Την περασμένη Παρασκευή είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω μία πολύ ενδιαφέρουσα  διάλεξη σχετικά με το πρόσφατο αποτέλεσμα των αυστριακών εκλογών, όπου το λαϊκίστικο Κόμμα της Ελευθερίας (FPÖ) κατέλαβε την πρώτη θέση, λαμβάνοντας ποσοστό ρεκόρ από την ίδρυση του. Τα πολύ ενδιαφέροντα ποιοτικά στοιχεία και την ανάλυση των αποτελεσμάτων ανέλαβε ένας κορυφαίας Αυστριακός πολιτικός επιστήμονας και διευθυντής του ερευνητικού προγράμματος «Δίκτυο για την Πολιτική Επικοινωνία» (NETPOL) του δημόσιου πανεπιστημίου UWK στο Krems της Αυστρίας κ. Peter Filzmeier. H άνοδος των άκρων και σε αυτή την ομολογουμένως αναπτυγμένη χώρα της κεντρικής Ευρώπης θορύβησε ένα μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης, εξ’ ου και η συμμετοχή στη συγκεκριμένη online εκδήλωση ήταν εντυπωσιακή, φτάνοντας αριθμητικά περίπου τα τριακόσια πενήντα άτομα. Έκδηλο ήταν και το ενδιαφέρον για την επόμενη μέρα στη χώρα, αφού ένα μεγάλο ποσοστό της αυστριακής κοινωνίας τάσσεται υπέρ του σχηματισμού συμμαχικής Κυβέρνησης, χωρίς την παρουσία του FPÖ που έλαβε λίγο κάτω από το 30% των ψήφων. Το βλέμμα των παρισταμένων τράβηξαν σε κάθε περίπτωση τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που σχετίζονταν με τη δεξαμενή ψηφοφόρων του κόμματος του Herbert Kickl. Στην Ευρώπη καταγράφεται στην παρούσα φάση ένα ντιμπέιτ από δημοσιογράφους, επιστήμονες, αναλυτές και πολιτικούς, για το εάν τα κόμματα τύπου FPÖ είναι ακροδεξιά, πατριωτικά ή λαϊκίστικα. Σε ένα πολιτικό οργανισμό που λαμβάνει ένα μεγάλο ποσοστό ψήφων, είναι δυνατό να το στηρίζουν πολίτες που έχουν δημοκρατικό προσανατολισμό, δυσαρεστημένοι ή ακόμα και εκείνοι που θέλουν να δοκιμάσουν και κάτι «εναλλακτικό». Ωστόσο, το γεγονός ότι το 29% των ψηφοφόρων του Κόμματος της Ελευθερίας δηλώνουν ευθαρσώς πως η δημοκρατία δεν είναι η καλύτερη μορφή διακυβέρνησης για την Αυστρία, τότε πρέπει να σημάνει συναγερμός όχι μόνο στην εν λόγω χώρα, αλλά σε ολόκληρη την Ε.Ε και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας. Το πρόβλημα είναι εδώ και αν δεν γίνει κάτι για να αντιμετωπιστεί στη ρίζα του ,τότε θα το βρούμε μπροστά μας, όταν πια θα είναι πολύ αργά. Αξίζει επιπλέον να δώσουμε βάρος στο ότι το λαϊκίστικο αφήγημα του FPÖ βρήκε έδαφος ανάμεσα στους πολίτες που ανήκουν στην εργατική τάξη, δηλαδή εκείνους που αντιμετωπίζουν σε μεγαλύτερο βαθμό τις συνέπειες των αλλεπάλληλων κρίσεων, αλλά και σε εκείνους που έχουν χαμηλό μαθησιακό επίπεδο (υποχρεωτική εκπαίδευση) και δεν έχουν τελειώσει καν το αντίστοιχο λύκειο (Matura). Το φαινόμενο της στροφής προς τα ακροδεξιά αναπτύχθηκε από τη στιγμή που το μεταναστευτικό πήρε ανεξέλεγκτες διαστάσεις και επηρέασε αναπόφευκτα τις τοπικές κοινωνίες, όπου παράλληλα «φώλιασαν» για τα καλά και οι θεωρίες συνωμοσίας για τη διαχείριση της πανδημίας. Ήταν τα δύο βασικά ζητήματα πάνω στα οποία επένδυσε ο νικητής των εκλογών για να  υφαρπάξει την ψήφο μιας ζαλισμένης κατά τα άλλα κοινής γνώμης, ενώ τα ποσοστά δυσαρέσκειας αυξήθηκαν για την κυβερνητική πολιτική κατά 20% μέσα σε μία πενταετία (2019-2024). Εκτός των άλλων, η πλειοψηφία των ερωτηθέντων (62%) θεωρεί πως δεν αποτυπώνεται και δεν λαμβάνεται υπόψη η γνώμη των πολιτών για τη διαμόρφωση ανθεκτικών πολιτικών. Αυτά είναι τα βασικά σημεία που έρχονται να δώσουν μια σαφή εικόνα για το πως δυναμώνουν τα άκρα παντού στην Ευρώπη. Τα πρόσφατα αποτελέσματα δεν αφήνουν περιθώρια για αδράνεια και εφησυχασμό, αλλά συνιστούν ένα σάλπισμα για εγρήγορση και δράση. Ευθύνη έχουν όχι μόνο οι εθνικές κυβερνήσεις, αλλά και η σημερινή ηγεσία της Ευρώπης για τις επιλογές της, τις προτεραιότητες, τα πρότυπα και εν γένει τα σήματα που εκπέμπει προς τους πολίτες. Ας πράξει τώρα, γιατί σε λίγα χρόνια ίσως να είναι ήδη πολύ αργά….