Πέρασαν 20 χρόνια και ο Μανώλης ζει, στις καρδιές κάθε ασφαλιστή και στελέχους της ασφαλιστικής αγοράς μας.

Μα είναι δυνατόν να μη ζει; Αφού υπήρξε ο καλύτερος Αναλογιστής στη καρδιά του κάθε ασφαλιστή που τόσο αγαπούσε, μα τόσο πολύ!

Ο Άνθρωπος πεθαίνει όταν τον ξεχνάμε εκτός και έχει δημιουργήσει στην ζωή του κάτι σημαντικό  για αυτούς.

Ο Μανώλης ήταν ως Δ/ντης Πωλήσεων ο δημιουργός σημαντικών γεγονότων που άφησε τη δική του ιστορία στον ασφαλιστικό χώρο. Έτσι κι εγώ ως φίλος και συνάδελφος του οφείλω να τον μνημονεύσω γιατί ήταν ένας και «Μοναδικός».

Δημιούργησε το πιο δυναμικό δίκτυο πωλήσεων με αρχές, δομή και πάθος για το επάγγελμα και το θεσμό της ασφάλισης. Ένα δίκτυο στο οποίο εμφύσησε την αγάπη για την Εταιρία του, και αυτή τον είχε βραβεύσει ως τον καλύτερο Δ/ντη Πωλήσεων του Ομίλου παγκοσμίως.

Κανένας άλλος στην χώρα μας δεν έχει πάρει αυτή την διάκριση.

Είναι δυνατόν να τον ξεχάσουν οι ασφαλιστές του; Περίμεναν τα ετήσια συνέδρια που οργάνωνε και τους γέμιζε με τόση ζωντάνια τις μπαταρίες τους για έναν ολόκληρο χρόνο, έθετε στόχους παραγωγής πρωτιάς ως έμπειρος στον αγώνα για την κατάκτηση τους, έθεσαν κάποτε μαζί του το «δικό του στοίχημα» και το πέτυχαν.

Δεν ξεχνούν  όλοι οι συνεργάτες του πως «ήταν κάποτε ένας Διευθυντής Πωλήσεων που έβγαζε το σακάκι του για να το φορέσει ο Ασφαλιστής του για να μην βραχεί, που σήκωνε την βαλίτσα  του ασφαλιστή του όταν ο ίδιος δεν μπορούσε να την σηκώσει, που τους έκανε να αγαπήσουν το επάγγελμα αυτό όσο τίποτα άλλο στον κόσμο, που γελούσαν και κλαίγανε μαζί του.

Ένας Δ/ντης Πωλήσεων που στοιχημάτιζε από ένα κουτί πορτοκαλάδα ως το Ξενοδοχείο του στην Μύκονο για να βγουν πρώτοι απ’ όλους, γιατί αυτός πίστευε ότι ήταν οι πρώτοι της αγοράς  και το πέτυχε!

Έβαλε τόσα γερά θεμέλια ώστε άντεξαν όλους τους «κραδασμούς» που ακολούθησαν μετά, χωρίς απώλειες. Ένα μπράβο σ’ εσάς αλλά και δεν πρέπει να τον ξεχνάτε! Θυμάμαι πως έγραφε ο κλαδικός τότε τύπος γι’ αυτόν  το χαρακτήριζε ως χαρισματικό, τολμηρό, και «τρελό για τις πωλήσεις», μεθυσμένο στην παρακίνηση, τον άνθρωπο που αγάπησε τόσους Ανθρώπους, σε μια εποχή επαγγελματικού αντιερωτισμού και μετά από χρόνια... τίποτα!

Απορώ γιατί οι Ενώσεις των Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών δεν καθιέρωσαν ένα βραβείο στο όνομα του, ελπίζω η εταιρία του να μην τον έχει ξεχάσει ή να έχει κάποια αίθουσα στο όνομα του, όπως και  μια διάκριση!

Σήμερα τα δίκτυα στην κατάσταση που βρίσκονται αναζητούν ηγέτες, που να βρίσκονται στο πλευρό τους. Στον καθημερινό τους αγώνα και όχι μέσω e-mails, τους «Ανδρόνικους» θέλουν! Όχι ψυχρούς τεχνοκράτες.

Αγαπητοί μου, όταν ο Άνθρωπος σταματά να λέει «ήταν κάποτε», σταματά να γράφει ιστορία. Και η ιστορία της Ελληνικής Αγοράς είναι πολύ μικρή για να ξεχνά ανθρώπους μαχητές, δημιουργούς σαν το Μανώλη Ανδρόνικο που «Ήταν... κάποτε»!

Στην μνήμη του Μανώλη.

Ήταν κάποτε Φίλος μου!

Ο Δημήτρης Μπάτρης έχει 35 χρόνια στον Ασφαλιστικό χώρο και έχει διατελέσει σε όλες τις βαθμίδες των Πωλήσεων και Ανάπτυξης σε μεγάλες Ασφαλιστικές Εταιρίες.