Οι επιλογές που έκανε ο Κυριάκος Μητσοτάκης για τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας και του Προέδρου της Βουλής καταδεικνύουν μία σαφή στροφή προς την παραδοσιακή Νέα Δημοκρατία και το ακροατήριο της. Παράλληλα, ο Πρωθυπουργός μέσα από συγκεκριμένες κινήσεις στοχεύει στο να συσπειρώσει όχι μόνο την Κ.Ο, αλλά περισσότερο την γαλάζια κομματική βάση, η οποία σε αρκετές περιπτώσεις στη διάρκεια της πρώτης εξαετίας έμεινε άναυδη από συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές. Υπό την πίεση των μετρήσεων κοινής γνώμης αλλά και των κομμάτων που βρίσκονται στα δεξιά της, η Νέα Δημοκρατία επιλέγει πλέον να πορευτεί με πιο σίγουρα και σταθερά βήματα, έχοντας το βλέμμα της στις εθνικές εκλογές του 2027. Τα καμπανάκια που χτύπησαν στις ευρωεκλογές, το κλίμα στο εσωτερικό της Κ.Ο, η αποστασιοποίηση ενός μέρους των παραδοσιακών ψηφοφόρων, οι αναταράξεις με τους πρώην πρωθυπουργούς Αντώνη Σαμαρά και Κώστα Καραμανλή προκάλεσαν την αλλαγή πλεύσης ενός συστήματος εξουσίας με ισοζύγιο που μέχρι χθες έγερνε προς τον εκσυγχρονισμό. Όμως όταν αλλάζουν οι συνθήκες και τα δεδομένα στην πολιτική, επιβάλλονται διορθώσεις στη στρατηγική γιατί στο τέλος της ημέρας η κάθε πολιτική παράταξη κοιτάζει το πραγματικό της συμφέρον. Το 2025 είναι μία κρίσιμη χρονιά μέσα στην οποία θα διαμορφωθεί το πολιτικό σκηνικό της επόμενης μέρας. Κορυφαία ζητήματα, όπως η καθημερινότητα του πολίτη, η ασφάλεια , η παιδεία, η υγεία χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής από τους κυβερνώντες, αφού είναι εκείνα που επηρεάζουν τις πλατιές λαϊκές μάζες που τόσο το 2019, όσο και το 2023 έδωσαν ισχυρή πλειοψηφία στη Νέα Δημοκρατία με αρχηγό τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Τα δεδομένα πλέον έχουν αλλάξει, όπως έπαψε να υφίσταται η δυναμική του 41%. Συνεπώς χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια από την κυβερνητική παράταξη για να διατηρήσει το προβάδισμα της και να διεκδικήσει μία νέα –δύσκολα αυτοδύναμη αυτή τη φορά- τετραετία. Εκτός των άλλων, υπάρχει και μία άλλη παράμετρος που πρέπει να ληφθεί υπόψη και αφορά στη φυσιολογική φθορά που καταγράφει ένα κόμμα, όταν βρίσκεται ήδη επί δύο τετραετίες στην εξουσία. Πέρα από τις κινήσεις ισχυρού συμβολισμού, όπως εκείνη του Κώστα Τασούλα, τα περισσότερα θα κριθούν στο πεδίο της εφαρμοσμένης πολιτικής, εκεί δηλαδή που η Κυβέρνηση καλείται πλέον να πετύχει ακόμα καλύτερες επιδόσεις σε σχέση με το παρελθόν. Αν τα καταφέρει, θα βάλει μία ισχυρή παρακαταθήκη για μία τρίτη συνεχόμενη θητεία, αν όχι τότε, όπως έχει δείξει η ιστορία, οι πολίτες θα στρέψουν το βλέμμα τους κάπου αλλού. Το εκλογικό παρελθόν έχει εξάλλου αποδείξει πως στην Ελλάδα είναι οι κυβερνήσεις που καταψηφίζονται, δεν κερδίζει συνήθως η αξιωματική αντιπολίτευση.