Ο χειμώνας μπαίνει σιγά σιγά και τα κρούσματα αυξάνονται. Μαζί, αυξάνονται τα μέτρα που εξαγγέλει η κυβέρνηση, αρρωσταίνουν άνθρωποι που γνωρίζουμε, ο φόβος αρχίζει να μας περιβάλλει. 

Άλλο πράγμα είναι ο φόβος και άλλο πράγμα η φοβία. Ο φόβος είναι ένα χρήσιμο συναίσθημα που μας προστατεύει. Όταν υπάρχει κίνδυνος τότε έρχεται ο φόβος για να μας βοηθήσει να σκεφτούμε και να ενεργήσουμε κατάλληλα ώστε να προστατευτούμε. 

Ο φόβος λοιπόν μας δίνει την πληροφορία ότι υπάρχει κίνδυνος να κολλήσουμε και να μεταδώσουμε τη νόσο οπότε πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.  Τότε το μυαλό μας σκέφτεται:

• Πλαίνω συχνά τα χέρια μου.
• Φοράω μάσκα. 
• Αποφεύγω τα μέρη στα οποία συνοστίζονται άνθρωποι.
• Αποφεύγω να είμαι κοντά σε ανθρώπους που κινδυνεύουν περισσότερο.
• Ενημερώνομαι από τους ειδικούς.
• Δεν κάνω τον έξυπνο.
• Δεν μπερδεύω την οποιαδήποτε άποψη που έχω σχετικά με την πανδημία με το γεγονός ότι πρέπει τώρα να προστατευτώ και να προστατεύσω τους γύρω μου. 

Αν όμως είμαι ένας αγχώδης άνθρωπος, τότε είναι εύκολο ο φόβος μου να μετουσιωθεί σε φοβία και τότε αρχίζω να γενικεύω και να καταστροφολογώ. 

Όταν γενικεύω σκέφτομαι:

• Τίποτε δεν λειτουργεί.
• Κανένα μέτρο δεν είναι αποτελεσματικό.
• Είμαστε όλοι θύματα.
• Αν αρρωστήσει κάποιος γνωστός μου σίγουρα θα κολλήσω. 
• Οι νέοι φταίνε που βγαίνουν έξω και συνοστίζονται στα πάρκα. 
• Θα πάρουμε όλοι ψυχοφάρμακα για να αντέξουμε.

Όταν καταστροφολογώ σκέφτομαι:

• Είναι της μοίρας μας γραφτό να καταστραφούμε.
• Δεν θα ορθοποδήσουμε ποτέ, θα μας φάει ο Covid ή οι μετανάστες.
• Δεν θα προλάβω να δω τα παιδιά μου να μεγαλώνουν.
• Αν κολλήσω θα πεθάνω. 
• Θα πεινάσουμε.
• Τίποτε δεν μπορεί να μας γλιτώσει.

Τι πρέπει να κάνω για να μην αρρωστήσω ψυχικά:

• Να προσέχω τον εαυτό μου ακόμη περισσότερο.
• Να τρέφομαι σωστά.
• Να γυμνάζομαι καθημερινά έστω και 15 λεπτά.
• Να ανοίγω το παράθυρο και να παίρνω βαθιές αναπνοές κάθε μία ώρα εφόσον φορώ συνεχώς τη μάσκα. 
• Να ακολουθώ καθημερινά ένα πρόγραμμα αναπνοών μπροστά σε ανοιχτό παράθυρο.
• Να αποφεύγω να έχω διαρκώς την τηλεόραση ανοιχτή.
• Να διαλέξω ένα καλό βιβλίο για να διαβάσω. 
• Να παρακολουθήσω κάποιο διαδικτυακό σεμινάριο για τη διαχέιριση του στρες.
• Να φροντίσω να έχω όμορφες στιγμές με τα άτομα με τα οποία συγκατοικώ.
• Να οργανώσω τις δουλειές μου έτσι ώστε να έχω χρόνο να δοκιμάσω καινούργια πράγματα ( να ζωγραφίσω, να κεντήσω, να γράψω ποίηση, να φτιάξω ένα παζλ, να ακούσω μουσικές που δεν ακούω συχνά, να κάνω χειροτεχνίες...) 
• Να έχω τακτική επαφή με τους φίλους μου έστω και τηλεφωνικά. 
• Να μιλάω καθημερινά με έναν αριθμό πελατών που έχω προαποφασίσει ώστε να δηλώνω το παρόν και να κρατώ ζωντανή τη σχέση. 
• Αν δουλεύω από το σπίτι να βάλω ωράριο που να περιλαμβάνει συγκεκριμένα διαλείμματα ώστε νασηκώνομαι από την καρέκλα και ναπερπατώ ή να τεντώνομαι. 
• Να συμπεριφέρομαι ευγενικά στους γύρω μου. 
• Να αποφεύγω τις συζητήσεις στις οποίες επαναλαμβάνονται τα ίδια και τα ίδια, ανακυκλώνοντας αυθαίρετα συμπεράσματα για την πανδημία.

Τι πρέπει να προσέχω αν έχω παιδιά:

• Να μην καταφέρομαι εναντίον της κυβέρνησης που θέτει αυστηρά μέτρα γιατί τότε εξωθώ τα παιδιά σε μια αντιδραστικότητα και βάζω σε κίνδυνο όλη την οικογένεια και τον περίγυρό μας. 
• Να μη θυμώνω επειδή τα παιδιά δυσανασχετούν. 
• Να δείχνω κατανόηση και να συμφωνώ μαζί τους ότι όλοι υφιστάμεθα μια μεγάλη ταλαιπωρία και πρέπει να συνεργαστούμε, μικροί και μεγάλοι. 
• Να εμψυχώνω τα παιδιά λέγοντας κάθε τόσο πως όλα αυτά που συμβαίνουν είναι παροδικά και πως μετά από κάθε καταιγίδα έρχεται η λιακάδα. 
• Να επιλέγω να βλέπω με τα παιδιά αισιόδοξες ταινίες. 
• Να αποφεύγω να παίζω ηλεκτρονικά παιχνίδια με ήχους όπλων και εικόνες σκοτωμών. 
• Να είμαι στη διάθεση των παιδιών για χαλαρή κουβέντα και να φροντίζω να τα ενθαρρύνω χωρίς να τα μαλώνω. 

Τα πράγματα είναι δύσκολα για όλους μας. Ας σκεφτεί ο καθένας από μας πως έχει δυο επιλογές. Η μία είναι να γίνει πομπός αρνητικής ενέργειας και η άλλη είναι να γίνει πομπός θετικής ενέργειας. Αν ο καθένας από μας φροντίσει να λέει μια καλή κουβέντα στο διπλανό του, να είναι ευγενής και υπομονετικός και να δείνει με τη θετική του στάση το παράδειγμα στους γύρω του, τότε όλοι θα νοιώθουμε καλύτερα και θα περάσουμε τον κίνδυνο με μικρότερες απώλειες σε ζωές, σε ψυχική υγεία και σε αποθέματα θετικής ενέργειας για να φροντίσουμε τις ζωές μας και τον τόπο μας μετά την καταιγίδα. 

Ο ήλιος πάντα λάμπει πίσω από τα σύννεφα και το σκοτάδι το κερδίζει πάντοτε το φως. 

Διαβάστε παρακάτω το ενδιαφέρον άρθρο της Σμαρούλας Παντελή που δημοσιεύθηκε στο Ασφαλιστικό ΝΑΙ, τεύχος 186, Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2020 (πατήστε πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση):