Στις περασμένες ευρωεκλογές προκλήθηκε μεγάλος ντόρος από την άνοδο των λεγόμενων υπερσυντηρητικών ή ακραίων κομμάτων σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ήταν μια αναπόφευκτη εξέλιξη στη σκιά των μεγάλων κρίσεων από τις αρχές της τρέχουσας δεκαετίας και έπειτα, αλλά και της έλλειψης αποτελεσματικότητας από την πλευρά των ευρωπαϊκών θεσμών, στο να δώσουν πειστικές απαντήσεις στις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι τοπικές κοινωνίες. Η ανάλυση και η αξιολόγηση της εκλογικής συμπεριφοράς ενός σημαντικού ποσοστού των Ευρωπαίων κρίνεται επιβεβλημένη σήμερα, ώστε στο μέλλον να αποτραπεί μια ολική στροφή προς τα άκρα που θα είχε περαιτέρω αρνητικές επιπτώσεις για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα και ότι αυτό θα έπρεπε να πρεσβεύει. Σε καμία περίπτωση το ανάθεμα δεν πρέπει να στρέφεται κατά των πολιτών που έκαναν συγκεκριμένες επιλογές, αντιδρώντας σε μία πολιτική, βασικές πτυχές της οποίας έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τις παραδοσιακές και διαχρονικές αξίες της Ευρώπης, όπως αυτές διαμορφώθηκαν στο πέρασμα των αιώνων. Ταυτόχρονα, στο μικροσκόπιο για την περαιτέρω εμβάθυνση στις αιτίες που οδήγησαν εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους στην αγκαλιά των συγκεκριμένων πολιτικών σχηματισμών πρέπει να μπουν και άλλα θέματα που αγγίζουν την καθημερινότητα του μέσου Ευρωπαίου και προκαλούν μεγάλη πίεση στη μεσαία τάξη και κυρίως στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Η άνοδος των τιμών σε βασικά προϊόντα σε συνδυασμό με το περιορισμένο διαθέσιμο εισόδημα κυρίως στο Νότο, όπως και στην Ελλάδα, οι αναταράξεις στον πρωτογενή τομέα, η διαχείριση των μεταναστευτικών ροών στην κεντρική Ευρώπη, η ανασφάλεια και οι παρενέργειες που δημιούργησε ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτέλεσαν "βούτυρο στο ψωμί" εκείνων που θέλησαν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία για να αποκομίσουν εκλογικά οφέλη.

Η άνοδος των αντισυμβατικών κομμάτων επετεύχθη στις ευρωεκλογές, αλλά και σε επιμέρους εθνικές αντίστοιχες διαδικασίες. Αν και στην περίπτωση της Γαλλίας το RN ηττήθηκε, εντούτοις παραμένει ισχυρό με υψηλά ποσοστά, έτοιμο με την πρώτη ευκαιρία να διεκδικήσει ξανά την εξουσία. Χρειάζεται προσοχή και διαφορετική αντιμετώπιση του πολιτικού αυτού φαινομένου. Με αφορισμούς και επικοινωνιακές φωτοβολίδες δεν γίνεται τίποτα απολύτως, αντίθετα η στάση αυτή επιφέρει τα αντίθετα αποτελέσματα. Η Ε.Ε οφείλει με την πολιτική της να αφαιρέσει επιχειρήματα από τους ακραίους, με το να αυξήσει την αποτελεσματικότητα της στο πεδίο της εφαρμοσμένης πολιτικής, να επιδιώξει μια ισορροπία στο τι ορίζει "πρόοδο" και τι "συντήρηση" και να βάλει τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών στο κέντρο της πολιτικής της. Ο δρόμος θα είναι ανηφορικός, αλλά η διέλευση αναγκαία.