Η χθεσινή παρουσία του κ. Ζελένσκι στον Λευκό Οίκο παρήγαγε αναμφισβήτητα θετικότερα αποτελέσματα από εκείνη του περασμένου Φεβρουαρίου. Από τα όσα διαδραματίστηκαν χθες το βράδυ στην αμερικανική πρωτεύουσα με τη συμμετοχή της "αφρόκρεμας" της δυτικής ηγεσίας μπορεί να εξαχθεί ένα πρώτο συμπέρασμα, ότι έγιναν κάποια σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση εξεύρεσης μιας βιώσιμης ειρηνευτικής λύση. Πρέπει να γίνουν, ωστόσο, πολλά ακόμη και τα εμπλεκόμενα μέρη να ενεργήσουν με αποκλειστικό γνώμονα το κοινό συμφέρον που περνά μέσα από την παύση των εχθροπραξιών και παρονομαστή την αποκατάσταση, στο μέτρο του δυνατού, της εμπιστοσύνης. Αν και οι ηγέτες της Ε.Ε και οι επικεφαλής των θεσμών στην Ευρώπη δύσκολα θα εμπιστευτούν τον Βλαντιμίρ Πούτιν στο άμεσο μέλλον, ακόμη και στην περίπτωση που τώρα φανεί το φως στην άκρη του τούνελ. Μέσα σε λίγες μόνο ώρες φαίνεται πως άλλαξαν πολλά δεδομένα προς μια άλλη κατεύθυνση. Αυτό εξάλλου αποκαλύπτει και η συζήτηση για μια ενδεχόμενη διμερή συνάντηση Πούτιν-Ζελένσκι το προσεχές διάστημα. Η είδηση αυτή θα φαινόταν εντελώς ουτοπική μόλις μία εβδομάδα νωρίτερα. Αλλά η διαπραγμάτευση μετά την ιστορική ομολογουμένως συνάντηση της Ουάσιγκτον αποκτά μια άλλη δυναμική. Βρισκόμαστε ήδη σε μία νέα φάση, όπου οι ΗΠΑ θέλουν να πετύχουν ειρήνη στην περιοχή, η Ρωσία να κεφαλαιοποιήσει την υπεροχή της στο πεδίο της μάχης, πετυχαίνοντας την πλειονότητα των στρατηγικών της στόχων και η Ουκρανία να αποφασίσει η ίδια για το μέλλον της, προχωρώντας ίσως και σε κάποιες δυσάρεστες παραχωρήσεις με το βλέμμα στην επόμενη μέρα. Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται ίσως για τη δυσκολότερη εξίσωση που καλείται να λύσει ο Ουκρανός Πρόεδρος από το ξεκίνημα της θητείας του έως σήμερα. Αυτό δεν σημαίνει πως μπορεί κανείς να προκαταβάλει τις αποφάσεις της ουκρανικής πλευράς, από τη στιγμή μάλιστα που ο γαλλογερμανικός άξονας είναι ενεργός υπέρ της, η Βρετανία στηρίζει, χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις, το Κίεβο, ενώ και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού (Καναδάς) η Ουκρανία απολαμβάνει τεράστιας υποστήριξης. Μέσα σε αυτό πλαίσιο, περνάμε ήδη σε μία νέα φάση στην κατεύθυνση αποκατάστασης της ειρήνης στην περιοχή.

Παρ όλα αυτά, η ενωμένη Ευρώπη οφείλει να αντιμετωπίσει την επόμενη μέρα με σκεπτικισμό και επιφυλακτικότητα, καθώς, πολλοί ηγέτες της βλέπουν το ρωσικό αναθεωρητισμό ως ένα δυνητικό κίνδυνο για το επέκεινα. Ανεξάρτητα από την έκβαση των συζητήσεων για το μέλλον της Ουκρανίας, η Ε.Ε χρειάζεται να προετοιμαστεί με ακόμη πιο εντατικά βήματα, επενδύοντας στη στρατηγική της αυτονομία κατά κύριο λόγο στον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας και ταυτόχρονα σε άλλα κρίσιμα πεδία, όπως είναι η ενέργεια και η διατροφική αλυσίδα. Οι ΗΠΑ, υπό την ηγεσία Τραμπ, παίζουν το δικό τους παιχνίδι και προωθούν αποκλειστικά τα αμερικανικά συμφέροντα, γεγονός που καθιστά αναγκαία μία ξεκάθαρη ευρωπαϊκή ολιστική προσέγγιση για την επόμενη γεμάτη προκλήσεις μέρα. Οι επικεφαλής των ευρωπαϊκών θεσμών και οι ηγέτες των 27 (αν όχι των 25) βρίσκονται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, που καλούνται να λάβουν καθοριστικές αποφάσεις με στόχο ένα ανθεκτικό και βιώσιμο αύριο. Πέρα από κάθε αμφιβολία τα δύσκολα είναι ακόμη μπροστά...