Το τελευταίο διάστημα είναι αντιληπτό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ ένα ιδιότυπο power game μεταξύ διαφόρων φορέων και παραγόντων της ασφαλιστικής αγοράς εταιρειών και διαμεσολαβούντων, με τρόπαιο το δικαίωμα της «ουσιαστικής» εκπροσώπησης του κλάδου.

Μάλιστα αυτοί οι διαγκωνισμοί περί του ποιος έχει το δικαίωμα ή ακόμη καλύτερα ποιος μπορεί να εκπροσωπεί πληρέστερα τον κλάδο διαπερνούν σαν κόκκινη κλωστή και μία σειρά σχέσεων μεταξύ εταιρειών, φορέων ακόμη και προσωπικοτήτων που είναι εμπλεκόμενοι στην αγορά της ιδιωτικής ασφάλισης.

Οι εξελίξεις αυτές δεν είναι τυχαίες. Είναι απόρροια των αλλαγών που έχουν συντελεσθεί και στην ελληνική ασφαλιστική αγορά. Πριν μερικά χρόνια οι μόνοι που είχαν πραγματική επιχειρηματική υπόσταση ήταν οι ασφαλιστικές εταιρείες. Οι διαμεσολαβούντες όλων των μορφών και εκφάνσεων ήταν ιστορικές, παραδοσιακές αλλά μικρές –επιχειρηματικά- μονάδες και αν άρθρωναν ένα λόγο αυτό οφείλονταν στην προσωπικότητα του ανδρός και όχι στο βάρος το οικονομικό που είχε στην αγορά.

Σήμερα η κατάσταση έχει αλλάξει άρδην. Ο αριθμός των ασφαλιστικών εταιρειών έχει μειωθεί σχεδόν κατά το ήμισυ τα τελευταία δέκα χρόνια, άρα η παραγωγή ασφαλίστρων «μαζεύεται» σε λιγότερους ομίλους, παράλληλα ξεφύτρωσαν μεγάλες –επιχειρηματικά -μονάδες διαμεσολαβούντων που επιδιώκουν να ασκήσουν ένα αυτόνομο ρόλο «επιβάλλοντας» (με την επιχειρηματική έννοια) και τους δικούς τους –λόγω μεγέθους- όρους. Όταν η παραγωγή ασφαλίστρων μιας τέτοιας μονάδας είναι στα επίπεδα μιας μεσαίας ασφαλιστικής εταιρείας είναι αυτονόητο ότι ο ρόλος της και ο λόγος της αποκτά μία άλλη δυναμική.

Οι αλλαγές αυτές στο επίπεδο της οικονομίας είναι λογικό να επιφέρουν αλλαγές και στο εποικοδόμημα των σχέσεων μεταξύ των διαφόρων φορέων και παραγόντων της αγοράς. Η αυξημένη παρεμβατικότητα των διαμεσολαβούντων είναι λογική καθώς ο ρόλος τους στο ευρύτερο πλαίσιο της ασφαλιστικής αγοράς διευρύνεται, αφού αρχίζει και στον επιχειρηματικό αυτό κλάδο αυτό να παρατηρούνται τάσεις συγκέντρωσης.

Οι Ενώσεις καταναλωτών έχουν επίσης αυξημένο ρόλο για ευνόητους λόγους, αν και ακόμη δεν τον έχουν διεκδικήσει. Προς το παρόν η διάθεση τους παραμένει καταγγελτική και παρεμβατική «εκ των υστέρων».

Και οι ασφαλιστικές εταιρείες; Ο ρόλος των ασφαλιστικών εταιρειών σε όλο αυτό το «πάζλ» της αγοράς παραμένει κυρίαρχος καθώς η ασφαλιστική εταιρεία είναι που επενδύει, σχεδιάζει, καινοτομεί ή όχι, σε κάθε περίπτωση προωθεί στην αγορά καλύψεις και εν τέλει αποζημιώνει κιόλας, τον ασφαλισμένο. Οι υπόλοιποι όλοι παίζουν ένα συμβουλευτικό ρόλο.

Οι ασφαλιστικές εταιρείες και ο συλλογικός της φορέας έχει εκ των πραγμάτων τον πρώτο ρόλο στην εκπροσώπηση του θεσμού της ιδιωτικής ασφάλισης. Η Ένωση των Ασφαλιστικών Εταιρειών δικαιούται δια να ομιλεί πρώτη από όλους για τον θεσμό της ιδιωτικής ασφάλισης. Οι υπόλοιποι έπονται… Μπορεί να έχουν δυνατή φωνή, όμως εκ των πραγμάτων ακολουθούν, δεν προηγούνται…