Σε γενικές γραμμές είναι σημαντικό να σεβόμαστε το χώρο και τα όρια του παιδιού: χτυπάμε διακριτικά την πόρτα πριν μπούμε στο δωμάτιό του και γενικά αποφεύγουμε να του επιβάλουμε τις δικές μας συνήθειες τακτοποίησης –αρκεί να του έχουμε μάθει να είναι, όσο μπορεί, αυτόνομο και υπεύθυνο.

• Επιπλέον για το βρεφικό δωμάτιο:

Στην αρχή, διακοσμούμε τους τοίχους του δωματίου με απλά σχέδια σε απαλά χρώματα. Στους πρώτους μήνες της ζωής του το μωρό δεν έχει αναπτύξει επαρκώς την όρασή του. Ωστόσο, έρευνες δείχνουν ότι τα βρέφη από νωρίς παρουσιάζουν μια προτίμηση σε σχήματα με κάποιο νόημα (όπως ένα προσωπάκι), ενώ γνωρίζουμε πως τα παστέλ χρώματα τα βοηθούν στο να ηρεμούν πιο εύκολα.
Είναι σημαντικό οι καθημερινές φροντίδες του μωρού (άλλαγμα, θηλασμός, ντύσιμο κλπ) να διευκολύνονται από τη διάταξη του χώρου και των επίπλων στο δωμάτιο. Μ’ αυτόν τον τρόπο αποφεύγονται μικροεκνευρισμοί των γονιών που μπορούν να επηρεάσουν και το μωρό. Αργότερα, επιλέγουμε φιγούρες αστείες, τρυφερές, ευχάριστες: είναι σημαντικό το μωρό, μεγαλώνοντας να διακρίνει κάποια σημεία αναφοράς (το αρκουδάκι, η νεράιδα κ.ά.) στο δωμάτιό του, τα οποία θα του θυμίζουν ότι βρίσκεται σε έναν οικείο χώρο.

• Όταν το παιδί αρχίσει να περπατάει και να μιλάει, το δωμάτιό του καλείται να φιλοξενήσει περισσότερες δραστηριότητες:

- Ανοίγουμε το χώρο, ώστε το παιδί να παίζει απερίσπαστα. Επίσης, του εξασφαλίζουμε ένα μικρό γραφείο και ένα καρεκλάκι, όπου θα μπορεί να ασχολείται με τις πλαστελίνες του ή τη ζωγραφική.
- Ενισχύουμε τη δημιουργικότητα του παιδιού: μπορούμε κατά μήκος ενός από τους τοίχους να κρεμάσουμε ένα μεγάλο κομμάτι χαρτόνι, όπου το παιδί θα γνωρίζει ότι εκεί μπορεί να πειραματιστεί με τα χρώματά του ελεύθερα.
- Αποφασίζουμε για τη διακόσμηση του δωματίου μαζί με το παιδί, επιλέγουμε πχ θέματα, αφίσες και διακοσμητικά με τους αγαπημένους του ήρωες.
- Μαθαίνουμε σταδιακά στο παιδί να είναι υπεύθυνο για τα παιχνίδια του και για μια σχετική τάξη στο δικό του χώρο. Του δίνουμε να καταλάβει ότι το να τακτοποιεί το ίδιο τα πράγματά του είναι ένδειξη ότι μεγαλώνει και γίνεται ανεξάρτητο.

• Όταν το παιδί ξεκινάει σχολείο, το δωμάτιό του πρέπει να εξυπηρετεί και τη μελέτη του:

- Φροντίζουμε το γραφείο του παιδιού να διευκολύνει τη συγκέντρωσή του: δεν το τοποθετούμε κάτω από τα ράφια με τα παιχνίδια ή μπροστά στο παράθυρο. Οργανώνουμε τα πράγματα πάν στο γραφείο, ώστε να έχει πάντοτε αυτά που χρειάζεται.
- Δε βάζουμε τηλεόραση στο δωμάτιο. Επιλέγουμε για τους τοίχους χάρτες, πίνακες με την προπαίδεια ή με κάποιο άλλο μαθησιακό ερέθισμα, που να έχουν μορφή ευχάριστη και κατάλληλη για το παιδί.

Τέλος, θυμόμαστε ότι το δωμάτιο του παιδιού αποτελεί την προέκταση των ενδιαφερόντων και της προσωπικότητάς του: είναι ο πιο οικείος του χώρος- είναι, με λίγα λόγια, το δικό του μικρό βασίλειο.

*Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Παιδικός Σταθμός για Γονείς" τεύχος Φεβρουαρίου και υπογράφεται από την κ. Ξανθή Τριανταφύλλου, Ψυχολόγο