Πώς αντέδρασε ο Δημ. Κοντομηνάς όταν ένας ασφαλιστής ‘παρακράτησε’ χρήματα πελατών;

Ευάγγελος Γ. Σπύρου, 26/2/2025

Πολλοί ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές και στελέχη σε όλη την ιεραρχία των ασφαλιστικών εταιρειών θα έχουν ακούσει για κάποιους ασφαλιστές που ‘μπέρδεψαν’ στις ‘τσέπες’ τους τα χρήματα των πελατών που εισέπραξαν για ασφάλιστρα συμβολαίων και αντί να τα καταθέσουν στις εταιρίες τα παρακράτησαν και τα ‘έφαγαν’ όπως λένε οι πολλοί.

Άκουσα και εγώ τέτοιες ‘ιστορίες’ τα παλιά χρόνια όταν εργαζόμουνα ως ασφαλιστής ως το 1990, και θα σας διηγηθώ μία που συνέβη στην Πελοπόννησο.

Ένας ικανότατος ασφαλιστής με μεγάλες παραγωγές στον κλάδο ζωής, κατέθετε συχνά πολλά χρήματα στο ταμείο της εταιρίας για νέες αιτήσεις αλλά και για ασφάλιστρα ανανεώσεων. Πριν μπει στο επάγγελμα περνούσε φτωχικά και μίζερα κυνηγώντας ‘δεκάρες’ όπως λέει και το τραγούδι ‘μάζευε ‘κοσάρια και όταν έγινε κάπως ζητούσε ‘κατοστάρια’. Σπάταλος, σκορπούσε χρήμα, ντυνότανε στην τρίχα, με ‘τρύπια χέρια’ το έριξε στα χαρτιά και τα ξενύχτια…

Η ’ασωτία’ στις γυναίκες και τα χαρτιά, τον ρημάξανε όπως τραγουδά και ο Μαργαρίτης. Χαράμισε τα νιάτα του και σιγά-σιγά ‘έβαζε χέρι’ στα ξένα λεφτά, στα ασφάλιστρα. Έτσι «τα ξενύχτια και η άσωτη ζωή του στον γκρεμό τον φθάσανε και οι όμορφες αγάπες την ζωή του κάψανε..» Αραίωσαν οι εισπράξεις, τα τρίμηνα και εξάμηνα ασφάλιστρα έμειναν ακάλυπτα, το χαρούμενο πρόσωπο σκοτείνιασε, οι απουσίες ανησύχησαν τον δ/ντη, ένα τηλεφώνημα πελάτη προστέθηκε να πει ότι ‘πλήρωσε αλλά απόδειξη δεν έλαβε’, τα φίδια έζωσαν το τμήμα εισπράξεων και το ‘μπαμ’ έγινε όταν ένας μπήκε στα ‘επείγοντα’ αλλά του είπαν από τα κεντρικά πως δεν καλύπτεται…

Το θέμα είχε ξεφύγει, τα λεφτά που έλειπαν ήταν πολλά και η περίπτωση από τον περιφερειακό δ/ντη έφτασε στον Δ. Κοντομηνά, ο οποίος ζήτησε να ανέβουν στην Αθήνα, αυθημερόν, ασφαλιστής και περιφερειακός.

Ο Δ. Κοντομηνάς, απογευματάκι μόλις είχε σηκωθεί απ΄την καρέκλα, αυτοί κάθισαν σ΄ένα καναπέ, τράβηξε μια καρέκλα επισκέπτη, σήκωσε κι ακούμπησε το αριστερό πόδι, κοίταξε με συμπάθεια τον ασφαλιστή, έπαιξε με τα δυο χέρια ένα χρυσό κομπολόι, σιώπησε για λίγο και κοιτάζοντας τον τρομοκρατημένο ασφαλιστή αργά-αργά του είπε:

«Για τα αμαρτωλά σου πάθη με τις γυναίκες και τα ξενύχτια, δεν έχω λόγο. Άλλωστε και άλλοι και εγώ μπορούμε να πέσουμε στα λάθη και να αμαρτήσουμε. Γι’αυτά να πας σ’ένα παππά και να εξομολογηθείς και να μετανοήσεις για το καλό το δικό σου και της οικογένειάς σου. Δεν είμαι εγώ να αποφασίσω για σένα. Για τα λεφτά που καταχράστηκες σε έφερα εδώ. Είναι ξένα. Ούτε δικά σου, ούτε δικά μου. Διαχειριστές είμαστε. Πρέπει να μπουν στα ταμεία, είναι των πελατών, δεν είναι δικά μας. Είναι καλό οι άνθρωποι να επανορθώνουν τα λάθη. Αν αλλάξεις και καλύψεις τα λάθη σου και μου το υποσχεθείς, τότε να σε βοηθήσω μαζί να τακτοποιήσουμε την ζημιά. Διαφορετικά θα καλέσω την αστυνομία να πας φυλακή. Την δουλειά την ξέρεις, θα γυρίσεις τον κόσμο ανάποδα, θα ξεσκιστείς, με πολύ ιδρώτα να σβήσεις το χρέος και είμαι εδώ να βοηθήσω να αλλάξεις.».

Ο ασφαλιστής με σκυμμένο κεφάλι, υποσχέθηκε να τακτοποιήσει το άνοιγμα. Ο Δ. Κοντομηνάς έδωσε εντολή να πληρωθούν όλα τα ασφάλιστρα των πελατών για να καλύπτονται κανονικά οι πελάτες και να γίνουν ένα δάνειο στο όνομα του ασφαλιστή. «Έχουμε ευθύνη σαν εταιρία έναντι των πελατών» είπε στον περιφερειακό. «Εμείς να προσέχουμε με ποιους συνεργαζόμαστε. Να πάτε στο καλό, περιμένω να μάθω καλά νέα σας».

Στις βραβεύσεις της επόμενης χρονιάς, ο ασφαλιστής βγήκε πρώτος στην περιοχή του. Όταν πλησίασε να παραλάβει το βραβείο του, έπεσε στα πόδια του Δ. Κοντομηνά, ευχαριστώντας τον. Μέσα στην αίθουσα συνεδρίου, οι δυνατές μουσικές και τα χειροκροτήματα δεν άφησαν να ακουστούν τα λόγια του ασφαλιστή. Κάποιοι ψιλοειρωνικά μίλησαν για υπερβολές και δουλοπρέπεια όταν τον είδαν να φιλά το χέρι του Κοντομηνά. Σίγουρα δεν είδαν τα δάκρυα των πρωταγωνιστών του δράματος που παίχθηκε στο γραφείο Κοντομηνά. Έργο -που εύχομαι ποτέ να μην ανέβει ξανα- που παίχθηκε πολλές φορές, από πολλούς, πολλά χρόνια και τις περισσότερες φορές χωρίς καλό τέλος…από αμετανόητους που παρέβησαν την εντολή ‘ού κλέψεις’ στην εταιρία Κοντομηνά, αλλά και σε άλλες εταιρίες που έβλαψαν τον ωραίο θεσμό της Ιδιωτικής Ασφάλισης (είναι μεγάλος ο κατάλογος και εταιριών και διαμεσολαβητών και δεν θεωρώ σκόπιμο να τους αναφέρω). Στόχος της ιστοριούλας που γράφω είναι όλοι να σέβονται τα χρήματα που τους εμπιστεύονται οι πελάτες.