Το τοπίο των κυβερνοκινδύνων εξελίσσεται ταχέως και οι επιθέσεις στον κυβερνοχώρο έχουν αυξηθεί, ωστόσο, η πλειονότητα των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών είναι ανασφάλιστη ή σημαντικά υποασφαλισμένη, αναφέρει η Swiss Re σε πρόσφατη έκθεση. Τα κυβερνοασφάλιστρα είναι απλώς ένα κλάσμα των συνολικών απωλειών από επιθέσεις στον κυβερνοχώρο, με τις εκτιμήσεις να ανεβάζουν το κενό προστασίας στο 90%. Σύμφωνα με τη Swiss Re, πρέπει να γίνει πολλή δουλειά για να διασφαλιστεί ότι υπάρχει επαρκής προστασία έναντι των κινδύνων ώστε να γίνει η κοινωνία πιο ανθεκτική στον κυβερνοχώρο και αυτή η προσπάθεια θα απαιτήσει συνεργασία μεταξύ των επιχειρήσεων, του ασφαλιστικού κλάδου και των κυβερνήσεων.

Μια πρώτη απαίτηση είναι η βελτίωση της ποιότητας των δεδομένων και της μοντελοποίησης για πιο ακριβή τιμολόγηση. Οι κίνδυνοι στον κυβερνοχώρο είναι δύσκολο να ποσοτικοποιηθούν λόγω έλλειψης τυποποιημένων δεδομένων και περιορισμών μοντελοποίησης, καθώς και λόγω του υψηλού βαθμού αβεβαιότητας σχετικά με τις αναμενόμενες απώλειες και της πιθανότητας συσσώρευσης ζημιών. Οι μελλοντικοί κίνδυνοι συνήθως προσδιορίζονται με βάση δεδομένα παρελθόντων ετών, αλλά αυτή η προσέγγιση έχει περιορισμένη αξία στο ταχέως μεταβαλλόμενο περιβάλλον των κυβερνοκινδύνων. Οι (αντ)ασφαλιστές πρέπει επίσης να επενδύσουν στο προσωπικό που ασχολείται με τον κυβερνοχώρο, για να συμβάλουν στην ενίσχυση των δεξιοτήτων που απαιτούνται για τους κύκλους αναδοχής και διαχείρισης απαιτήσεων.

Δεύτερον, οι (αντ)ασφαλιστές θα πρέπει να αναθεωρήσουν τον τρόπο σύνταξης των συμβολαίων, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη σαφήνεια και συνέπεια, δίνοντας περισσότερη έμφαση στις ρήτρες αποκλεισμού καθώς και στους όρους και στις προϋποθέσεις. Η έκθεση σε δύσκολα ασφαλιστικά σενάρια συστημικού κινδύνου παραμένουν εμπόδιο για την ικανότητα του κλάδου. Οι ενδιαφερόμενοι έχουν λάβει μέτρα για να διορθώσουν ορισμένα από αυτά τα ζητήματα, αλλά παράγοντες όπως η ανάθεση των περιστατικών στον κυβερνοχώρο παραμένουν ένα βασικό πρόβλημα. Η αποσαφήνιση του πεδίου κάλυψης μπορεί να οδηγήσει την ανάπτυξη του κλάδου.

Τέλος, υπάρχει περιθώριο για νέους τύπους μηχανισμών επιμερισμού του κινδύνου δημόσιου-ιδιωτικού τομέα. Ένα ασφαλιστικό σύστημα συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα όπου η κάλυψη συστημικών κινδύνων, όπως απειλές για υποδομές ζωτικής σημασίας, κατανέμεται μεταξύ ασφαλιστικών εταιρειών και ενός κρατικού ταμείου, είναι μια επιλογή. Μια άλλη είναι η αξιοποίηση εναλλακτικών κεφαλαίων, όπως η ανάπτυξη μιας αγοράς χρεογράφων που συνδέονται με την ασφάλιση στον κυβερνοχώρο.

Βρείτε εδώ την έκθεση.

Από τη δημοσιογραφική ομάδα του Nextdeal