Οι Ασφαλιστικοί Διαμεσολαβητές που ανήκουν στο δίκτυο μιας εταιρίας, συνήθως ακολουθούν το στόχο που θέτει ο διευθυντής του γραφείου για εκείνους.

Ωστόσο και για αρκετούς ελεύθερους Α.Δ πολλές φορές ισχύει πως ενώ δεν έχουν εταιρικό στόχο, η δική τους στοχοθεσία δεν είναι προσωπική, αλλά εξαρτάται από το τι θέλει ο/η σύζυγος, ή ευρύτερη οικογένεια, ή ακόμη υπαγορεύεται από χρέη και ρυθμίσεις.

Όμως οι στόχοι που έχουν σχεδιαστεί από άλλους:

Δεν είναι εξατομικευμένοι: Οι στόχοι που έχουν σχεδιαστεί από την εταιρεία, μπορεί να αφορούν στο επίπεδο εμπειρίας κάποιου άλλου, ή που έχει ένα άλλο τρόπο ζωής. Για παράδειγμα μια μητέρα με δυο μικρά παιδιά δεν μπορεί να αφιερώσει τον ίδιο χρόνο με έναν άνθρωπο που επενδύει όλο το χρόνο του στην καριέρα του.

Αβάσιμη αισιοδοξία: Ακόμα και αν ο στόχος έχει σχεδιαστεί μετά από συζήτηση με τον διευθυντή γραφείου αλλά χωρίς να ληφθούν υπόψη τα προσωπικά στοιχεία δραστηριότητας, υιοθετούνται στόχοι π.χ., «αύξηση εσόδων κατά 20% γιατί τόσο πρέπει να κάνει η ομάδα…» χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένη, εφαρμόσιμη στρατηγική για την επίτευξή τους.

Αγνοώντας το Προσωπικό Κίνητρο: Εάν οι στόχοι δεν συνδέονται με προσωπικούς παράγοντες «του γιατί να το κάνω» όπως η οικονομική ελευθερία ή η ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής , το κίνητρο δεν είναι ισχυρό. Αυτό συχνά έχει ως  αποτέλεσμα την επαγγελματική εξουθένωση.

Μικρό περιθώριο κέρδους: Το να ακολουθεί κανείς ένα στόχο που του έχει υπαγορευτεί, μπορεί να τον οδηγήσει σε χαμηλό περιθώριο κέρδους. Αυτό συμβαίνει όταν ασχολούμαστε με ένα προϊόν στο οποίο έχουμε χαμηλό δείκτη κλεισίματος, ή δεν έχουμε την κατάλληλη αγορά γι’ αυτό, με αποτέλεσμα οι πωλήσεις να μη δικαιολογούν τα έξοδα πρόσκτησης.

Σε κάθε μια από τις παραπάνω περιπτώσεις, ο στόχος είναι ανέφικτος. Όταν δεν επιτύχουμε μια φορά τον στόχο, δεν πειράζει, αλλά όταν αυτό γίνεται επανειλημμένως, εδραιώνεται ένα αίσθημα ματαιότητας και η δυσλειτουργική πεποίθηση «δεν μπορώ να τα καταφέρω».

Συνεπώς η στοχοθεσία πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη, να δίνεται χρόνος για τον σωστό σχεδιασμό της και να είναι αυστηρά προσωπική. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να αναλάβουμε την ευθύνη τόσο των πράξεων όσο και των παραλείψεων μας.