Γράφει ο Ευάγγελος Γ. Σπύρου

Οι Υάδες ήταν ηρωίδες της Ελληνικής μυθολογίας που μεταμορφώθηκαν στον ομώνυμο αστερισμό (Υάδες) ύστερα από ένα επεισόδιο που αναφέρεται σε τρεις παραλλαγές. Πρώτη, ως κόρες του Ήλιου πέθαναν από θλίψη για την πτώση του αδερφού τους Φαέθωνα. Δεύτερη, ως κόρες του Άτλαντα έλιωσαν από τον πόνο για τον θάνατο του αδελφού τους Υάντα που τον κατασπάραξε ένα λιοντάρι. Τρίτη, ως νύμφες ανάθρεψαν τον Διόνυσο όταν ήταν βρέφος και ο Ζεύς για να τις τιμήσει τις μεταμόρφωσε σε αστερισμό. Το όνομά τους προέρχεται από το ρήμα ύω που σημαίνει βρέχω, γιατί όταν φαίνονται στον ουρανό, αναγγέλλουν τον βροχερό καιρό. Οι Υάδες στην αστρονομία είναι σμήνος αστέρων – περίπου 100 – που βρίσκονται στον αστερισμό του Ταύρου, σε απόσταση 130 ετών φωτός. Θεωρούνται αστέρες που φέρνουν βροχή γιατί η θέση τους σε σχέση με τον Ήλιο συνδέεται με την εμφάνιση θυελλών.

Αυτή την εποχή που γράφω αυτό το άρθρο είναι Άνοιξη στην Ελλάδα του 2023, οι βροχές σιγά-σιγά θα σταματήσουν, οι Έλληνες ετοιμάζονται να φορέσουν τα γιορτινά για τις εορτές του Ορθόδοξου Πάσχα, και συχνά γίνονται αναφορές από πολιτικούς και ψηφοφόρους γύρω από το νερό και την «ιδιωτικοποίηση» του ή μη. Είναι δημόσιο αγαθό το νερό, κοινό τοις πάσιν ή θα θεωρηθεί και αυτό εμπορεύσιμο προϊόν για αγορά και πώληση;

Το νερό, το ύδωρ, το υγρόν δώρον όπως το αποκαλούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες, πως το βλέπουν οι συνάνθρωποί μας και πόσο το προσέχουν;

Στην λέξη ύδωρ, οι Έλληνες αναγνώρισαν το ύψιλον που δείχνει συγκέντρωση υγρών και το δωρ του δώρον. Υγρόν δώρον. Το γράμμα Υ(ύψιλον) στην Κρητο-μυκηναϊκή γραφή εσήμαινε «λεκάνη», κοίλον σκεύος που συλλέγει υγρά και είχε σχήμα λεκάνης. Ο Οδυσσέας Ελύτης θα γράψει ότι «το Υ είναι το πιο Ελληνικό γράμμα. Μια υδρία…». Υδρία ήταν το πήλινο αγγείο με πλατύγυρο λαιμό και βάση που την χρησιμοποιούσαν οι Έλληνες στο λουτρό, στις σπουδές, τις θυσίες και στην πάλη… Είχαν καλή σχέση με το νερό οι Έλληνες που πίστευαν ότι είναι δώρο του Θεού. Ο Θεός Ζευς Υέτιος ύει, έλεγον. Ο Θεός βρέχει, ποτίζει την γη αφού αυτός ποίει υετόν. Ύω = βρέχω. Υετός είναι η βροχή. Νερό είναι το τρεχούμενον ύδωρ, αυτό που ρέει, από το νάω = ρέω = νερό. Αυτό που τώρα κυλά, ρέει, τρέχει.

Σχετικές λέξεις με το νερό είναι η βροχή, η πλημμύρα, ο κατακλυσμός, το χιόνι, το χαλάζι, η ομίχλη, η δροσιά, ο κρύσταλλος, η πάχνη, ο ποταμός, ο καταρράκτης, η βρύση, η κρήνη, ο χείμαρρος, η σταγόνα, η νερομάνα πηγή, το κεφαλόβρυσο, γλυκό νερό. Το νερό στην φύση είναι σε μεγάλες ποσότητες σε υγρή, στέρεη και αέρια κατάσταση. Συμβολίζεται με τον χημικό τύπο H2O όπου δύο άτομα Υδρογόνου και ένα Οξυγόνο αποτελούν ένα μόριο νερού. Το νερό είναι βασικός αναντικατάστατος παράγοντας της ζωής αφού μέσα σ΄ αυτό αναπτύσσονται και πολλαπλασιάζονται τα πάντα. Στο σώμα των ζώων, των φυτών και των ανθρώπων αποτελεί συχνά τα 2/3, τα ¾ ή και περισσότερο του ολικού βάρους. Καταλαμβάνει τα 7/10 της γήινης επιφάνειας και σχηματίζει τους ωκεανούς, τις λίμνες, τα ποτάμια και πάγους… Βρίσκεται στα πετρώματα αλλά και την ατμόσφαιρα με μορφή νερών ή ομίχλης. Για χιλιάδες χρόνια το χρησιμοποιεί ο άνθρωπος παντού για πόσιμο αλλά και στην γεωργία και βιομηχανία. Στην νομοθεσία όλων των εποχών το νερό είναι βασική προτεραιότητα όλων των κρατών και εξουσιών. Η σημασία είναι θεμελιώδης για άτομα και κράτη με άπειρες παρεμβάσεις για την κατοχή και διατήρησή του. Η μόλυνση των τελευταίων χρόνων είναι ένα δύσκολο πρόβλημα παγκοσμίως. Παράλληλα επεμβάσεις ωθούν σε περιορισμό της κατανάλωσης όπως και σε αντιπαραθέσεις για το τίνος είναι αρμοδιότητα διαχείρισης του και ποιο είναι το κόστος απόκτησής του,  πληρώνοντας Δημόσιους ή Ιδιωτικούς φορείς, όπου υπάρχει νερό, επειδή αρκετοί άνθρωποι στον πλανήτη το στερούνται και κάποιοι πεθαίνουν από έλλειψη… Ποιος είναι ο πιο κατάλληλος να είναι ιδιοκτήτης του νερού; Ποιος εγγυάται ότι ανήκει σε όλους;

Εκτός της βιολογικής αξίας του νερού, παράλληλα το νερό απέκτησε και υπερφυσική, μαγική θρησκευτική δύναμη σε όλους τους λαούς και στην  Ελλάδα όπως δείχνουν τα δρώμενα πολλών θρησκειών στην εβραϊκή παράδοση, στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη, στην Αρχαία Ελλάδα, στο Βυζάντιο, στην Αρχαία Αίγυπτο, στις θρησκείες των λαών της Ασίας, στην Ευρώπη, Αφρική, Αμερική. Το νερό εξαγνίζει, καθαρίζει ρύπους αμαρτίας, γιατρεύει αρρώστους, βοηθά τεκνογονίες, το αθάνατο νερό χάριζε αθανασία κλπ!

Οι σύγχρονοι άνθρωποι των πωλήσεων (και οι ασφαλιστές) απέκτησαν τον τίτλο «πωλητής» από τον θαλάσσιο θεό Πρωτέα που τριγυρνούσε στα θαλάσσια νερά όπως διαβάζουμε στην Οδύσσεια: «πωλείται τις γέρων, άλιος, αθάνατος, Πρωτεύς». Από αυτό το «πωλείται» = τριγυρίζει στους θαλάσσιους δρόμους του νερού, το ρήμα πωλώ πήρε την ονομασία πουλάω και όσοι πωλούν ωνομάσθηκαν πωλητές και πλούσιοι αφού από τις πωλήσεις εμπορευμάτων πλούτισαν. 

Οι Έλληνες ως λαός ενάλιος, θαλάσσιος, που γνωρίζει την αξία των δρόμων του νερού και προ χιλιάδων ετών το νερό, το ύδωρ το ωνόμαζαν με την λέξη Δον και τον θεό των υδάτων τον έλεγαν «Ποτειδάν» όπως και τον Δία, Δαν και Ταν και Ομβροφόρο (Ζευς Υέτιος) και ως σήμερα τιμά το νερό με την βάπτιση στους ναούς, γνωρίζει ότι δεν επιτρέπεται ο ξεπεσμός σε εμποευματοποίηση του ούτε σε απρόσεκτη μόλυνσή του. 

Το νερό είναι το υγρό Δώρο, του Θεού προς τον άνθρωπο.

Οι ναοί της Ζωοδόζου Πηγής, που εορτάζουν την πρώτη εβδομάδα μετά το Πάσχα, μας το θυμίζουν και με τους συμβολισμούς τους. 

Άνθρωποι χωρίς νερό δεν μπορούν να ζήσουν!

Δείτε το όπως δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ασφαλιστικό ΝΑΙ - Τεύχος 201