Η απόφαση της Τεχεράνης να τροφοδοτήσει τη Ρωσία με βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, σε μία κρίσιμη συγκυρία με τις εξελίξεις στο ουκρανικό μέτωπο να τρέχουν με κινηματογραφική ταχύτητα και τις συγκρούσεις να κορυφώνονται, προκάλεσε εύλογα την αντίδραση της Δύσης. Μεγάλη Βρετανία, Γερμανία και Γαλλία ανακοίνωσαν άμεσα κυρώσεις κατά του Ιράν, θεωρώντας ότι η κίνηση αυτή εξυπηρετεί ευθέως τα σχέδια της ρωσικής πλευράς για κλιμάκωση των επιθέσεων μέσα στο έδαφος της Ουκρανίας , με στόχο πολίτες, το ενεργειακό δίκτυο της χώρας και άλλες στρατηγικής σημασίας υποδομές. Η κατάσταση στο μέτωπο είναι πράγματι στην κόψη του ξυραφιού. Από τη μία πλευρά, η Ρωσία συνεχίζει τις επιθέσεις της όχι μόνο στην ανατολική Ουκρανία, αλλά και σε ολόκληρη την επικράτεια με drones και πυραύλους. Δεν κάνει βήμα πίσω από τις βασικές της επιδιώξεις. Στην αντίπερα όχθη, οι Ουκρανοί συνεχίζουν τις επιθέσεις ακόμα και επί ρωσικού εδάφους, στέλνοντας το δικό τους μήνυμα  προς πάσα κατεύθυνση ότι δεν πρόκειται να κάνουν εκπτώσεις στην υπεράσπιση της εδαφικής τους ακεραιότητας. Η κατάληψη περιοχών στην περιοχή του Κουρσκ άλλαξε ως έναν βαθμό τους συσχετισμούς.   Την ίδια στιγμή, αναζωπυρώνεται η συζήτηση για τη χρήση δυτικών όπλων από την πλευρά των αμυνόμενων για επιθέσεις  εντός της ρωσικής επικράτειας. Θα μπορούσαν στην παρούσα φάση οι ΗΠΑ να το επιτρέψουν και μάλιστα εν μέσω προεκλογικής περιόδου; Που θα μπορούσε να οδηγήσει μια τέτοια απόφαση; Ωστόσο, υπάρχει και ο αντίλογος ότι δηλαδή, δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να αναχαιτιστεί ο ρωσικός αναθεωρητισμός, παρά μόνο με ριζοσπαστικές αποφάσεις που θα φέρουν την υπογραφή των συμμάχων. Είτε η μία, είτε η άλλη προσέγγιση, μπορούν αμφότερες να προκαλέσουν συνέπειες. Το ερώτημα που τίθεται είναι πως μπορεί η Δύση να χειριστεί μια εξίσωση, χωρίς την περαιτέρω στρατιωτική ανάφλεξη στην περιοχή, που κατ’ επέκταση θα οδηγούσε ακόμα και σε έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Το timing δεν ευνοεί, αφού οι ΗΠΑ παραμένουν σε προεκλογική τροχιά, με τους δύο υποψηφίους να συντηρούν εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις για το επίμαχο θέμα. Αυτό φάνηκε εξάλλου και στο πρόσφατο ντιμπέιτ, όπου ο Ντόναλντ Τραμπ απέφυγε να απαντήσει σε ερώτηση «αν θέλει η Ουκρανία να κερδίσει τον πόλεμο», ενώ αρκέστηκε στο να πει ότι τον ίδιο προσωπικά τον ενδιαφέρει να σταματήσουν οι εχθροπραξίες. Το ερώτημα είναι πώς και με ποιο τίμημα; Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι σε περίπτωση επικράτησης Τραμπ το δυτικό μέτωπο θα καταρρεύσει και η Ε.Ε θα κληθεί να αντιμετωπίσει με δύσκολη επόμενη μέρα, με την απειλή να παραμένει στα ανατολικά σύνορα της. Έγκυροι πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν πως θα παιχτούν ακόμα πολλά επεισόδια.... μέχρι η ειρήνη να επιστρέψει στην Ουκρανία. Όσο δε ο χρόνος κυλά, τόσο το ενδεχόμενο μιας γενικευμένης σύρραξης παραμένει ισχυρό. Μακάρι να μην συμβεί…