Σύμφωνα με την πρόσφατα δημοσιευμένη έκθεση του έγκυρου Swiss Re Institute, που αφορά τις φυσικές και ανθρωπογενείς καταστροφές (Απρίλιος 2018) (δείτε εδώ), το 2017 ήταν μια χρονιά με ρεκόρ απωλειών/ζημιών. Τονίζω βέβαια, ότι η εμπεριστατωμένη αυτή μελέτη αφορά καταστροφικούς κινδύνους. 

Σύμφωνα με αυτή την δημοσιευμένη μελέτη, το 2017 οι συνολικές οικονομικές απώλειες από φυσικές και ανθρωπογενείς καταστροφές (πυρκαγιές, τυφώνες, καταιγίδες, θύελλες, πλημμύρες, αεροπορικά και ναυτικά δυστυχήματα, τρομοκρατικές ενέργειες κ.α.), ανήλθαν στο ποσόν των 337 δισεκατομμυρίων US$. 

Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, τα ασφαλισμένα ποσά τα οποία κατεβλήθησαν για αποζημιώσεις την ίδια χρονική περίοδο (2017), ήταν 144 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ και ήταν τα υψηλοτέρα που έχουν καταβληθεί ποτέ, μέσα στο διάστημα ενός έτους, για κάλυψη τέτοιου είδους κινδύνων. Για να γίνει περισσότερο κατανοητό αυτό, θα αναφέρω τα ακόλουθα συγκριτικά στοιχεία, που αφορούν χρονιές με μεγάλα καταστροφικά συμβάντα που αναγράφονται, τα οποία συμπεριλαμβάνονται στο σύνολο αποζημιώσεων της κάθε χρονιάς που αναφέρεται.

•    2001, Δίδυμοι Πύργοι (World Trade Center) – περίπου 45 δις. US$
•    2005, Τυφώνες Katrina, Rita και Wilma – περίπου 138 δις. US$
•    2011, Σεισμοί σε Ιαπωνία και Νέα Ζηλανδία – περίπου 139 δις. US$
•    2017, Τυφώνες Harvey, Irma, Maria (HIM) – περίπου 144 δις. US$

Εάν δείτε τον αναλυτικό πίνακα ο οποίος συμπεριλαμβάνεται στη έρευνα, θα διαπιστώσετε ότι οι αποζημιώσεις για καταστροφικά συμβάντα από το 1970 μέχρι σήμερα, αυξάνονται ανησυχητικά χρόνο με το χρόνο. Οι παράγοντες που οδηγούν  σε αυτό το αποτέλεσμα είναι πολλοί (κλιματολογικές αλλαγές, ανθρώπινες δραστηριότητες, τρομοκρατία κ.α.). Ακόμα στην έρευνα παρατίθενται πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία σχετικά με το συνολικό ύψος ζημιών που επήλθαν ανά έτος και το μέρος αυτών που ήταν ασφαλισμένο και αποζημιώθηκε. Για το έτος 2017, επί παραδείγματι, αποζημιώθηκαν λίγο περισσότερα από τα 2/5 των κινδύνων που επήλθαν. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι σε παγκόσμιο επίπεδο είναι ασφαλισμένο περίπου το 40-45% των κινδύνων. 

Άλλο ένα σημαντικό στοιχείο της μελέτης αφορά τις περίπου 11.000 ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν (και αποζημιώθηκαν) το 2017, εκ των οποίων οι 8.000 ήταν θύματα φυσικών καταστροφών και οι 3.000 χάθηκαν σε ανθρωπογενείς καταστροφές. 

Τέλος, ως προς τα γενικά συμπεράσματα που μπορούν να προκύψουν από την έρευνα θα μπορούσα να προσθέσω ότι οι οικονομικές απώλειες του 2017, ήταν πολύ επάνω από τον ΜΟ της τελευταίας δεκαετίας, το 2017 έγιναν 183 μεγάλες φυσικές καταστροφές και 118 μεγάλες ανθρωπογενείς καταστροφές.

Δυστυχώς, οι προβλεπόμενες αλλαγές στο κλίμα, συμπεριλαμβανομένων των υψηλότερων θερμοκρασιών και των παρατεταμένων περιόδων ξηρασίας, αναμένεται ότι συνεχίσουν να αυξάνουν τη συχνότητα και τη σοβαρότητα των μεγάλων πυρκαγιών. Η ολοένα αυξανόμενη αστικοποίηση θα οδηγήσει σε μεγαλύτερα προβλήματα που θα αφορούν τις επιπτώσεις των πλημμυρών. Οι πυρκαγιές και οι πλημμύρες πιστεύω ότι είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, το οποίο από κάτω κρύβει γεωφυσικές και γεωπολιτικές ανακατατάξεις και τα επακόλουθά τους. 

Τώρα, για να έλθουμε στην Ελληνική αγορά, αν στα συμπεράσματα αυτής της μελέτης της Swiss Re προσθέσουμε και αυτά που αναφέρθηκαν στο Συνέδριο για τον Χρηματοοικονομικό Αλφαβητισμό του Πανεπιστημίου Πειραιά, από τον κύριο Γιάννη Καντώρο σχετικά με τον ασφαλιστικό αλφαβητισμό, καθώς και αυτά που αναφέρω σε προηγούμενο άρθρο μου της 27/4/2018, περί ασφαλιστικού αναλφαβητισμού (συνέχεια) (δείτε εδώ) , τότε το ζήτημα γίνεται περισσότερο περίπλοκο και επείγον στην επίλυσή του. Και αυτό επειδή στην Ελλάδα έχουμε πολύ περισσότερο δρόμο να καλύψουμε, σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η εκπαίδευση, τόσο των δικτύων πωλήσεών μας και του διοικητικού δυναμικού μας, όσο και των Ελλήνων στην ασφαλιστική κουλτούρα, τα διαθέσιμα προϊόντα και τις νομοθετικές αλλαγές και υποχρεώσεις, η καλύτερη και πληρέστερη οργάνωση των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, ο στρατηγικός σχεδιασμός και η κανονιστική συμμόρφωση, οι σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις και οι δυνατότητες που μας δίνουν, είναι μόνο μερικά από τα εργαλεία που έχουμε στη διάθεσή μας, για να πετύχουμε την επιδιωκόμενη ανάπτυξη.  

Γιατί περιμένουμε την (ούτως ή άλλως ντετερμινιστικά επερχόμενη) οικονομική ανάπτυξη και χάνουμε πολύτιμο χρόνο;

Ποιός είναι ο Κώστας Παπαϊωάννου

Ο Κώστας Παπαϊωάννου είναι εξειδικευμένος εκπαιδευτής ασφαλιστικών και τραπεζικών θεμάτων, με πολυετή εκπαιδευτική εμπειρία και προσανατολισμό στη διαχείριση τεχνικών, χρηματοοικονομικών και διοικητικών αντικειμένων.

Έχει κάνει σπουδές οικονομικής κατεύθυνσης και μεταπτυχιακές σπουδές στα ασφαλιστικά.  Έχει εργαστεί σε διευθυντικές θέσεις εκπαίδευσης, σε μερικές από τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρίες και τράπεζες που δραστηριοποιούνται στην Ελληνική αγορά (Interamerican, Ελληνοβρετανική (νυν ΑΧΑ), ING (N-N), Allianz, Αγροτική, Τράπεζα Πειραιώς).

Συνεργάζεται για διδακτικούς και ερευνητικούς σκοπούς με εκπαιδευτικούς φορείς και επιχειρήσεις, όπως το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ), το Ελληνικό Τραπεζικό Ινστιτούτο (ΕΤΙ), το Ελληνικό Ινστιτούτο Ασφαλιστικών Σπουδών (ΕΙΑΣ), η ΕΕΔΕ, η KPMG και  άλλους οργανισμούς, ως πιστοποιημένος εισηγητής και ειδικός επιστήμονας. Διδάσκει  Επενδυτικά και Ασφαλιστικά Προϊόντα στο Judicial Education Program in Banking and Finance (μεταπτυχιακό πρόγραμμα για δικαστές και εισαγγελείς) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). 

Συμμετείχε στη συγγραφή των βιβλίων πιστοποίησης ασφαλιστικών διαμεσολαβητών του Ελληνικού Τραπεζικού Ινστιτούτου και του Ελληνικού Ινστιτούτου Ασφαλιστικών Σπουδών. Έχει αναπτύξει εκπαιδευτικά προγράμματα (παρουσιάσεις και εκτενείς εκπαιδευτικές σημειώσεις) για όλες τις βαθμίδες ασφαλιστικής και τραπεζικής πιστοποίησης.