Ναυσίκλειτος και Ναυσικλυτός είναι δύο λέξεις που χρησιμοποιεί ο Όμηρος στην «Οδύσσεια» για τον ονομαστό, τον περίφημο στα πλοία. Είναι ο περίφημος θαλασσινός! Κλειτός είναι ο ένδοξος (στα πρόσωπα), ο μεγαλοπρεπής (στα πράγματα). Κλυτός είναι ο ξακουστός, ο ονομαστός, ο εξαίσιος, ο λαμπρός, εκείνος για τον οποίο γίνεται λόγος. Ναύλοχος, κυρίως ο δεχόμενος, ο ασφαλίζων τας ναυς, έπειτα δε ο ασφαλής. Ναυτίλλομαι σημαίνει ταξιδεύω. Αυτές οι ομηρικές λέξεις είναι κοντά στη λέξη ναυτιλία, τη ναυτική τέχνη που δόξασε τον Έλληνα διά μέσου των αιώνων.

Όμως, καθώς διάβαζα το βιβλίο «ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ-Ο ΝΑΥΤΙΛΟΣ ΤΟΥ ΑΙΩΝΑ» (Εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ), οι σκέψεις μου πήγαιναν στα ταξίδια του νου, στα πνευματικά θαλασσινά του ελληνικού Αρχιπελάγους και όσα επιχείρησε με τα ποιήματά του ο Οδυσσέας Ελύτης. Δεν μπορούσα να ξεφύγω και από τα ΝΑΥΑΓΙΑ των ναυσικλειτών - ναυσικλυτών θαλασσοπόρων των πλοίων στις ελληνικές θάλασσες, αλλά και στις «στεριές» της ζωής, που μαζί με τα ωραία στο βυθό κρύβει πολλές τραγωδίες και κουφάρια πολλών και σπουδαίων ανθρώπινων κατασκευών! Δύσκολα οι άνθρωποι θυμούνται τα «ναυάγια» στεριάς και θάλασσας και το βιβλίο «ΝΑΥΑΓΙΑ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΒΥΘΟ» του Ιδρύματος Αικατερίνη Λασκαρίδη μάς τα θυμίζει, έτσι για την ιστορία, αλλά και να το «φιλοσοφούμε».

Τα καλοκαίρια, οι άνθρωποι απολαμβάνουν τη ζωή σε όμορφα νησιά, σε γαλαζοπράσινες παραλίες, σε μαγεμένα ηλιοβασιλέματα, χωρίς να νοιάζονται ή να υποψιάζονται ότι στον γοητευτικό κόσμο του βυθού των θαλασσών είναι πολλά ναυάγια όλων των περιόδων της μακραίωνης ιστορίας του Ελληνισμού, που μαζί με τη δόξα των ιστορικών ή εμπορικών πολέμων, «στο βυθό σκελετοί σαπίζουν και σκουριάζουν πλοίων, που, ανήμπορα να μιλήσουν, δηλώνουν με την ύπαρξή τους ανθρώπινα λάθη, πολέμους, κακές κατασκευές, καιρικές συνθήκες που νικούν τον άνθρωπο και κυρίως θυμίζουν την καταστροφή και επιθανάτια αγωνία κάποιων... ναυσικλειτών».

«Χιλιάδες οι θησαυροί που έχουν ανασυρθεί μέχρι τώρα από τα ναυάγια αυτά και ποιος ξέρει πόσοι άλλοι κρύβονται θαμμένοι στην άμμο, στα βράχια, στα σάπια καραβόσκαρα, στα πληγωμένα πολεμικά πλοία και σε τόσους άλλους τόπους ναυαγίων...», γράφει στον πρόλογο του βιβλίου ο Πάνος Κ. Λασκαρίδης.

Στο βιβλίο υπάρχουν λεπτομέρειες και για τα πλοία και για τις συνθήκες του ναυαγίου. Ένας ερευνητής θα βρει πολλά χρήσιμα για τα πλοία ΠΑΤΡΙΣ, ΚΛΕΙΩ, SS BURDIGALA, HMHS BRITANIC, ΒΠ ΥΔΡΑ, HMS PERSEUS, U-133, ΒΠ ΒΑΣ. ΟΛΓΑ, ΑΡΝΤΕΝΑ, ORIA, ANITA, MARS, ΑΘΗΝΑ, ΧΕΙΜΑΡΡΑ, PORTUGAL, ΠΑΝΟΡΜΙΤΗΣ, ΒΠ ΜΕΡΛΙΝ, ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ, ΚΥΡΑ-ΕΛΕΝΗ, ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ VI. Τα στοιχεία και οι περιγραφές των Κώστα Θωκταρίδη και Άρη Μπιλάλη, στο βιβλίο εντυπώσεων ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗ ΑΒΕΕ έχουν ενδιαφέρον σημαντικό και για τους ασφαλιστές και για την ασφαλιστική ιστορία.

Ο πρόεδρος της ΕΑΕΕ κ. Αλ. Σαρρηγεωργίου ας πάρει αφορμή για ενίσχυση παρόμοιων εκδόσεων, που αφορούν τους ασφαλιστές διεθνώς. Γενικότερα, όλοι εμείς ας αναλογισθούμε τα «ανθρώπινα ναυάγια» δίπλα μας, που μιλάνε για την άλλη όψη της ζωής, που έχει τραγωδίες, χήρες, ορφανά, νοσοκομεία, χρόνιους ασθενείς, αναπήρους, καταστροφές, αφού γενικώς «πάντα σκιάς ασθενέστερα»!

Ας γίνουμε πιο ανθρώπινοι, πιο συνετοί, πιο καλοσυνάτοι, πιο «φιλοσοφημένοι»... Ο Οδυσσέας Ελύτης τα είπε στα ποιήματά του, ως «Ναυτίλος του Αιώνα».

Ευάγγελος Γ. Σπύρου

Δείτε το όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ασφαλιστικό ΝΑΙ - Τεύχος 197: