Πριν από λίγα χρόνια ο γιος ενός φίλου μπήκε όλο ενθουσιασμό στο σπίτι επιστρέφοντας από το σχολείο και του είπε: «Μπαμπά, ξέρεις γιατί το λένε φθινόπωρο; Επειδή φθίνουν οι οπώρες!».

Το φθινόπωρο είναι ως έννοια συνυφασμένο με τη φθορά, μία έννοια της οποίας τον αρνητισμό αυξάνουμε συνδέοντας την επιθυμία που συχνά έχουμε για περισσότερο καλοκαίρι και περισσότερες διακοπές.

Όμως αυτά τα συναισθήματα που μας βαραίνουν και μας προϊδεάζουν να εστιάσουμε στα αρνητικά είναι μάλλον άδικα. Το φθινόπωρο είναι όντως η εποχή που φθίνουν οι οπώρες, όμως οι καρποί που πέφτουν στο χώμα ξεκινούν τη διαδικασία της δημιουργίας νέων φυτών. Το φθινόπωρο είναι η εποχή της αναζωογόνησης, η αρχή ενός νέου κύκλου.

Ειδικά σε σχέση με τον τρόπο με τον οποίο έχουμε δομήσει τη λειτουργία της οικονομίας και της ζωής μας, το φθινόπωρο είναι η αρχή κάθε νέας σεζόν. Και ως τέτοια είναι η εποχή στην οποία είναι σημαντικό να έχουμε θέσει στόχους και πλάνο για το πώς θα τους διεκδικήσουμε.

Στόχοι και πλάνο! Ο στόχος είναι ο προορισμός και το πλάνο ο δρόμος που θα ακολουθήσουμε. Δοκιμάστε να μπείτε στην κουζίνα σας και να μαγειρέψετε χωρίς να έχετε αποφασίσει τι φαγητό θέλετε να φάτε και θα καταλάβετε τη σημασία τού να υπάρχει στόχος, προορισμός. Δεν θα γνωρίζετε ούτε τι υλικά να πιάσετε από το ψυγείο ούτε τι να κάνετε με το καθένα τους. Δοκιμάστε να μαγειρέψετε ένα φαγητό χωρίς να ξέρετε τη συνταγή και θα καταλάβετε τη σημασία τού να υπάρχει πλάνο. Στόχοι χωρίς συγκεκριμένο πλάνο είναι απλές φαντασιώσεις.

Έτσι λοιπόν χρειάζεται τη στιγμή που διαβάζει κάποιος επαγγελματίας αυτό το άρθρο να έχει ήδη θέσει τους προσωπικούς του στόχους για τη σεζόν που ξεκινά. Οι στόχοι αυτοί χρειάζεται να είναι συγκεκριμένοι, μετρήσιμοι, ρεαλιστικοί και να έχουν συγκεκριμένη προθεσμία, π.χ. η 1η του επόμενου Αυγούστου. Το να υπάρχει ένας τέτοιος μεσοπρόθεσμος στόχος είναι σημαντικό γιατί αυτός θα δίνει νόημα στους ενδιάμεσους στόχους. Π.χ. για να πιάσω το στόχο των πωλήσεων Χ ως τον επόμενο Αύγουστο, θα χρειαστεί να έχω Ψ πωλήσεις ανά μήνα. Αν θέτω στόχο πωλήσεων μόνο για τον επόμενο μήνα, τίποτα δεν θα μου βγάζει νόημα και δεν θα αντιλαμβάνομαι πως κινούμαι στην ευθεία ενός συγκεκριμένου προορισμού.

Οι στόχοι αποτελέσματος όμως είναι απαραίτητο να σπάνε σε στόχους διαδικασίας, όπως και η απόφαση το φαγητό που θέλω να μαγειρέψω προϋποθέτει τη γνώση της συνταγής και την εξασφάλιση των υλικών. Ετσι, κάθε «Τι θέλω να πετύχω;» είναι απαραίτητο να ακολουθείται από την ερώτηση «Με ποια συγκεκριμένα βήματα και ποια συγκεκριμένη δουλειά θα το πετύχω;». Ο στόχος των Ψ πωλήσεων για να επιτευχθεί προϋποθέτει συγκεκριμένο αριθμό τηλεφώνων, ραντεβού, άκουσμα συγκεκριμένων αρνήσεων, εξασφάλιση συγκεκριμένης λίστας συστάσεων με συγκεκριμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά και άλλα βήματα που ο κάθε επαγγελματίας και manager γνωρίζει, καθώς ο αναγνώστης αυτού του άρθρου είναι ο ειδικός στη δουλειά του.

Η διαδικασία της στοχοθεσίας είναι πολύ πιο σημαντική και πολύ πιο σύνθετη από όσο πολλοί θεωρούν και εμπλέκει, πέρα από τη μεθοδολογία των βημάτων, και την ψυχοσύνθεση του ατόμου που θέτει τους στόχους, την αυτοπεποίθησή του και τη δεξιότητα της θετικής, αλλά ρεαλιστικής σκέψης.

Το φθινόπωρο, λοιπόν, είναι η εποχή που χαράζουμε και ξεκινάμε να υλοποιούμε τη νέα μας πορεία. Γιατί μπορεί να φθίνουν οι οπώρες, όμως όπως στη ζωή την ίδια, κάθε τέλος είναι η αρχή μιας νέας δημιουργικής διαδικασίας.

Διαβάστε παρακάτω το ενδιαφέρον άρθρο του Βαγγέλη Βερτόπουλου που δημοσιεύθηκε στο Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 198 (πατήστε πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση):