Η Κυβέρνηση δια στόματος Κυριάκου Μητσοτάκη έκανε από το βήμα της ΔΕΘ μια συντονισμένη προσπάθεια με στοχευμένες παρεμβάσεις να αλλάξει το κλίμα, με στόχο να διατηρήσει ένα ασφαλές προβάδισμα το επόμενο διάστημα.

Οι ανακοινώσεις του Πρωθυπουργού στέλνουν ένα μήνυμα προς συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες που αντιμετωπίζουν ιδιαίτερες δυσκολίες.

Εξάλλου, μέσα σε ένα περιβάλλον γενικευμένης ακρίβειας κάθε στήριξη είναι καλοδεχούμενη, χωρίς αυτό να σημαίνει επ ουδενί ότι λύνει το πρόβλημα.

Σε πολιτικό επίπεδο, η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί φυγή προς τα εμπρός μετά από εβδομάδες μιας βαριάς ατμόσφαιρας που δημιούργησε κατά κύριο λόγο το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και άλλες υποθέσεις που χτυπούν στο μαλακό υπογάστριο της κοινωνίας.

Πώς όμως υποδέχθηκαν οι πολίτες τα μέτρα Μητσοτάκη; Είναι αυτά από μόνα τους ικανά για να δημιουργήσουν μια νέα δυναμική για μια παράταξη που ευελπιστεί να διεκδικήσει μια τρίτη συνεχόμενη τετραετία; Πρόκειται για συγκεκριμένα ερωτήματα που θα απαντηθούν από τα ποιοτικά στοιχεία των επερχόμενων δημοσκοπήσεων αφενός, αφετέρου από τη στάση που θα τηρήσει μεσοπρόθεσμα η κοινωνία, όσο πλησιάζουμε στο χρόνο των εθνικών εκλογών.

Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν πως το οικονομικό αποτύπωμα παίζει πρωτεύοντα ρόλο για κάθε ελληνική οικογένεια, ιδιαίτερα σε μία χρονική συγκυρία που κάθε ευρώ μετράει.

Ωστόσο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης καλείται να σπάσει μια παράδοση της μεταπολίτευσης, σύμφωνα με την οποία κανείς πρωθυπουργός δεν έχει καταφέρει να εκλεγεί για τρεις σερί τετραετίες. Ακόμα και ο πανίσχυρος Ανδρέας Παπανδρέου το είχε πετύχει, αφού πρώτα είχε απωλέσει την εξουσία το χρονικό διάστημα 1990-1993. Πρόκειται αναμφίβολα για μια ιστορική πρόκληση για τον ίδιο. Για να πετύχει όμως το στόχο του οφείλει να επιταχύνει σε επίπεδο εφαρμοσμένης πολιτικής και να αναζητήσει ένα αξιόπιστο κυβερνητικό εταίρο την επόμενη μέρα.

Το ενδεχόμενο αυτοδυναμίας το 2027 μάλλον μοιάζει με ουτοπικό σενάριο, με τα σημερινά τουλάχιστον δεδομένα.

Συνεπώς η δημιουργία μιας συμμαχικής Κυβέρνησης θα αποτελέσει μονόδρομο. Κι εδώ τίθεται το ερώτημα σχετικά με το ποια πολιτική δύναμη θα συνδράμει σε αυτήν την κατεύθυνση, αποδεχόμενη ως Πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, στον οποίο σήμερα όλες οι πολιτικές δυνάμεις ασκούν σκληρότατη κριτική. Ακόμα και τα κόμματα δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας πολύ δύσκολα θα δεχθούν να βάλουν πλάτη.

Σε κάθε περίπτωση, οι επόμενοι μήνες αναμένονται με έντονο πολιτικό ενδιαφέρον, καθώς η κυβερνητική παράταξη θα διεκδικήσει την επανασυσπείρωση των ψηφοφόρων της, ενώ η αντιπολίτευση θα αναζητήσει έναν αναγκαίο τρόπο συνεννόησης, ώστε το πολυπόθητο για εκείνη αντικυβερνητικό μέτωπο να λάβει «σάρκα και οστά».