Αυτό το γεγονός προκύπτει σε πολλές συζητήσεις που έχουν ως θέμα το μέλλον της Ασφαλιστική Διαμεσολάβησης. 

Έχει παρατηρηθεί ότι αρκετοί Διαμεσολαβητές ασχολούνται με την πώληση και άλλων προϊόντων, όπως καλλυντικά ή ενέργεια.  

Το γιατί συμβαίνει αυτό, σίγουρα θα πρέπει να απασχολήσει τους Διευθυντές πωλήσεων, διότι δεν είναι κάτι νέο, ως γεγονός, αλλά ούτε περιορισμένης έκτασης.

Ταυτόχρονα, στη αγορά κυκλοφορούν πολλές υποσχέσεις για την χρήση της τεχνολογίας η οποία θα «φτιάξει» τα πράγματα. 

Από σοβαρές μέχρι ανεφάρμοστες στην πράξη προτάσεις, ενθουσιάζουν με τις προοπτικές και δημιουργούν ένα αίσθημα προσδοκίας.

Μετά όμως από τον πρώτο ενθουσιασμό, οι άνθρωποι επιστρέφουν πάλι στην πώληση καλλυντικών και στον τρόπο με τον οποίο κάνουν την Ασφαλιστική εργασία τα τελευταία χρόνια. 

Αν μετρήσουμε τα στοιχεία της παραγωγής που εκδίδουν κάθε χρόνο οι εταιρίες, σοβαρό εισόδημα, φαίνεται να έχουν περίπου 500 άτομα. 
Ποιοι όμως είναι οι λόγοι για μια τέτοια φθίνουσα πορεία, σε σχέση με τα παλαιότερα χρόνια;

Δεν μπορώ να πω ότι είναι ένα θέμα ατομικό, γιατί δεν θα υπήρχε σε τόση έκταση. 

Ίσως είναι πολυπαραγοντικό. Προϊόντα που καταργήθηκαν, κανονισμοί πωλήσεων που δεν στηρίζουν ούτε τους συντονιστές ούτε τους ανθρώπους τους, έλλειψη επικαιροποιημένης εκπαίδευσης, καθοδήγησης και στρατηγικής, είναι μερικοί από τους παράγοντες που στέλνουν εκπαιδευμένους πωλητές σε άλλες αγορές.

Ωστόσο είναι παγκοσμίως γνωστό πως η ανθεκτικότητα μιας Ασφαλιστικής Εταιρίας βασίζεται σε μεγάλο ποσοστό στο αφοσιωμένο δίκτυο της. 

Ας τεθεί λοιπόν αυτό το θέμα, ως βασικό για επίλυση, διότι τα επόμενα χρόνια θα είναι ακόμα πιο δύσκολα για την Ασφαλιστική Αγορά, για τους πελάτες αλλά και για τόσους Ασφαλιστικούς Διαμεσολαβητές που αφιέρωσαν προσπάθεια σε αυτό τον χώρο.