Είναι ο μήνας Νοέμβριος που περνάμε και ήδη περάσαμε το μισό του, το τέλος μιας εποχής της φύσης η οποία αφού έκλεισε τον ετήσιο κύκλο της καρποφορίας της ετοιμάζεται να μπει στο χειμώνα και νανουρισμένη από τους ήχους της βροχής  να κοιμηθεί κάτω από το χιόνια - αν ελεήσουν να έρθουν γιατί τα τελευταία χρόνια πέφτουν λίγα και ανεπαρκή και χρόνο με το χρόνο τα προβλήματα με τη λειψυδρία πληθαίνουν σ’ όλη τη χώρα.

Αυτές τις ημέρες επιλέγει και η φύση να ντυθεί με όλα τα χρώματα σαν να θέλει με αυτόν τον τρόπο να προκαλέσει τον αέρα να φυσήξει δυνατά και να γυμνώσει τα κλαδιά των φυλλοβόλων μη και χιονίσει ξαφνικά και με το βάρος που θα φορτωθούν θα σπάσουν. Είναι ένας τρόπος αυτός να νιώσουν ασφαλή σε μια περίοδο που ο χειμώνας δεν αστειεύεται και δεν υπολογίζει τίποτα, προκειμένου να επιτελέσει το ρόλο του ως μια εποχή που κλείνει και αρχίζει τον κύκλο της ζωής από την αρχή του χρόνου ως σήμερα.

Αποτελεί μια πανδαισία χρωμάτων η φύση αυτές τις ημέρες με τα εκείνα που να κυριαρχούν τα κίτρινα, τα καφετιά, τα κόκκινα, οι ώχρες, οι σκουριές. Αποτελεί δε πρόκληση για οποιονδήποτε να περπατήσει στο δάσος και να ανέβει στα ψηλώματα για να απολαύσει αυτόν τον υπέροχο πίνακα τον οποίο συμπληρώνουν όλες οι αποχρώσεις του φρέσκου πράσινου που βγήκε από τη γη αμέσως μετά την πρώτη βροχή. Μαζί με την χλόη βγαίνουν και κάθε λογής μανιτάρια, άλλα εδώδιμα κι άλλα επικίνδυνα τα οποία όλα μαζί επιδίδονται στο μέγα έργο της αποδόμησης της νεκρής οργανικής ύλης σε στοιχεία που θα κρατήσουν ζωντανό το οικοσύστημα κάθε τόπου και θα γίνουν σιγά - σιγά το λίπασμα που θα ενδυναμώσει το χώμα, τα λιβάδια και την εξέλιξη της χλωρίδας την επόμενη χρονιά.

Χωρίς το νερό όμως, που σε κανονικές κλιματολογικές συνθήκες πέφτει άφθονο αυτό τον καιρό, όλος αυτός ο τεράστιος όγκος των νεκρών φύλλων δεν θα γίνονταν παρά ένας σωρός από ξηρή οργανική ύλη που εκτός που θα δημιουργούσε ασφυξία στο έδαφος θα ήταν και η πρώτη ύλη για μια καλή πυρκαγιά που θα κατέτρωγε τα πάντα αν άναβε. Το νερό είναι εκείνο το στοιχείο που παρεμβαίνει και επιδρά ως καταλύτης στην αποδόμηση του όγκου της χλωρίδας του προηγούμενου έτους και υποστηρίζει με πολλούς τρόπους τον μικρόκοσμο του δάσους ώστε να αναλάβει δράση. Έτσι μαζί με την αίσθηση δροσιάς που παρατηρείται στο δάσος, μια μυρωδιά σήψης φύλλων πλανιέται στον αέρα και θα διατηρηθεί πολύ καιρό, μέχρι να πέσει η θερμοκρασία, να  χιονίσει και ένα έρθει ο πάγος να συμπληρώσει τον έργο της πλήρους αποσύνθεσης κάθε οργανικής ύλης.

Το πανηγύρι αυτό των χρωμάτων στη φύση τα ζώα και κυρίως τα οικόσιτα το βλέπουν με σκεπτικισμό, καθώς γι’ αυτά περιορίζεται η τροφή με τα φύλλα και προχωρώντας ο χειμώνας, θα δυσκολευτούν περισσότερο καθώς θα παγώσει και το χορτάρι. Κάποια από τα άγρια αισθάνονται κι αυτά έτσι αλλά είναι μαθημένα να ζουν πιο λιτά και με ταπεινότερη τροφή. Κάποια άλλα, για να μπορέσουν να επιβιώσουν, όπως τα τρωκτικά έχουν μαζέψει καρπούς στις κουφάλες των δέντρων ενώ κάποια άλλα πέφτουν και στον ύπνο λίγους μήνες, όπως οι αρκούδες. Τα αρπακτικά τέλος, κι αυτά δυσκολεύονται και όσα το λένε τα ποδάρια τους μεταναστεύουν σε κοντινά μέρη ενώ τα πουλιά ταξιδεύουν μακρύτερα. 

Φέτος ο Νοέμβριος ήταν πιο λαμπερός από ποτέ, αλλά λίγοι τον χάρηκαν λόγω των μέτρων που πάρθηκαν προκειμένου να περιοριστεί η πανδημία. Από τους κατοίκους των πόλεων λίγοι τόλμησαν να βγουν στο ύπαιθρο κι έτσι έμεινε να λένε γι’ αυτόν τον υπέροχο μήνα οι λίγοι που ζουν στα ορεινά χωριά που κι αυτοί όμως, επηρεασμένοι από τις ειδήσεις και τις εικόνες που μπαίνουν όλη μέρα στα σπίτια τους, άκεφα περιμένουν ένα καλό νέο...

Ο Ηλίας Γ. Προβόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μεγάλη Κάψη της Δυτικής Φθιώτιδας. Έγινε δημοσιογράφος και εργάστηκε επί πολλά χρόνια και αποκλειστικά στις εφημερίδες, κυρίως στην «Ελευθεροτυπία» από τις στήλες της οποίας οργάνωσε και προέβαλλε μια ειδική αρθρογραφία με τον τίτλο «Μικρές Πατρίδες» για την ελληνική περιφέρεια και τους ανθρώπους της καθώς και για την Αθήνα, τα τελευταία χρόνια. Συνεχίζει να γράφει και να δημοσιεύει φωτογραφίες με την ίδια θεματογραφία στο actimon.blogspot.com ενώ εκδίδει και βιβλία που έχουν σχέση με την τοπική ιστορία.