Τα ζητήματα, πρώτον, του καθορισμού ενιαίων τιμολογίων και της αναπροσαρμογής τους και, δεύτερον, των μέτρων ανατροπής των πυρκαγιών, εξακολουθούν να απασχολούν την Ένωση και στα χρόνια του Μεσοπολέμου.

Ανάμεσα στις πολλές σχετικές ενέργειες, μπορούμε να σημειώσουμε την απόφαση, τον Ιανουάριο του 1922, να τυπωθούν «5.000 τιμολόγια απλών και βιομηχανικών κινδύνων Παλαιάς Ελλάδος και 5.000 Νέας Ελλάδος, συμπεριλαμβάνοντα το καταστατικόν και τον κανονισμόν». Ταυτόχρονα, διατηρείται διαρκής επικοινωνία με τις οργανώσεις του εμπορικού, βιοτεχνικού και βιομηχανικού κόσμου, οι οποίες συχνά ζητούν ελάττωση των ασφαλίστρων για συγκεκριμένους κλάδους και εκφράζουν γενικότερα τη γνώμη τους για το ζήτημα. Ανάμεσα στα άλλα τιμολογιακά ζητήματα, μπορούμε να σημειώσουμε και την απόφαση (30.9.1922) για χορήγηση έκπτωσης 40% σε όσους διαθέτουν «αυτόματον εγκατάστασιν συστήματος Sprinkler» (καταιωνιστήρων πυρόσβεσης), η οποία όμως «ατονεί» μετά τις διαφωνίες και τις υποδείξεις του FOC του Λονδίνου (13.11.1926).

Όσον αφορά τώρα το ζήτημα της πυρόσβεσης, μπορούμε να σημειώσουμε την υποβολή διαδοχικών υπομνημάτων προς τους αρμόδιους φορείς, αλλά και την ανάληψη πρωτοβουλιών με ίδια μέσα. Έτσι, τον Φεβρουάριο του 1920, μετά από πρωτοβουλία της ΕΘΝΙΚΗΣ, η Ένωση αποστέλλει επιστολή στα αρμόδια Υπουργεία, «επί της αθλίας καταστάσεως των εν Πάτραις πυροσβεστικών μέσων». Καθώς, προφανώς, δεν σημειώνεται κάποια πρόοδος, η ΕΘΝΙΚΗ επανέρχεται, συνιστώντας «να ληφθώσι μέτρα παρά των Εταιρειών, προς σύμπηξιν πυροσβεστικού σώματος επί καταβολή των εξόδων αναλόγως των εν Πάτραις εργασιών εκάστης εταιρείας». Έτσι, το προεδρείο της Ένωσης προτείνει να συνέλθουν όλοι οι πράκτορες των Πατρών και να συντάξουν σχετικό προϋπολογισμό, τον οποίον θα υποβάλλουν στην Ένωση.

Επίσης, τον Ιούλιο του 1929, η Ένωση καταθέτει υπόμνημα προς τον πρωθυ-πουργό Ελευθέριο Βενιζέλο και τους αρμόδιους υπουργούς, σχετικά με το νομοσχέδιο «περί αναδιοργανώσεως της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας του Κράτους», διατυπώνοντας τις αντιρρήσεις της για τις αλλεπάλληλες τροπο-ποιήσεις, οι οποίες καθιστούν το αρχικό κείμενο «αγνώριστο». Ανάλογο υπόμνημα απευθύνει δύο μήνες αργότερα, τον Σεπτέμβριο, προς το Υπουρ-γείο Εθνικής Οικονομίας «περί ασφαλειών σεισμών εν Ελλάδι».

Ας σημειωθεί ότι το 1931, με το Νόμο 4661, ο οποίος θα συμπληρωθεί λίγο αργότερα από τους Νόμους 5273 και 6015, συγκροτείται το Πυροσβεστικό Σώμα, με μόνιμο προσωπικό. Έτσι, το έργο της πυρόσβεσης τίθεται σε νέες οργανωμένες βάσεις και αρχίζει σταδιακά να καλύπτει ολόκληρη τη χώρα.

[Πηγή: ΕΑΕΕ, 1907-2007]

Για μεγέθυνση πατήστε εδώ: