Γράφει ο Νίκος Κεχαγιάογλου, Διευθύνων σύμβουλος της Κ2 Business & Corporate Insurance

"Για δύο απίστευτα σημαντικούς λόγους αγοράζει κάποιος ασφάλιση υγείας: πρώτον για να έχει την δυνατότητα επιλογής -του καταλληλότερου νοσηλευτικού ιδρύματος για το περιστατικό υγείας που θα εμφανιστεί, του καταλληλότερου γιατρού που θα αντιμετωπίσει ως επί το πλείστων αποτελεσματικότερα την πάθηση, καθώς και  επιλογής της χώρας που θα πραγματοποιηθεί η θεραπεία / νοσηλεία αν απαιτείται.

Δεύτερον για να γίνει ότι είναι να γίνει τώρα, άμεσα και όχι περιμένοντας σε ατελείωτες λίστες αναμονής ψάχνοντας εναγωνίως έναν μεσάζοντα για να προωθήσει το δικό σου θέμα εις βάρος κάποιων άλλων ίσως εξίσου σοβαρών. Αυτοί οι δύο λόγοι είναι τόσο σημαντικοί, που μπορεί να σώσουν ή να παρατείνουν μια ζωή..."

Αυτά τα λόγια άκουσε κάποτε πριν πολλά χρόνια ο γράφων από κάποιον σοφό της αγοράς και τα ενστερνίστηκε πλήρως, προωθώντας αυτό το απίστευτο αγαθό σε εκατοντάδες πολίτες, πολλοί εκ των οποίων έχουν βιώσει το παραπάνω ρηθέν σε όλο του το μεγαλείο. Μεγάλες συγκλονιστικές στιγμές με ανθρώπους οι οποίοι σήμερα επιβιώνουν επειδή ήταν ασφαλισμένοι και εφάρμοσαν τις πιο σύγχρονες θεραπείες για την περίπτωσή τους και στο τέλος τα κατάφεραν. Το πιο μεγαλειώδες: μερικά μικρά παιδιά με σπάνιες νόσους και κακοήθειες, με πολλαπλές νοσηλείες στα κορυφαία ιδρύματα του εξωτερικού, τα οποία τελικά τα κατάφεραν και σήμερα ζουν, προοδεύουν, εξελίσσονται, αναπνέουν μαζί με τα δικά μας παιδιά, επειδή κάποτε οι γονείς τους είχαν την πρόνοια να ασφαλιστούν.

Φυσικά δεν τα καταφέρνουν όλοι. Η επιστήμη έχει τα όριά της. Παρόλα αυτά το αγαθό της ιδιωτικής ασφάλισης σου προσφέρει την δυνατότητα της επιλογής και την ταχύτητα, χωρίς να λογαριάζεις το κόστος της νοσηλείας. Η μάχη πάντα είναι αμφίρροπη, η ικανοποίηση όμως προέρχεται -ανεξαρτήτως έκβασης- από το γεγονός ότι είχες ένα όπλο στα χέρια σου, το χρησιμοποίησες και πάλεψες για να κερδίσεις. Είναι κρίμα να χρειαστεί κάποια στιγμή να δώσεις αυτή την μάχη και να είσαι άοπλος, ενώ ήξερες ότι θα μπορούσες να μην είσαι και το αμέλησες.

Σήμερα, δυστυχώς, αυτό το απίστευτα πολύτιμο αγαθό βάλλεται και η εικόνα του θολώνει. Στην επικαιρότητα επικρατούν οι συζητήσεις για το διογκωθέν κόστος των ασφαλίστρων υγείας και τα περιορισμένα περιθώρια των νοικοκυριών να το αντέξουν. Όμως αυτό το γεγονός ήταν μαθηματικά βέβαιο ότι θα συμβεί. Η έλλειψη κανόνων διαφάνειας και ελέγχων σε συνδυασμό με την ανεμπόδιστη έμφυτη ανθρώπινη απληστία οδήγησαν σε αυτό το αποτέλεσμα.

ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΘΕΟΙ;

"Ο γιατρός είναι Θεός ή ανίκανος. Αναλόγως αν σε έσωσε ή όχι’’ ‘’Γιατρέ μου να κάνω αθλητισμό ενώ είμαι έγκυος;" "Κοίτα να δεις κοπέλα μου. Ότι και να κάνεις υπάρχει μια πιθανότητα γύρω στο 20% να μην κρατήσεις το παιδί. Αν δεν το κρατήσεις όλα θα φταίνε, ο αθλητισμός, ότι πήγαινες στην δουλειά, ότι έπλενες τα πιάτα κλπ. Αντιθέτως αν όλα πάνε καλά, τα προαναφερθέντα θα είναι όλα ωφέλημα! Έλα τώρα να σου πω πως πρέπει να αθλείσαι…"

Αυτές οι στιχομυθίες είναι βγαλμένες από την ζωή και έχουν να πουν πολλά  περισσότερα. Το ότι ένας γιατρός διαθέτει το κλειδί της θεραπείας επειδή έχει κάποιες προχωρημένες γνώσεις ή  φήμη, δεν σημαίνει ότι πρέπει να τιμολογεί αυτή την γνώση ή την φήμη χωρίς επίγνωση των δυνατοτήτων της κοινωνίας μέσα στην οποία ζει, τρέφεται και αναπνέει. Το ίδιο φυσικά ισχύει και με τις τιμολογήσεις που γίνονται στα νοσηλευτικά ιδρύματα. Μια εξέταση που σε ιδιωτικό μικροβιολογικό εργαστήριο κοστίζει 3€ σε ένα νοσοκομείο μπορεί να κοστίζει 80€ ενώ τα υλικά (γάζες, σύριγγες, γάντια μιας χρήσης κλπ) χρεώνονται τουλάχιστον σε δεκαπλάσια τιμή από την τρέχουσα της αγοράς. Μια χειρουργική επέμβαση μιας ημέρας πχ κύστη κόκκυγος μπορεί να κοστίσει γύρω στις 5.000€. Επεμβάσεις ρουτίνας εμφανίζουν κόστος δυσανάλογο της πολυπλοκότητάς τους και φυσικά δεν μιλάμε για κάποιες μεγαλύτερες και πιο σοβαρές επεμβάσεις ή καταστάσεις οι οποίες μπορούν άνετα να ξεπεράσουν εξαψήφια νούμερα. Αυτές οι στρεβλώσεις δεν μπορούν να αγνοηθούν. Το ζήτημα δεν είναι η αμοιβή της επιστημονικής γνώσης — αυτή είναι απολύτως θεμιτή. Το ζήτημα είναι η απουσία ορίων και μηχανισμών εξισορρόπησης που να λαμβάνουν υπόψη τη βιωσιμότητα του συστήματος συνολικά.

Θα πει κανείς ότι το σημαντικότερο και ‘’ιερότερο’’ αγαθό είναι η υγεία, ναι σύμφωνοι, αλλά ακόμα σημαντικότερο είναι ο σεβασμός των ορίων της κοινωνίας και η επίγνωση των συνεπειών των δρώντων σε αυτήν. Όταν ο μέσος μισθός είναι λίγο πάνω από 1000 ευρώ τον μήνα, με ποιο κριτήριο γίνονται οι τιμολογήσεις; Οι αποσβέσεις των επενδύσεων που γίνονται από τον εν γένει ιατρικό κόσμο σε πόσο χρονικό διάστημα είναι εύλογο να πραγματοποιούνται; Αλίμονο αν δεν υπάρχει ένα αδιάβλητο σύστημα -και μάλιστα στη εποχή της τεχνητής νοημοσύνης- το οποίο να υπολογίζει με ακρίβεια αυτές τις παραμέτρους.

Ποια η ευθύνη των ασφαλιστικών εταιρειών

Εδώ ανακύπτει και η ευθύνη των ασφαλιστικών οργανισμών. Σε ένα κανονιστικό περιβάλλον αυστηρότατων κεφαλαιακών απαιτήσεων και εποπτικών ελέγχων, η πρόβλεψη μακροπρόθεσμων τάσεων κόστους θα έπρεπε να αποτελεί βασικό πυλώνα στρατηγικής. Ωστόσο, επί σειρά ετών, η εύκολη λύση ήταν η μετακύλιση της επιβάρυνσης στον ασφαλισμένο μέσω αυξήσεων ασφαλίστρων. Η πρακτική αυτή μπορεί να λειτουργεί βραχυπρόθεσμα λογιστικά, αλλά μακροπρόθεσμα είναι συστημικά επικίνδυνη.

ΑΣ ΠΑΡΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΣΩΣΤΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

Οι ασφαλιστικές εταιρείες επέλεξαν τον εύκολο δρόμο. Την μεταφόρτωση του κάθε χρόνο επιβαρυμένου κόστους νοσηλειών και ιατρικών αμοιβών, στις πλάτες των ασφαλισμένων. Εφαρμόζοντας έναν απλούστατο μαθηματικό τύπο, (έσοδα μείον έξοδα μείον λειτουργικό κόστος) φορτώνουν κάθε χρόνο την αρνητική διαφορά στις πλάτες των ασφαλισμένων, υποβάλλοντάς τους σε ένα ιδιότυπο μαρτύριο της σταγόνας μέχρι τα απώτατα όρια των αντοχών τους και … έχει ο Θεός. Τώρα όμως δεν έχουν οι πολίτες… Και τι  θα συμβεί όταν ένα σημαντικό ποσοστό ασφαλισμένων δεν θα μπορεί πλέον να πληρώνει; Η απάντηση είναι απλή και ανησυχητική — μαζικές ακυρώσεις. Και τότε το πλήγμα δεν θα είναι μόνο κοινωνικό, αλλά και ασφαλιστικό. Μείωση χαρτοφυλακίων, επιδείνωση κινδύνου, αύξηση loss ratios, αποσταθεροποίηση τιμολογιακών μοντέλων. Με άλλα λόγια, ένα ντόμινο απωλειών για όλους.

Ο γράφων έχει εκφράσει την γνώμη του σε πολλές επαγγελματικές συζητήσεις και συναντήσεις εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Υποστηρίξαμε την έγκαιρη διαπραγμάτευση μεταξύ νοσοκομείων, γιατρών, ασφαλιστικών εταιρειών, σε ένα win win σχήμα με κορυφή του τον ασφαλισμένο πολίτη, η οικονομική δυνατότητα του οποίου τροφοδοτεί όλο το σύστημα. Αν αυτός αδυνατεί να πληρώσει τότε όλο το οικοδόμημα καταρρέει. Κοινός στόχος: η πραγματική ισοβιότητα των συμβολαίων  και όχι η ονομαστική.

Ταυτόχρονα υποβάλλαμε και θέτουμε και πάλι σε διαβούλευση την πρότασή μας  για μια στρατηγική μεταρρύθμισης της τιμολόγησης η οποία θα εξασφαλίζει την μακροβιότητα των συμβολαίων υγείας. Πιο συγκεκριμένα προτείνουμε μία ήπια  αύξηση των ασφαλίστρων στις πιο μικρές ηλικίες κατά 10%-15% με ανταπόδοση συγκεκριμένα bonus και οφέλη μετά την ηλικία των 65 ετών. Ας δούμε τις παραμέτρους και τα οφέλη αυτής της πρότασης:

• Όσα περισσότερα χρόνια θα είναι σε ισχύ το συμβόλαιο τόσο πιο πολύ  οικονομικό θα είναι μετά την ηλικία των 65 ετών. Ένα συμβόλαιο 40 ή 50 ετών διάρκειας θα έχει σημαντικά bonus που θα επιτρέπουν στον ασφαλισμένο να το διατηρήσει άνετα σε ισχύ όταν τα εισοδήματά του δεν θα του το επιτρέπουν.
• Αυτό θα εξισορροπήσει την σημερινή αδικία όπου ένας ήδη πιστός ασφαλισμένος για 20, 30 ή 40 χρόνια έχει το ίδιο ασφάλιστρο με κάποιον που ασφαλίζεται σήμερα και έχει την ίδια ηλικία με αυτόν.
• Το κίνητρο για τους ασφαλισμένους μονομιάς θα γίνει πολύ μεγάλο γιατί θα εκλείψει η σημερινή ανασφάλεια που θέτει το ερώτημα: ‘’θα μπορώ να πληρώνω το ασφάλιστρο όταν θα είμαι συνταξιούχος;’’
• Οι ασφαλιστικοί πράκτορες θα μεταφέρουν με αισιοδοξία το χαρμόσυνο μήνυμα και θα πείσουν τον κόσμο να ασφαλιστεί από τώρα γιατί το κόστος της αναβολής δεν θα τους συμφέρει
• Οι ασφαλιστικές εταιρείες θα δημιουργήσουν ένα χαρτοφυλάκιο με μια γενιά νέων ασφαλισμένων προσώπων σε ηλικία κάτι που θα τους δώσει κερδοφορία και δημιουργία υγιών αποθεμάτων, τα οποία  θα τους επιτρέψουν να καλύψουν και να ανταμείψουν άνετα τους πιστούς τους πελάτες αναβαθμίζοντας το κοινωνικό τους αποτύπωμα

Η προσέγγιση αυτή δημιουργεί ισχυρά αποθεματικά, ενισχύει τη μακροχρόνια διατήρηση συμβολαίων και επιβραβεύει τη συνέπεια. Παράλληλα διορθώνει μια διαχρονική στρέβλωση: το να πληρώνει το ίδιο ασφάλιστρο ένας νέος ασφαλισμένος και ένας πιστός πελάτης δεκαετιών.

Τα οφέλη είναι πολλαπλά:

• ενίσχυση εμπιστοσύνης ασφαλισμένων
• σταθερότητα χαρτοφυλακίων
• βιώσιμη κερδοφορία εταιρειών
• κοινωνική προστασία ηλικιωμένων

Πάνω απ’ όλα όμως διασφαλίζεται το θεμελιώδες: ότι το ασφαλιστήριο υγείας θα παραμείνει ενεργό τη στιγμή που θα χρειαστεί περισσότερο. Η ιδιωτική ασφάλιση υγείας δεν είναι απλώς ένα οικονομικό προϊόν. Όπως προαναφέρθηκε μπορεί να είναι η διαφορά μεταξύ ζωής ή θανάτου μπορεί να είναι η διαφορά μεταξύ ποιοτικής ζωής ή ενός ψυχολογικού ερειπίου. Μπορεί να αποτελέσει θεσμό κοινωνικής ανθεκτικότητας. Αν θέλουμε να συνεχίσει να επιτελεί τον ρόλο της, πρέπει να ληφθούν αποφάσεις τώρα — συντονισμένες, τεκμηριωμένες και θαρραλέες. Διότι αν χαθεί η βιωσιμότητα, θα χαθεί και η προσβασιμότητα και τότε το κόστος δεν θα είναι μόνο οικονομικό, θα μετριέται σε ανθρώπινες απώλειες…

Ο ΤΟΛΜΩΝ ΝΙΚΑ!

Ο Διευθύνων σύμβουλος της Κ2 Business & Corporate Insurance, Νίκος Κεχαγιάογλου