Ήρθε η πανδημία, με τα μέτρα που ανέστειλαν τη μισή ζωή των ανθρώπων και περιόρισαν την υπόλοιπη, να μας θυμίσει ότι κάποια πράγματα δεν πρέπει να τα αφήσουμε να σβήσουν και με την πρώτη ευκαιρία, όταν νιώσουμε ασφαλείς να τα επαναλάβουμε. Με την εμπειρία δε που αποκτήσαμε τους τελευταίους, καλό είναι αυτά τα πράγματα, που τιμούσαν τον τόπο, τους αγίους του και την κοινότητά μας, να δείξουμε με όμορφο τρόπο στους νεότερους πως ήρθαν ως τις μέρες μας, να τους εμπνεύσουμε να τα συνεχίσουν.

Ένα απ’ αυτά είναι και το ιδιαίτερο πανηγύρι του Αγίου Κωνσταντίνου στο Αετοχώρι (Μαρκελέσι) της Αργιθέας, στο οποίο είχα την χαρά να βρεθώ προσκεκλημένος από καλούς φίλους πριν από 12 χρόνια, το αγάπησα και ξαναπήγα μια φορά στα κατοπινά. Ανασύρω ένα κείμενο από το αρχείο του Ακτήμονα, να το θυμηθούμε και να διδαχθούμε

«Το πανηγύρι του Αγίου Κωνσταντίνου στο Αετοχώρι είναι κατά κάποιο τρόπο το πρώτο μικρό αντάμωμα των κατοίκων όλων των συνοικισμών της Στεφανιάδας στην Αργιθέα που είχαν ξεχειμάσει στο χωριό με εκείνους που ήρθαν με τα κοπάδια από τον κάμπο.

Φυσικά και ο Άγιος Κωνσταντίνος δεν έχει καμιά σχέση με τα κοπάδια αλλά το πανηγύρι στη χάρη του έγινε κατόπιν κληρώσεως! Ήθελαν λένε να κάνουν ένα τέτοιο πανηγύρι και για να μην αδικήσουν κανένα άγιο, έβαλαν κλήρο και έτυχε στον Άγιο Κωνσταντίνο και από τότε καθιερώθηκε ως το πρώτο πανηγύρι του καλοκαιριού και συγκέντρωνε κόσμο από όλα τα γειτονικά χωριά και τους συνοικισμούς.

Με τα χρόνια καθώς άδειασε το χωριό (δυο - τρεις άνθρωποι μένουν εκεί το χειμώνα) και έμεινε μάλιστα και χωρίς παπά, όταν έπεφτε η γιορτή στη μέση της εβδομάδας δημιουργούνταν πρόβλημα. Η λύση δόθηκε με τη μετακίνηση της γιορτής προς το Σάββατο, όπως και έγινε και πέρσι (2009) και η επιτυχία του πανηγυριού ξεπέρασε κάθε προσδοκία των διοργανωτών τους. Κατ’ αρχήν έδωσαν το παρών τους όχι ένας, αλλά τέσσερις παπάδες. Ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Σπηλιάς, Νεκτάριος Μητρόπουλος, ο παπα Βασίλης Γυφτογιάννης εφημέριος του χωριού Κουμπουριανά, και οι συνταξιούχοι παπα Ηλίας Νασιώκας από το Πετροχώρι (Σπυρέλο) και ο υπέργηρος, μακαριστός σήμερα παπα Κώστας Κωστακιώτης που είχε πρωτολειτουργήσει στη εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου πριν από 60 τόσα χρόνια.

Μετά τη λειτουργία ακολούθησε το προσκύνημα της εικόνας στο προαύλιο της εκκλησίας από όλους τους εκκλησιαζόμενους και μέχρι να ετοιμαστούν τα όργανα υπήρχε, όπως παλιά χρόνος να αλλάξουν δυο κουβέντες, για όσα έγιναν το χειμώνα και να μετρηθούν, να δουν αν λείπει κανένας σε ταξίδι αγύριστο. Οι πιο παλιοί μίλαγαν για τα παλιά πανηγύρια, τότε που είχε πολύ κόσμο το χωριό και οι μουσικοί ήταν ντόπιοι, για τις συνήθειες εκείνης της εποχής, τα κοπάδια και τους τσελιγκάδες και τα γεγονότα, από τον πόλεμο και εδώθε που έμειναν ανεξίτηλα στη μνήμη τους. Σαν να ένιωθαν πως φεύγοντας αυτοί από τον κόσμο, κανένας δεν θα είναι πλέον να μιλήσει για κλεψιές και για κατορθώματα τσοπαναραίων μίλαγαν συνέχεια και γοήτευαν τους ακροατές με τα λεγόμενά τους.

Οι διοργανωτές μοίρασαν στα τραπέζια ψητό κρέας (από τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει), πίτες που είχαν φτιάξει εκεί στο χωριό και άλλες νοστιμιές και πριν ακόμα τελειώσει το φαγητό άρχισε το πανηγύρι με ένα σκάρο που έπαιξε με μαεστρία ο Απόστολος Τζιαχρής, το πιο ονομαστό κλαρίνο των Αγράφων και όλης της ορεινής Θεσσαλίας.

Το χορό ξεκίνησαν οι παπάδες με τους επίσημους και ακολούθησε ο κόσμος που έδειξε πως αντέχει μέχρι αργά το απόγευμα, σαν άρχισαν να πέφτουν οι ίσκιοι και να κατεβαίνει το απογευματινό αεράκι από την Οξιά. Τότε άρχισαν να φεύγει ο κόσμος που έδειχνε πως είχε ευχαριστηθεί το πανηγύρι και αποχαιρετούσαν ένας - ένας τους διοργανωτές του πανηγυριού ευχόμενοι του χρόνου να είναι καλύτερα και να μη λείπει κανένας…».

Το πανηγύρι του Αγίου Κωνσταντίνου στο Μαρκελέσι δεν έγινε πέρσι λόγω covid-19 και δεν θα γίνει κι εφέτος πάλι για τον ίδιο λόγο. Του χρόνου λένε θα το κάνουν διπλό και θα ήταν πάλι μεγάλη η χαρά μας να βρεθούμε εκεί και να γιορτάσουμε μαζί τους.

ΥΓ. Οι φωτογραφίες είναι από το πανηγύρι του 2009 και κάποια από τα πρόσωπα που εμφανίζονται μας βλέπουν από τον ουρανό και θέλουν να μας δουν να το συνεχίσουμε...

Το πανηγυράκι του Αγίου Κωνσταντίνου θυμίζει στους Στεφανιώτες τα παλιά χρόνια, τότε που όλοι οι χωριανοί επέστρεφαν με τα κοπάδια τους από τον κάμπο και ήθελαν να ανταμώσουν.

Μαρκελέσι το έλεγαν κάποτε το χωριό και ήταν γεμάτο ζωή, Αετοχώρι το λένε τώρα και είναι άδειο από ανθρώπους και στον ουρανό του κανένας αετός δεν πετάει…

Με τέσσερις παπάδες, ούτε στα μεγαλοχώρια του κάμπου και στις πλούσιες ενορίες δεν γίνεται πανηγύρι σαν αυτό που έγινε στον ξεχασμένο Άγιο Κωνσταντίνο.

Σαν να βγήκαν από την φιάλη του χρόνου, κάποια πράγματα στο πανηγυράκι θύμισαν στους παλιότερους πως η γενιά τους έχει ακόμα λόγο και οι νεότεροι τους ακούνε…

Η παράδοση θέλει τους παπάδες στην Αργιθέα να ανοίγουν το χορό σε κάθε πανηγύρι και να μην σταματάνε ούτε στιγμή. Εδώ πρώτος είναι ο παπα Βασίλης Γυφτογιάννης.

Παρά την ηλικία του, ο παπα Ηλίας Νασιώκας δεν σταμάτησε στιγμή να χορεύει και δεν άφησε κανέναν χωρίς να τον κρατήσει να χορέψει πρώτος στη σειρά.

Ο μακαριστός παπα Κώστας Κωστακιώτης ήταν πραγματικός ο οικοδεσπότης στο πανηγύρι του Αγίου Κωνσταντίνου γιατί από αυτή την εκκλησία πρωτολειτούργησε πριν 60 χρόνια.

Οι Στεφανιώτες φημίζονταν πάντα για τις λαμπρές επιδόσεις τους στο χορό και δεν υπήρχε κανένας που στα πανηγύρια δεν έφερνε πολλές φορές τις βόλτες του…

Ο μπάρμπα Μιλτιάδης Φλούδας ((1914 - 2019) ο τελευταίος από τους παλιούς τσελιγκάδες της Στεφανιάδας και η κυρά του Ευθαλία έφυγε νωρίτερα, το 2010 ήταν τα πιο ωραία πρόσωπα σε εκείνο το πανηγύρι και θα τους θυμόμαστε με αγάπη.

Ο Απόστολος Τζιαχρής εκτελεί την παραγγελιά και το κλαρίνο συνοδεύουν οι ήχοι από τα μπουκάλια της σαμπάνιας που κερνάει τον μερακλή που χορεύει πρώτος.

Η Λίμνη της Στεφανιάδας, η το Στ’χειό όπως λένε οι ντόπιοι είναι η νεώτερη λίμνη της Ελλάδας, μόλις 45 χρονών και η ομορφιά της είναι ακόμη άγνωστη σε πολλούς.

Ο Ηλίας Γ. Προβόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μεγάλη Κάψη της Δυτικής Φθιώτιδας. Έγινε δημοσιογράφος και εργάστηκε επί πολλά χρόνια και αποκλειστικά στις εφημερίδες, κυρίως στην «Ελευθεροτυπία» από τις στήλες της οποίας οργάνωσε και προέβαλλε μια ειδική αρθρογραφία με τον τίτλο «Μικρές Πατρίδες» για την ελληνική περιφέρεια και τους ανθρώπους της καθώς και για την Αθήνα, τα τελευταία χρόνια. Συνεχίζει να γράφει και να δημοσιεύει φωτογραφίες με την ίδια θεματογραφία στο actimon.blogspot.com ενώ εκδίδει και βιβλία που έχουν σχέση με την τοπική ιστορία.

*Αραρίσκω = Συνάπτω, συνδέω, προσαρμόζω